ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ
Ο διάλογος ανάμεσα στις δυνάμεις της Κεντροαριστεράς είναι από τις πλέον συκοφαντημένες υποθέσεις των τελευταίων δεκαετιών: η διαχρονική αλαζονεία του ΠΑΣΟΚ, αλλά και ο ιδιότυπος «μικρομεγαλισμός» των άλλων σχημάτων του χώρου, απέτρεψαν ώς τώρα τη συνάντηση αυτών των δυνάμεων.

Ο διάλογος ανάμεσα στις δυνάμεις της Κεντροαριστεράς είναι από τις πλέον συκοφαντημένες υποθέσεις των τελευταίων δεκαετιών: η διαχρονική αλαζονεία του ΠΑΣΟΚ, αλλά και ο ιδιότυπος «μικρομεγαλισμός» των άλλων σχημάτων του χώρου, απέτρεψαν ώς τώρα τη συνάντηση αυτών των δυνάμεων.
Ομως, η σημερινή πολιτική κατάσταση δεν επιτρέπει ούτε αλαζονεία ούτε μικρομεγαλισμούς. Στο πλαίσιο αυτό, η κίνηση του Βαγγέλη Βενιζέλου να απευθυνθεί στη ΔΗΜΑΡ ζητώντας την ενεργό συμμετοχή της στο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ (σελ. 2-3) ήταν η πρώτη γενναία πρωτοβουλία για τη συγκρότηση της μεγάλης Κεντροαριστεράς. Σε μια στιγμή μάλιστα που ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δικαιώνεται απολύτως σχετικά με την προσωπική του εμπλοκή στη λίστα Λαγκάρντ, εκλείπει κάθε πρόφαση για την αποφυγή ενός τέτοιου διαλόγου. Η Κεντροαριστερά δεν μπορεί να λειτουργεί ως συμπληρωματική δύναμη, είτε προς τα δεξιά είτε προς τα αριστερά: πρέπει να συγκροτήσει τη δική της εναλλακτική πρόταση εξουσίας, διότι αυτό χρειάζεται η ελληνική κοινωνία!













