Το φάντασμα του «δικηγόρου Γκρέγκορ»
Ενα τρισέλιδο ντοκουμέντο θέτει υπό αμφισβήτηση την ένορκη βεβαίωση του ηγέτη της γερμανικής Αριστεράς, Γκρέγκορ Γκίζι: «Ουδέποτε ενημέρωσα εν γνώσει μου και εκούσια τη Στάζι για πελάτες μου ή οιονδήποτε άλλο»
Εδώ και μία εβδομάδα ο Γκρέγκορ Γκίζι έχει ακυρώσει όλα τα ραντεβού του. Eνα ατύχημα στο σκι στην Αυστρία και ένα κάταγμα στον ώμο τον έχουν καθηλώσει στο κρεβάτι του πόνου, από όπου απάντησε μέσω facebook στην εισαγγελική προκαταρκτική έρευνα που άρχισε εις βάρος του στη Γερμανία.
Αντικείμενο της έρευνας είναι ενδεχόμενη συνεργασία του με τη Στάζι, το υπουργείο Κρατικής Ασφάλειας της πρώην κομμουνιστικής Ανατολικής Γερμανίας. Η έρευνα αυτή «φυσικά» και θα ανασταλεί, έγραψε ο Γκίζι, «αφού ποτέ δεν έδωσα ψευδή ένορκη βεβαίωση». Αυτή την κατηγορία του προσάπτει η Εισαγγελία του Αμβούργου που άρχισε την έρευνα στις 31 Ιανουαρίου. Είχε προηγηθεί η άρση της βουλευτικής ασυλίας του από την αρμόδια επιτροπή της γερμανικής Βουλής.
ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ. Η ένορκη βεβαίωση που ελέγχεται ως ψευδής δόθηκε από τον Γκίζι πριν από δύο χρόνια στο πλαίσιο δικαστικής διαμάχης που είχε με το δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό ίδρυμα Βόρειας Γερμανίας NDR για το ντοκιμαντέρ με τον τίτλο «Ο φάκελος Γκίζι». Στη βεβαίωση αυτή ο δικηγόρος στο επάγγελμα Γκίζι έλεγε ότι «ουδέποτε ενημέρωσα εν γνώσει μου και εκούσια τη Στάζι για πελάτες μου ή οιονδήποτε άλλο». Τη θέση αυτή του Γκίζι φέρεται να ανατρέπει τρισέλιδο ντοκουμέντο από τα αρχεία της Στάζι, που είχε βγάλει στη φόρα η κυριακάτικη «Βελτ» τον περασμένο Απρίλιο σχετικά με συνέντευξη που είχε δώσει ο Γκίζι σε δύο δημοσιογράφους του «Σπίγκελ» πριν από 24 χρόνια.
Το Φεβρουάριο του 1989, λίγους μήνες πριν οι Ανατολικογερμανοί ρίξουν το Τείχος του Βερολίνου, ο δικηγόρος Γκρέγκορ Γκίζι διαβεβαίωνε τους απεσταλμένους δημοσιογράφους του ταξικού εχθρού ότι «η συντριπτική πλειονότητα του πληθυσμού στην Ανατολική Γερμανία προφανώς θεωρεί ότι οι κοινωνικές και λοιπές συνθήκες είναι τέτοιες ώστε να θέλει να παραμείνει στη χώρα». Στο μεταξύ, η Ιστορία έχει αποφανθεί για την ορθότητα ή όχι αυτής της θέσης.
Εκείνο που έχει σημασία ύστερα από 24 χρόνια είναι αν πράγματι ο Γκίζι έδωσε ραπόρτο στη Στάζι για τη συνάντησή του με τους δημοσιογράφους του «Σπίγκελ».
«Από τη φράση αυτή θα κριθεί η πτώση ή όχι του Γκίζι», έγραψε χθες η «Ζιντόιτσε Τσάιτουνγκ». Αν αποδειχθεί ψευδής η ένορκη βεβαίωση απειλείται με ποινή τριετούς φυλάκισης, ενώ θα καταρρεύσει και το οικοδόμημα της υπερασπιστικής γραμμής του απέναντι στις κατηγορίες ότι διετέλεσε πράκτορας της Στάζι. Ο Γκίζι πήγε στα δικαστήρια όποιον ισχυρίστηκε ότι είχε σχέση με τη Στάζι. Και μέχρι τώρα δεν μπόρεσε να αποδειχθεί ότι οι φάκελοι που κρατούσε η Στάζι με τους κωδικούς «Γκρέγκορ» ή «δικηγόρος» αφορούσαν τον Γκίζι, ούτε επιβεβαιώθηκαν οι κατηγορίες ότι έδινε πληροφορίες για γνωστούς αντικαθεστωτικούς που ήταν πελάτες του, όπως ο Ρόμπερτ Χάβεμαν και ο Ρούντολφ Μπάρο.
Ενα από τα επιχειρήματα που επικαλείται ο Γκίζι είναι ότι δεν είχε καν ανάγκη τις σχέσεις με τη Στάζι αφού μιλούσε απευθείας με την Κεντρική Επιτροπή του κατ’ εξοχήν οργάνου αποφάσεων στο καθεστώς της Ανατολικής Γερμανίας. «Δεν χρειαζόμουν τις επαφές με τη Στάζι, δεν ταίριαζαν ούτε στο στυλ μου ούτε στην αξιοπρέπειά μου», είχε πει ο Γκίζι τον Μάιο του 2008 στη Βουλή. Πίσω από την εισαγγελική έρευνα ο ίδιος και η Αριστερά βλέπουν μια καμπάνια για να πληγεί προεκλογικά το πιο προβεβλημένο στέλεχος του κόμματος.
Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ. Ο Γκρέγκορ Γκίζι είναι ο μόνος φυσικός ηγέτης της Αριστεράς μετά την αποχώρηση του Οσκαρ Λαφοντέν από την κεντρική πολιτική σκηνή. Ο Γκίζι είναι εκείνος που διέσωσε τους μετακομμουνιστές της Ανατολικής Γερμανίας και φρόντισε για τη μετεξέλιξη της καθεστωτικής νομενκλατούρας αρχικά στο Κόμμα Δημοκρατικού Σοσιαλισμού και στη συνέχεια στο σημερινό κόμμα Αριστερά. Χωρίς τον χαρισματικό Γκίζι η απήχηση της Αριστεράς θα ήταν πολύ πιο κάτω από το 7% που της δίνουν οι δημοσκοπήσεις. Για αυτό και η Αριστερά δέχτηκε να είναι ο μόνος επικεφαλής οκταμελούς συμβουλίου που θα οδηγήσει το κόμμα στις εκλογές του Σεπτεμβρίου.
Το παρελθόν κυνηγάει πολλούς πολιτικούς και στη Γερμανία ο πήχης παραμένει τοποθετημένος ψηλά. Ο κανόνας λέει πως ο πολιτικός που μπλέκεται με εισαγγελείς παραιτείται, έστω και αν αργότερα δικαιωθεί και περάσει από την κολυμβήθρα του Σιλωάμ. Η υπουργός Παιδείας Ανέτε Σαβάν παραιτήθηκε το περασμένο Σάββατο γιατί θα τρέχει στα δικαστήρια το Πανεπιστήμιο του Ντύσελντορφ, το οποίο της αφαίρεσε το διδακτορικό για λογοκλοπή. Ακόμα και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κρίστιαν Βουλφ πήγε στο σπίτι του όταν οι εισαγγελείς άρχισαν να ερευνούν τα δώρα φίλων του στο παρελθόν.
Σίγουρα η περίπτωση του Γκρέγκορ Γκίζι δεν ανήκει στην ίδια κατηγορία, αλλά η ανάσα των εισαγγελέων τον πλησίασε επικίνδυνα.