Βαθιά στη θάλασσα θα πέσω να µε σκεπάσει το νερό

Ελα Ψευτοθόδωρε, η μέρα σου αύριο! Γιορτάζεις αγόρι μου και εγώ θα σου κάνω ένα σπουδαίο δώρο! Eνα ολόκληρο ακαταλόγιστο.Θα το τυλίξω με κόλλα γλασέ, θα του κοτσάρω και μια κόκκινη κορδέλα και θα έρθω να το αφήσω έξω από την πόρτα σου. Δεν κατάλαβα γιατί να έχει στουμπώσει από δαύτο ο σχεδιαστής Vassilios Κωστέτσος και να μην περισσεύει μια στάλα και για τον φίλο μου τον γκαρδιακό; Ναι αγόρι μου, θα μπορείς κι εσύ να γυρίζεις από κανάλι σε κανάλι και να λες «ό,τι του φανεί του Λωλοθοδωρή». Και να απορείς και να ενίστασαι και να χτυπάς το χέρι σου στο τραπέζι. Οπως το χτυπάει ο Vassilios. Αστραψε και βρόντηξε ο μοντελίστ για το ανακόλουθο του ελληνικού φιλότιμου. «Δεν είναι δυνατόν» μαινόταν καλεσμένος σε μεσημεριανάδικο «να έχουμε την απαίτηση να στείλουμε τραγούδι με ελληνικό στίχο στη Γιουροβίζιον και ο κύριος Τσίπρας να πηγαίνει στο Κολούμπια και να μιλάει αγγλικά. Δεν το δέχομαι!». Τι μου λες Κωστέτσε μου! Συνέβη αυτό; Ούτε εγώ το δέχομαι! Εδώ μια Μαρινέλλα τίμησε την ελληνική γλώσσα τραγουδώντας για λίγο κρασί λίγο θάλασσα και τ’ αγόρι της, μια Καίτη Γαρμπή αναφέρθηκε σε άπταιστα ελληνικά (που δεν είναι και εύκολο) στα παιδιά του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη και ο κύριος Τσίπρας προτίμησε την αγγλική γιατί είναι πιο πιασάρικη; Αίσχος!
ΥΓ: Τελικά ο Τσίπρας τι τραγούδησε στο Κολούμπια; Το «Shake it»;

Θα πέσω, θα σηκωθώ στη νύχτα δεν θα χαθώ

Αλλά ξέρεις τι μου αρέσει περισσότερο σε εμάς τους Ελληνες, Θόδωρέ μου; Που την έχουμε την αισιοδοξία μέσα μας. Που την κάνουμε την υπέρβαση με συνοπτικές διαδικασίες. Ενα ένα κλείνουν τα μπουζουκομάγαζα αμπονόρα, όμως άλλο το «κατεβάσαμε ρολά» και άλλο το «κάναμε φινάλε». Ασε δε όταν μιλάμε και για θριαμβευτικό φινάλε. Εκεί να δεις μεγαλεία. Μετά τον Sakis Ρουβά που με το που μπήκε το 2013 τήρησε με ευλάβεια το «εύγε και φεύγε», η Αννα Βίσση που επίσης το ‘κλεισε το μαγαζάκι όπου τραγουδούσε, συμπλήρωσε ακόμη έναν επικό πανωλεθρίαμβο! Κι εγώ λέω να πηγαίνω…
Στη φωτιά θα πέσω αν μου πεις να πέσω

Και δεν φτάνει που ξύπνησε μέσα στον Κωστέτσο ο πολιτικός σημειολόγος, άλλαξε πλευρό και ο Νίτσε μέσα στον Χριστόφορο Παπακαλιάτη. Δεν είναι τυχαίο αυτό το παιδί, να το θυμάσαι!.. Δεν κατάλαβα τι δεν κατάλαβες! Βεβαίως στον Νίτσε αναφέρομαι. Αν μιλούσα για τον Χριστόφορο δεν θα έλεγα το «τρομερό παιδί» τουλάχιστον! Διότι πολλά έχουν δει τα μάτια μου, μα αυτό μου φέρνει τρόμο. Το υπαρξιακό και συνάμα φιλοσοφικό αλλά και πιο συνάμα πολιτικοκοινωνικό ντελίριο που ανέβασε στο Διαδίκτυο. Εκεί να δεις τι σημαίνει σημειολογία. Το νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο του Ζαν Ζακ Παπακαλιάτη που φωνάζει στους πολιτικούς: «Είναι ώρα να κατεβείς από το κλωνάρι, να βουτήξεις στον βάλτο με τα ερείπια. Να ψάξεις, να βοηθήσεις, να μη σκέφτεσαι μόνο τον κώλο σου». Τέτοια πρωτότυπα… Και ό,τι άλλο θέλεις να μάθεις περί κώλου σκιάς, να ψάξεις να βρεις το παπακαλιάτειο κείμενο. Βασανίσου και λίγο από μόνος σου…
Και στον γκρεμό να πέσω πάλι δεν θα πονέσω

Και πάνω που ήμουν έτοιμος να δηλώσω ότι ύστερα από αυτό εγώ κλείνω ως Ασυγχώρητος, μου σκάει που λες Θόδωρε στο δοξαπατρί και μια Βίκυ Καγιά! Που όταν της λένε ότι είναι μοντέλο, εκείνη απαντά ότι είναι και ηθοποιός (το ότι έχει υπάρξει και τηλεπαρουσιάστρια επιμένει να το ξεχνάει ακριβώς όπως ξεχνούσαν την εκπομπή της και οι τηλεθεατές) αλλά πάνω από όλα είναι καθηγήτρια. Στη δική της σχολή. Που είναι ή η Μεγάλη του Γένους ή η Μεγάλη του Μένους (της λογικής). Βρε τι σου είναι αυτό το κορίτσι! Να σου κάνει μια κοινωνικοπολιτική ανάλυση με αφορμή μια παντελονόφουστα, τύφλα να έχει η μπεσαμέλ που έφτιαχνε η συγχωρεμένη η γιαγιά μου. Δεν την άκουσα εγώ στο πρωινό του Μega; Την άκουσα τακουνάτη! Βρε, θα πω στον Θανάση Νιάρχο στη σειρά «Δάσκαλος και Μαθητής» να βάλει την Καγιά με τον Τσόμσκι. Εννοείται δασκάλα την Καγιά και μαθητή τον Τσόμσκι.