«Η καλή χημεία είναι το μεγαλύτερο μυστικό μας»
O Φρανσουά Ολάντ είναι άτυχος με τον καιρό, κυρίως όταν επισκέπτεται το Βερολίνο. Την πρώτη φορά, το περασμένο καλοκαίρι, το αεροπλάνο λόγω κεραυνού αναγκάστηκε να γυρίσει πίσω. Χθες ήταν το κρύο. Τα 50χρονα της Συνθήκης των Ηλυσίων γιορτάστηκαν στο Βερολίνο σε θερμοκρασίες -10 βαθμών.
Ανγκελα Μέρκελ και Φρανσουά Ολάντ κατά τη διάρκεια της κοινής συνεδρίασης της γερμανικής και της γαλλικής Βουλής στο Βερολίνο
«Είχαμε σκεφτεί μια ανοιχτή εκδήλωση στην κεντρική πλατεία Ζαντάρμενμαρκτ, αλλά ο χειμωνιάτικος καιρός δεν το επέτρεψε», δικαιολογήθηκε η Μέρκελ στην ερώτηση γαλλίδας δημοσιογράφου πού είναι ο λαός στις πανηγυρικές εκδηλώσεις. Οι λαοί πάντως, και στη μία και στην άλλη πλευρά του Ρήνου, πήραν το μήνυμα που έστειλαν χθες Μέρκελ και Ολάντ: οι κληρονόμοι του Ντε Γκολ και του Αντενάουερ θέλουν να δώσουν νέα πνοή στη γαλλογερμανική φιλία που θεμελίωσαν οι δύο ιστορικοί ηγέτες στα ερείπια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Το πρώτο βήμα έκαναν Μέρκελ και Ολάντ σπάζοντας τον πάγο που υπήρχε από το καλοκαίρι ανάμεσα στον γάλλο Πρόεδρο και στη γερμανίδα Καγκελάριο. Η Ανγκελα και ο Φρανσουά μιλούν πλέον στον ενικό. «Εχεις τον λόγο» είπε η Μέρκελ στον Ολάντ, στη συνέντευξη Τύπου, δημόσιο δείγμα ότι πρόβλημα μεταξύ τους χημείας δεν υπάρχει. «Είναι το μεγαλύτερο μυστικό μας ότι η χημεία είναι καλή», πρόσθεσε για τους δύσπιστους. «Η κυκλοφορία του ρεύματος μεταξύ μας γίνεται χωρίς να χρειάζεται ηλεκτρισμός», είπε από την πλευρά του ο Ολάντ.
Τα τελευταία εμπόδια είχαν ξεπεραστεί στο δείπνο που είχαν οι δυο τους το προηγούμενο βράδυ. Εκεί εκμυστηρεύτηκε η Μέρκελ πως θα μάθει γαλλικά αργότερα, όταν θα έχει περισσότερο χρόνο. «Δεν ανήκουμε στην ίδια πολιτική οικογένεια», διαπίστωσε ο Ολάντ, αισθανόμενος όμως την ανάγκη να χαιρετίσει «τη συνεισφορά της Καγκελαρίου για όσα έγιναν τους τελευταίους οκτώ μήνες για την έξοδο από την κρίση, το δημοσιονομικό σύμφωνο, τον φόρο χρηματοπιστωτικών συναλλαγών, τη διατήρηση της Ελλάδας στην ευρωζώνη».
ΑΝΤΙΚΤΥΠΟ. Η προσέγγιση Μέρκελ – Ολάντ έχει άμεσο αντίκτυπο και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Μέρκελ και Ολάντ θα παρουσιάσουν κοινές προτάσεις για την εμβάθυνση της συνεργασίας στην ευρωζώνη. «Είμαστε έτοιμοι να στηρίξουμε την πολιτική ένωση», είπε αργότερα ο Ολάντ στην Μπούντεσταγκ. Σχεδόν 1.000 βουλευτές της γερμανικής Βουλής και της γαλλικής Εθνοσυνέλευσης συμμετείχαν στην ιστορική κοινή συνεδρίαση. «Η Βουλή δεν μπορεί να περιμένει», είπε η Μέρκελ στους δημοσιογράφους που ήθελαν να συνεχίσουν τις ερωτήσεις στην κοινή συνέντευξη Τύπου. «Οι σχέσεις Γερμανίας και Γαλλίας είναι σήμερα ομαλές αλλά δεν είναι αυτονόητες», είπε ο πρόεδρος της γερμανικής Βουλής Νόρμπερτ Λάμερτ, ανοίγοντας την πανηγυρική συνεδρίαση μαζί με τον γάλλο ομόλογό του Κλοντ Μπαρτολόν.
Η Καγκελάριος Μέρκελ υπενθύμισε τον συμβολισμό που είχε ο εναγκαλισμός των Αντενάουερ και Ντε Γκολ κατά την υπογραφή της Συνθήκης των Ηλυσίων το 1963, σε μια εποχή που κανένας δεν πίστευε στη συμφιλίωση Γαλλίας και Γερμανίας μετά τον πόλεμο. Σήμερα «η Ευρώπη περνάει τη μεγαλύτερη δοκιμασία της» είπε η Μέρκελ. Ο δρόμος δεν είναι εύκολος και «χρειάζεται θάρρος για αλλαγές», πρόσθεσε η Καγκελάριος, σημειώνοντας ότι είναι «ευγνώμων που στην Ελλάδα και στην Πορτογαλία μπορούν οι πολίτες να διαδηλώνουν χωρίς να πηγαίνουν γι’ αυτό στη φυλακή». Για τον Ολάντ οι προκλήσεις του μέλλοντος είναι να διαμορφωθεί η «Ευρώπη της ενέργειας», η «Ευρώπη των κοινών συγκοινωνιών», η «Ευρώπη της ψηφιοποίησης» και «να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη στην οικονομία, στο κοινό νόμισμα και στη νεολαία».
ΔΙΑΦΟΡΕΣ. Παρά τα 50 χρόνια της γαλλογερμανικής φιλίας υπάρχουν ορισμένες ανυπέρβλητες διαφορές ανάμεσα στους δύο λαούς. Ενα παράδειγμα έδωσε ο ηγέτης του κόμματος Αριστερά, Γκρέγκορ Γκίζι, η οικογένεια του οποίου, διωκόμενη από τους Ναζί, είχε βρει καταφύγιο στη Γαλλία. «Οι Γάλλοι ξέρουν να διαδηλώνουν», είπε ο Γκίζι μιλώντας στη Βουλή. «Και οι Γερμανοί, σε αντίθεση με τους Γάλλους, ξέρουν να κάνουν καλό πρωινό. Αλλά είναι γνωστό ότι διαδηλώνεις πιο δυναμικά έχοντας πάρει γερό πρωινό».
Σκοντάφτουν στο Μάλι
Στα θέματα κοινής εξωτερικής πολιτικής η νέα γαλλογερμανική προσέγγιση σκοντάφτει, όπως δείχνει η κρίση στο Μάλι. Οι λεκτικές διαβεβαιώσεις αλληλεγγύης από το Βερολίνο δεν συνοδεύονται με την αντίστοιχη παροχή βοήθειας στο Παρίσι, που έχει αναλάβει τις επιχειρήσεις στην αφρικανική χώρα.