Μούγκα εκ γενετής;
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
1 λεπτό Σσσσς. Ακούστε! Αφουγκραστείτε λίγο αυτή την ωραία, ένοχη σιωπή.
Τη σιωπή των απανταχού πνευματικών (μας), ζωή να ‘χουνε. Των καλλιτεχναράδων μας που κάποτε είχαν άποψη για όλους και για όλα.
Και δεν μιλάμε για εκείνους, κάποτε, που με τον λόγο και τα έργα τους έβγαιναν να πουν, να ξεσηκώσουν, να εμπνεύσουν, να λυτρώσουν.
Μιλάμε για τους άλλους, τους πρόσφατους, που έβγαιναν ανέξοδα με τις κατσαρόλες, σε άσματα και σε αισθητική, για να κουνήσουν – δήθεν – το δάχτυλο σε εκείνη την αόριστη «Εξουσία». Μόνον με συνθήματα, τσιτάτα παλιωμένα και λόγο αδειανό.
Μιλάμε για τους «πνευματικούς ταγούς» που εξαργύρωναν την πέραση που είχαν στα σαλόνια των πολιτικών και των κομμάτων, με αποζημιώσεις και σε ένα και σε δύο και σε εφτά διοικητικά συμβούλια εκ-πολιτιστικά.
Μιλάμε για τους καθηγητάδες του πνεύματος που αγόραζαν χρυσές μασέλες για να φάνε καλά τα ευρωπαϊκά πακέτα προς δόξαν, φυσικά, του πνεύματος.
Αφουγκραστείτε τώρα, στη δύσκολη την ώρα. Σιωπή. Μούγκα. Και στη στρούγκα και εν γένει. Νo πνευματικός ταγός, no party.
Να το εκλάβουμε ως καλό; Οτι μας άφησαν στην ησυχία μας να βρούμε τον δρόμο μας όπως μπορεί ο καθείς; Ή μήπως δεν έχουν πια τι – σημαντικό – να πούνε; Νούλες εκ γενετής ή εκ πεποιθήσεως;
Google news
