Βραβεία στις «προσωπικές φωνές»

Η κατάδυση στην τέχνη είναι που σου δίνει τη δική σου φωνή. Φωνή, που κάποτε ακούγεται πολύ δυνατά. Και φτάνει να γίνει σήμα. Και να βραβευτεί.

Αυτό και το ξέρει και το πιστεύει ο σκηνοθέτης Βασίλης Παπαβασιλείου που παρέλαβε χτες το Μεγάλο Βραβείο Θεάτρου από την Ενωση των θεατρικών κριτικών για την – ευφρόσυνη, όπως εκτιμήθηκε – παράσταση «Του κουτρούλη ο γάμος» του Ρίζου Ραγκαβή, έργο του 1845, στο Εθνικό Θέατρο.

«Εδειξαν επιείκεια και τους το αναγνώρισα», ήταν – αντί των τυπικών – η πρώτη του κουβέντα προς «ΤΑ ΝΕΑ» μετά τη βράβευσή του, χτες το πρωί στην αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, πριν από τη βράβευση του διάσημου στη Ρωσία μαέστρου Θόδωρου Κουρεντζή με το Μεγάλο Βραβείο Μουσικής (από την Ενωση των μουσικοκριτικών).

«Ισως επειδή λόγω χαρακτήρα και αντικειμενικών συνθηκών έχω έμπρακτη σχέση διαλείπουσα με την τέχνη μου, αισθάνομαι και λίγο ως φιλοξενούμενος ή επισκέπτης στον χώρο της», πρόσθεσε.

«Παρηγορούμαι με την ιδέα ότι ένας άνθρωπος για να συναντηθεί με τον καιρό του δεν είναι εύκολο, πόσω μάλλον να συναντηθεί και με τον τόπο του, που σε αυτή την περίπτωση είναι η Ελλάδα, κάτι που το κάνει ακόμη πιο δύσκολο. Αυτή η συνάντηση καθορίζει τα πράγματα».

Εδώ ο Βασίλης Παπαβασιλείου θύμισε στα «ΝΕΑ» τη φράση του Σίλερ «Να είσαι παιδί του αιώνα σου, αλλά όχι δημιούργημά του». Και ο σκηνοθέτης, που μπορεί να μην έχει σταθερή παρουσία με παραστάσεις, εκτίμησε ότι οι συναντήσεις με τον καιρό και με την Ελλάδα – τον τόπο – του έδωσαν το δικαίωμα να σχηματίσει μια προσωπική φωνή. Κάποτε, δε, έρχεται η ώρα που η φωνή αυτή καλεί σε απολογισμό – κατέληξε στον πυκνό λόγο του. «Και έτσι απολογήθηκα…».

Την ίδια ώρα, ο νέος μαέστρος – αρχιμουσικός πια – Θόδωρος Κουρεντζής «χρεωνόταν» με ένα βραβείο τη δική του (εσωτερική) προσωπική μουσική φωνή που ακούγεται πλέον πολύ δυνατά στη Ρωσία, όπου τον εκτιμούν ως σταρ του πόντιουμ για το πάθος και την εσωτερικότητα των ερμηνειών του. Ειδικά στο Νοβοσιμπίρσκ της σιβηρικής εσχατιάς, όπου διηύθυνε πριν από τα 25 του την τοπική Οπερα, όπως και τη Φιλαρμονική του Λένινγκραντ, προτού αναλάβει τα ηνία στο Θέατρο – Οπερα της Περμ.

Αφορμή για τη βράβευση ήταν η εκδήλωση με έργα ρώσων συνθετών που είχε παρουσιάσει στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών με το σχήμα που ο ίδιος έχει δημιουργήσει, τους MusicAeterna, από τότε που συνεργάζεται και με το περίφημο θέατρο Μπαλσόι. Ομως η αναγνώριση και της δικής του «φωνής», που φτάνει τόσο μακριά, έκανε το βραβείο κάτι παραπάνω από τυπική αναγνώριση.