Εχει φάση

Οταν ο ποδοσφαιρικός ήρωας των παιδικών μου χρόνων Γιόχαν Κρόιφ μάζεψε τις αποσκευές του για τον Νέο Κόσμο άφησε και μια βαλίτσα αδειανή για να τη γεμίσει με το χρυσάφι που του έταζαν οι Αμερικανοί. Και ο Πελέ το ίδιο έκανε και τον Μπεκενμπάουερ λίγο τον ένοιαξε αν ο τίτλος του Κάιζερ δεν θα τον ακολουθούσε πέρα από τον Ατλαντικό. Ολοι τους πήγαν για το χρήμα, αφήνοντας τη δόξα για τα γεράματα… Και ο Ριβάλντο στις μέρες μας έχει γίνει εξερευνητής… συμβολαίων. Από τρυγητής των χρυσοφόρων Μήδων του Ουζμπεκιστάν, στην αφρικανική Αγκόλα, συνεχίζει να τροχίζει το ποδοσφαιρικό κύρος του. Το 1931 ο Πετρούτσο Περόνε, παγκόσμιος πρωταθλητής με την Εθνική Ουρουγουάης, έφυγε στη Φιορεντίνα για χρήμα και δόξα. Στο πρώτο του ματς με τους Βιόλα πέτυχε 11 γκολ! Γρήγορα όμως η νοσταλγία και η αηδία για τη ζωή που δεν τον γέμιζε τον έφεραν πίσω. Η ΦΙΦΑ τον τιμώρησε γιατί αθέτησε το συμβόλαιό του και δεν ξανάπαιξε ποδόσφαιρο, αυτός που γκρέμιζε τοίχο με τα σουτ του. Ο Περόνε πέθανε ευτυχής που δεν τύλιξε την καρδιά του σε ένα ακριβό συμβόλαιο. Ο Ριβάλντο πεθαίνει καθημερινά στις καρδιές αυτών που κάποτε τους τύλιξε με τις ντρίμπλες του…