Εικαστική απόδραση από το Ιράν

Εχουν δικαίωμα να εκφράζονται, αρκεί να αυτολογοκριθούν. Δεν μπορούν να τραγουδήσουν μπροστά σε κοινό αν ανάμεσα στους θεατές βρίσκονται άνδρες. Μπορούν να συμμετέχουν με τη δουλειά τους σε διεθνείς διοργανώσεις, όχι όμως και να παρίστανται, καθώς τους αφαιρούν το διαβατήριο χωρίς καν να τους εξηγούν την αιτία.

Είναι οι γυναίκες του Ιράν. Σαράντα εξ αυτών τολμούν πέρα από τις προκαταλήψεις και τις απαγορεύσεις που υφίστανται να πουν τη δική τους αλήθεια πάνω στον καμβά. Και παρουσιάζουν για πρώτη φορά έργα τους, τα οποία δεν έχουν δείξει ποτέ στη χώρα τους, σε μια έκθεση μέσω της οποίας εκπέμπουν σήμα κινδύνου υπό τον τίτλο «Unexposed» (Μη εκτεθειμένες).

«Η έκθεση αποτελεί έναν τρόπο να προσελκύσω το ενδιαφέρον τόσο στις γυναίκες του Ιράν όσο και στις συνθήκες υπό τις οποίες ζουν» λέει στα «ΝΕΑ» η επιμελήτρια της έκθεσης Φερί Μαλέκ Μαντανί, που επέλεξε ανάμεσα σε 400 εικαστικούς εκείνες που ζουν μόνιμα στο Ιράν, έχουν γεννηθεί μεταξύ 1971 και 1991 και έχουν τουλάχιστον μία ατομική έκθεση στο βιογραφικό τους. «Εστίασα κυρίως στη γενιά που γεννήθηκε ή ξεκίνησε το σχολείο αμέσως μετά την Επανάσταση, το 1978. Πρόκειται για γυναίκες δηλαδή που, αν και γαλουχήθηκαν με τον ισλαμικό νόμο, τη διάκριση των φύλων και το αντι-δυτικό πνεύμα, κατάφεραν να ξεπεράσουν αυτούς τους περιορισμούς και να δουν τα πράγματα υπό ευρύτερη οπτική» συνεχίζει η ιδρύτρια του μη κερδοσκοπικού οργανισμού Αrt Cantara, ο οποίος παρουσίασε την έκθεση ήδη στις Βρυξέλλες και μετά την Αθήνα θα τη μεταφέρει στη Βαρσοβία.

«Πιστεύω πως η συγκεκριμένη έκθεση δεν μας δίνει απλώς την ευκαιρία να εκφραστούμε ελεύθερα, κάτι που δεν μπορούμε να κάνουμε στην πατρίδα μας. Το πιο σημαντικό για μένα είναι ότι συμμετέχουν νέες καλλιτέχνιδες που θέλουν να δουλέψουν υπό οποιεσδήποτε συνθήκες και να σπάσουν οποιοδήποτε εμπόδιο» δίνει το στίγμα της έκθεσης η Ατεφέχ Χας, μία από τις 40 καλλιτέχνιδες.