Ενας Ολλανδός με γερμανική συνταγή

Οσοι πίστευαν πως μετά το Μάαστριχτ η Ολλανδία δεν θα είχε από ονοματολογικής απόψεως τίποτα δυσκολότερο να προτείνει στην Ευρώπη διαψεύσθηκαν οικτρά. Ο νέος υπουργός των Οικονομικών της ονομάζεται Γερούν Ντέισελμπλουμ και για τα επόμενα τουλάχιστον δυόμισι χρόνια θα είναι και Πρόεδρος του Eurogroup. Πράγμα που σημαίνει ότι θέλοντας και μη μερικά εκατομμύρια άνθρωποι θα μάθουν το όνομά του, όπως άλλωστε έμαθαν προ οκταετίας, έστω ευκολότερα, το όνομα Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ.

Στην περίπτωση του Γερούν Ντέισελμπλουμ το μείζον ερώτημα δεν είναι βεβαίως γιατί επελέγη πρόεδρος του Eurogroup ένας άνθρωπος με τόσο δύσκολο όνομα. Το μείζον ερώτημα είναι γιατί επελέγη πρόεδρος του Eurogroup ένας αγρονόμος στο επάγγελμα, άπειρος πολιτικά, με υπουργική θητεία ένδεκα εβδομάδων και ο οποίος ως κομματικό στέλεχος ασχολήθηκε με θέματα όπως η παιδεία και η ενσωμάτωση των μουσουλμάνων στην ολλανδική κοινωνία, όχι όμως και με τα οικονομικά.

Η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι απλή. Διότι η Γερμανία αισθάνεται ασφαλής με έναν ολλανδό αρμόδιο στα οικονομικά της Ευρώπης, ακόμη και στην περίπτωση που αυτός δεν έχει τις αναγκαίες περγαμηνές.

H EIKONA. Ωστόσο, η εικόνα που έχει δημιουργήσει ο Γ. Ντέισελμπλουμ στην ολλανδική πολιτική σκηνή κάθε άλλο παρά θολή και αμελητέα είναι. Ανήκει στη νέα γενιά των  κεντροαριστερών πολιτικών που επί της ουσίας ανέστησαν το γηρασμένο Εργατικό Κόμμα και το επανέφεραν στην εξουσία. Θεωρείται εξαιρετικά ικανός στην επίτευξη συμβιβασμών αλλά και στη χάραξη στρατηγικών πολιτικών και για τον λόγο αυτό το παρατσούκλι του στα ολλανδικά μέσα ενημέρωσης (με τα οποία δεν τα πάει καλά) είναι ο «κόκκινος μηχανικός». Ταυτόχρονα όμως έχει τη φήμη ανθρώπου στον οποίο μπορεί κανείς να έχει απόλυτη εμπιστοσύνη. «Τόση όση και σε έναν σκύλο για τυφλούς» έγραψε προ ημερών ολλανδική εφημερίδα στην οποία ο Γ. Ντέισελμπλουμ αποκάλυψε ότι παρά την αντίθετη γνώμη των γονιών του όταν ήταν 16 ετών διαδήλωνε κατά της εγκατάστασης των πυραύλων Πέρσινγκ και Κρουζ στην Ολλανδία. Από εκείνη την εποχή το μόνο πάθος που του έχει απομείνει είναι, όπως είπε, η αγάπη του για τον Μάιλς Ντέιβις και τους Mόντι Πάιθον.