e-mail

Σπάραξαν τα σωθικά τους, σπάραξαν

Αγαπητή Φοίβη,

Ως καλοπροαίρετοι πολίτες είδαμε με θετική διάθεση τα ταξίδια του κ. Τσίπρα ανά τον κόσμο. Πιστέψαμε στο αυτονόητο, πως με όσα θα μάθει στον δρόμο ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ θα προσγειωθεί στην μπρεχτική πραγματικότητα!

Εμπέδωσε, δόξα τω Θεώ, ότι ανήκουμε στην Ευρώπη! Δηλαδή, σ’ αυτόν τον παγκοσμιοποιημένο εφιάλτη, δεν υπάρχει για την Ελλάδα άλλος χώρος. Πουθενά! Το κατάλαβε!

Εμπέδωσε επίσης ότι το νόμισμά μας είναι το ευρώ! Εχουμε και μάρτυρες όλα τα διεθνή ΜΜΕ και τις εφημερίδες!

Οι κακόπιστοι θα πούνε ότι οι δηλώσεις αυτές έγιναν εκτός των συνόρων της χώρας. Ε και; Επιτρέψτε μου να πιστεύω πως ό,τι δήλωνε εκτός ο αρχηγός εκφράζει τη διαμορφωμένη από τα ταξίδια του πραγματικότητα και εντός, μαζί με τις συνιστώσες!

Τι είναι τώρα αυτό το κατακέφαλο που διαβάσαμε… εντός πια!

«Να φύγουν οι Γερμανοί από το ευρώ». Ανέκδοτο δεν είναι, αγαπητή Φοίβη, γιατί δεν γελάσαμε. Παγώσαμε! Εχει τον τρόπο ο αρχηγός να πετάξει τους Γερμανούς από το ευρώ! Τι εννοεί ο ποιητής τής πολιτικής; Πώς να διαχειριστούμε εμείς οι απλοί άνθρωποι τόσες αντιφάσεις απ’ το ίδιο πρόσωπο;

Πάνω στην απελπισία μας, σκέφτηκα να προτείνω να ξαναστείλουμε το Διόνυσο στον Κάτω Κόσμο να μας φέρει σηκωτούς στην ανάγκη τον Σωκράτη, τον Αριστοτέλη, τον Πλάτωνα… Κάποιον φιλόσοφο, ακομμάτιστο, με ήθος και λόγο που θα έχει ειρμό και λογική, Σωκράτη μου…

Ακούει κανείς; Θα καταλάβουν επιτέλους πολιτικοί και κόμματα ότι τα υψωμένα χέρια για λίγα λαχανικά δεν είναι μαγική εικόνα αλλά μια  πραγματικότητα για εκατομμύρια πολίτες στην Ελλάδα, και σε όλη τη Νότια Ευρώπη; Πώς επέτρεψαν τόσοι πολιτικοί αυτό το έγκλημα; Πώς δεν είδαν τις παγίδες; Η ιστορία του ΔΝΤ είναι πασίγνωστη. Σε όλο τον κόσμο. Τώρα μας λένε κατάμουτρα ότι… κάνανε λάθος! Μας επέβαλαν κατά… λάθος μια οικονομία αδιέξοξη και καταστροφική! Τι τους απαντάτε τόσοι πολιτικοί αρχηγοί κρατών; Στη χώρα μας τα «λάθη» τους γέννησαν δυστυχία. Τα ταμεία παραμένουν άδεια. Πώς και από ποιους θα τα γεμίσετε; Ακόμα μία, έστω και ελάχιστη, περικοπή συντάξεων και μισθών ισούται με την τιμή του ψωμιού και του γάλακτος τον μήνα! Αν το υπολογίσετε θα το βρείτε. Δεν μπορούμε πια ν’ ανταποκριθούμε σε κανέναν παραλογισμό.

Ακούμε για χρόνια πως κυνηγάτε τη φοροδιαφυγή και όλο και κάτι γίνεται και τίποτα δεν γίνεται. Περίεργο; Οχι. Καταλαβαίνουμε πια. Μέχρι και η Νέμεση προσπέρασε τρομοκρατημένη τους ληστές του δημόσιου πλούτου. Τι είδε; Οτι όλοι αυτοί είναι το Σύστημα που μας έφερε μέχρι εδώ. Γι’ αυτό και δεν σας φοβούνται! Μπορεί και παρακολουθώντας τα δελτία ειδήσεων να γελάνε κιόλας… Τι μένει; Λέω να περιμένουμε την επιστροφή του Διονύσου από τον Αδη… με τον Σωκράτη, τον Αριστοτέλη!

Βλέπω τους φιλοσόφους μας έντρομους, μπροστά στους πυλώνες της δημοκρατίας με τις βαθιές ρωγμές και την οσμή της αποσύνθεσης… Ωστόσο ας ελπίσουμε πως στη θέα ενός λαού σε πλήρη απόγνωση κάτι θα ψελλίσουν! Ισως προτείνουν στους πολιτικούς μας ομόνοια ώσπου να σταθεί η χώρα στα πόδια της… Θ’ ακούσει κανείς; Η κυβέρνηση κοπιάζει αλλά με λάθη! Το κόμμα των ψεκαστών και ο ΣΥΡΙΖΑ προτιμούν τη σοφία του λαού που λέει «στη βράση κολλάει το σίδερο» και απαιτούν εκλογές! Κι αυτό που βράζει μες στα δικά μας και τα δικά τους λάθη είμαστε εμείς σύντροφοι… Αυτοί, ντυμένοι ήδη στα καλά τους, περιμένουν τη δόξα της εξουσίας. Με την ανοχή μας!

Ευχαριστώ, Σάσα Βενιέρη

Α, όλα κι όλα, αγαπητή Σάσα. Μη μου τους Αλέξηδες (πίσω από τις… λέξειδες) τάραττε. Εχουν σοβαρά θέματα τώρα τα πουλάκια μου. Πώς να καταγγείλουν στον λαό και στην υφήλιο ολόκληρη την Τουρκάλα που έκανε τον βιασμό της έρωτα και οι γείτονες την έκαναν σίριαλ και μας τη σερβίρουν και δεν έχουμε, οι τάλανες, μυαλό να καταλάβουμε πόσο δηλητήριο στάζει αυτός ο έρωτας με τον βιαστή. Μόνον, ίσως, η Ζωίτσα η καραμπουζουκλού που ζαλίζει αυτάκια συναδέλφων της στις ειδικές επιτροπές της Βουλής ίσως μπορεί να καταλάβει το μέγεθος γκουμούτσα του εγχειρήματος που αφήνεται ελεύθερο να σταλάζει φαρμάκι ολούθε – μπλιαχ! Περί βιασμού της αισθητικής μηδέ λόγος, μηδέ σπαραγμός.

Επι-όρκα (της φάλαινας), να φύγουμε!

Αγαπητή Φοίβη,

Νομίζω ότι το επιορκιλίκι στο ελληνικό Δημόσιο συμφέρει από κάθε άποψη.

Ο επίορκος κάνει την μπάζα του και αν πιαστεί στα πράσα πληρώνεται το ήμισυ του μισθού του μέχρις ότου αποφανθούν είτε η δικαιοσύνη (μετά από αρκετά χρόνια) είτε τα πειθαρχικά χαϊδευτικά (εκ του χαϊδεύω) συμβούλια, αν είναι συγκροτημένα.

Ευχαριστώ, Παντελής Μακρής,
Κορυδαλλός

Εκείνο που μένει να αναρωτηθεί κάποιος, αγαπητέ Παντελή, στην περίπτωση των εγχώριων επιόρκων είναι ένα: δεν είναι, άραγε, επίορκοι εκείνοι που, παρά τη βεβαίωση του αίσχους, τους αφήνουν τους κλέψαντες και να πληρώνονται και να αλωνίζουν;