Η πλατεία των θαυμάτων

Η πρώτη εντύπωση είναι σημαντική – άλλωστε ποτέ δεν υπάρχει δεύτερη ευκαιρία στον συγκεκριμένο τομέα.

Και η εικόνα που βγάζει προς τα έξω ο Δημήτρης Ελευθερόπουλος σε αυτά τα πρώτα του βήματα της προπονητικής είναι άκρως θετική. Ο «Ελέ» είναι new entry στον μικρόκοσμο των προπονητών. Για πότε έβγαλε το σορτσάκι, πότε φόρεσε τη φόρμα, λίγοι το κατάλαβαν. Σε χρόνο ρεκόρ. Μέσα σε ελάχιστους μήνες. Το «τρία στα τρία» του Πανιωνίου σε αυτές τις αρχικές στροφές της Λίγκας πρέπει να του πιστωθεί. Γιατί η ομάδα αντανακλά την προσωπικότητα του τεχνικού.

Ο Ελευθερόπουλος δεν μάζεψε μόνο παιδαρέλια για να φτιάξει μια καλή ομάδα και να βελτιώσει τον Πανιώνιο. Εκανε προσεκτικές κινήσεις, στηρίζεται και σε έμπειρους ποδοσφαιριστές όπως είναι ο Μενδρινός, ο Ρόβας και ο Γουνδουλάκης, ενώ διατηρεί ένα προφίλ χαμηλών τόνων. Η ενέργειά του να πει λόγια παρηγοριάς στον Γουναρίδη μετά το αστείο γκολ που έφερε το 1-0 στο προχθεσινό ραντεβού λέει πολλά.

Ο νεαρός προπονητής αξιοποιεί τα μαθήματα που πήρε ως παίκτης δίπλα στον Μπάγιεβιτς ή σε άλλους φτασμένους τεχνικούς της προηγμένης ιταλικής σχολής. Σίγουρα δεν έχουμε να κάνουμε με «μάγο» της προπονητικής, ασφαλώς και θα έρθουν οι στραβές, μπορεί και να δυσκολευτεί να τα βγάλει πέρα ο Πανιώνιος.

Μετρά, όμως, το τώρα. Και ο Πανιώνιος παλεύει για την επιβίωσή του έντιμα και πολύ αληθινά. Το είπε και ο Ελευθερόπουλος. Οι ευκαιρίες που δίνει η κρίση από κάποιους πρέπει να αξιοποιηθούν. Η πόρτα είναι ανοιχτή ώστε να τη διαβούν όσοι διαθέτουν ταλέντο και φιλοδοξίες. Τα νέα παιδιά της Νέας Σμύρνης σε χορτάρι και πάγκο φωνάζουν πως μπορούν να κάνουν την υπέρβαση. Μέχρι τώρα ελάχιστοι τους γνώριζαν. Σταδιακά κερδίζουν πόντους αναγνωρισιμότητας. Και στο φινάλε, από κάτι άγνωστους και απίθανους ξένους που κατά καιρούς ήρθαν στην πατρίδα καλύτερα οι ντόπιοι με τη σωστή νοοτροπία και συμπεριφορά.