Καταδικάζουν αλλά δεν πείθουν

Τόσο η Δαμασκός όσο και η Χεζμπολάχ καταδίκασαν τη βομβιστική επίθεση που στοίχισε τη ζωή στον λιβανέζο επικεφαλής της Υπηρεσίας Εσωτερικών Πληροφοριών. Παρόμοιες καταδίκες όμως απορρίπτονται εύκολα από πολλούς στον Λίβανο, μια χώρα που παραμένει διχασμένη μεταξύ φιλοσυριακών και αντισυριακών δυνάμεων, και τελούσε υπό συριακή στρατιωτική και πολιτική κυριαρχία μεγάλο μέρος των τελευταίων 30 ετών. Συριακά στρατεύματα έδρευαν στον Λίβανο από το 1976, έναν χρόνο μετά την έναρξη του εμφυλίου πολέμου, έως το 2005 – οπότε αποσύρθηκαν εξαιτίας της κατακραυγής για τη δολοφονία του Ραφίκ Χαρίρι. Η Χεζμπολάχ αρνείται ακόμη και σήμερα να παραδώσει τα τέσσερα στελέχη της που κατηγορούνται για τη δολοφονία του Χαρίρι από το διεθνές Ειδικό Δικαστήριο για τον Λίβανο. Επίσης, έχει κατηγορηθεί ότι, παρά τη φαινομενική ουδετερότητά της, έχει στείλει μαχητές να πολεμήσουν στο πλευρό του Ασαντ. «Ο Ασαντ προσπαθεί να μεταφέρει το πρόβλημά του σε όλες τις χώρες γύρω από τη Συρία και ο Λίβανος είναι η πιο εύθραυστη από όλες», έλεγε χθες ένας γνωστός λιβανέζος αντιπολιτευόμενος βουλευτής, ο Αχμάντ Φατφάτ.