Ο άνθρωπος που γύρισε από το κρύο

ΤΑ πήγε χάλια. Ολοι συμφωνούν ότι η επίδοσή του ήταν κακή και ψάχνουν να βρουν την αιτία. Ο λόγος για τον Μπαράκ Ομπάμα και το ντιμπέιτ με τον Μιτ Ρόμνεϊ στο Ντένβερ. Ακόμη και το υψόμετρο της πόλης είπαν ότι έφταιγε. Αν και οι πολιτικοί σχολιαστές επιμένουν. Τέσσερα χρόνια τώρα ο Ομπάμα έκανε ό,τι μπορούσε για να αποφεύγει ως Πρόεδρος τις δύσκολες ερωτήσεις, προτιμώντας σκηνοθετημένες καταστάσεις ή συνεντεύξεις με τη Μισέλ σε ιλουστρασιόν περιοδικά. Με άλλα λόγια, ο Μπαράκ ήταν κρύος – και στο ντιμπέιτ αυτό φάνηκε.

Τρία χρόνια στο κρύο ήταν και ο Σαμαράς. Από το 2009 έως το 2012, ως Πρόεδρος της ΝΔ, δυσκολεύτηκε να βρει χώρο διεθνώς – αφού την πρώτη διετία τον κατείχε όλον ο Γιώργος Παπανδρέου. Ο τότε πρωθυπουργός πηγαινοερχόταν διαρκώς στην Ευρώπη. Τα ίδια και με τα ΜΜΕ, ελληνικά και, κυρίως, ξένα που προσπερνούσαν την αξιωματική αντιπολίτευση και τον αρχηγό της. Αλλωστε, μετά την ήττα της με σχεδόν 11 μονάδες τον Οκτώβριο του 2009, η ΝΔ φαινόταν τελειωμένη για καιρό.

Η χθεσινή υποδοχή της Ανγκελα Μέρκελ στην Αθήνα επιβεβαιώνει το πόσο έχουν αλλάξει τα πράγματα, αλλά κλείνει κι έναν κύκλο. Ο Σαμαράς αποδεικνύεται «ζεστός» πολιτικά και επικοινωνιακά Πρωθυπουργός. Ο άνθρωπος που ήταν σχεδόν στην άκρη την προηγούμενη τριετία, μπορεί να δημιουργεί πολιτικά γεγονότα με τις συνεντεύξεις του. Η γαλλική «Φιγκαρό», ας πούμε, επιμένει ότι η επίσκεψη – αστραπή της γερμανίδας Καγκελάριου στην Αθήνα προκλήθηκε άμεσα από τη συνέντευξη του Σαμαρά στη σοβαρή γερμανική οικονομική εφημερίδα «Χάντελσμπλατ». Εκεί ο έλληνας Πρωθυπουργός δεν δίστασε να πει ότι η Ελλάδα μοιάζει με τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης στο σημείο που πήρε την κατιούσα. Αγγιξε δηλαδή μια χορδή στη Γερμανία.

Οτι ο Σαμαράς είναι ζεστός φάνηκε κι από τον χειρισμό της χθεσινής επίσκεψης. Είχε την ετοιμότητα να πάρει τη Μέρκελ από το αεροδρόμιο. Αρα στη διαδρομή, στην ερημωμένη Αθήνα – όπου όλο και κάτι θα συνέβαινε όπως τα μπουκάλια που έπεσαν στο Ντυνάν – η Καγκελάριος δεν θα ήταν μόνη στο αυτοκίνητο, όπως ο Νίξον στο περίφημο ταξίδι στη Βενεζουέλα, όταν σήκωσαν το αμάξι του οι διαδηλωτές. Ευέλικτος ήταν και ο χειρισμός μιας επίσκεψης που δεν είχε ούτε λεφτά ούτε ατσάλινες δεσμεύσεις – πέρα από την ελπίδα και την ευχή της Μέρκελ ότι θα μείνουμε στο ευρώ. Ωστόσο η έλευση της Καγκελαρίου βοηθάει ουσιαστικά την κυβέρνηση των τριών να προχωρήσει και να πάρει τα μέτρα, αλλά σπάει και το ταμπού της Ελλάδας ως χώρας σε καραντίνα.

Κάπου εδώ λοιπόν κλείνει ένας κύκλος για τη χώρα αλλά και για τον Σαμαρά – που δεν έχει αφήσει μεγάλη ξένη εφημερίδα στην οποία να μην έχει μιλήσει και ηγέτη που να μην έχει συναντήσει. Το θέμα είναι τι γίνεται από εδώ και πέρα. Δηλαδή πώς περνάμε στη φάση της ομαλοποίησης. Πρώτα της οικονομίας και, μετά την επούλωση ορισμένων από τα τραύματα της κοινωνίας, της πολιτικής.