Αφήστε τη να «φύγει» αξιοπρεπώς

Ο Τεό Σαγαπό, ένας ελάσσων τραγουδιστής που σεργιάνιζε πένης κι άστεγος στα σοκάκια του Παρισιού, έμεινε στην Ιστορία γιατί ήταν ο τελευταίος σύζυγος της Εντίτ Πιαφ. Ο Ελληνας Θεοφάνης Λαμπούκας παντρεύτηκε το «Σπουργιτάκι» της γαλλικής μουσικής σκηνής, η οποία το μόνο που του πρόσφερε ήταν το γαλλοποιημένο όνομά του: Τεό Σαγαπό και ελάχιστες σταγόνες δόξας από όση της είχε περισσέψει. Ο Σαγαπό νόμιζε ότι πλάγιαζε με τον ακμαίο θρύλο της Γαλλίας, όμως πλάι του είχε τη ρυτιδωμένη εικόνα του θανάτου…

Ο 17χρονος ποδοσφαιριστής Φούντας, ο 18χρονος Γροντής, ο Μπουγαΐδης, ο Κουρέλας, που ακόμη δεν έχουν κλείσει τα 19 χρόνια τους, κοιμούνται πανευτυχείς με την ψευδαίσθηση ότι αγωνίζονται σε μια ομάδα με κύρος, δόξα και ιστορία, την ΑΕΚ λάθος! Οι σχεδόν έφηβοι ακόμη ποδοσφαιριστές ερωτοτροπούν με το κορμί μιας γηραιάς, πάμφτωχης καλλιτέχνιδος των γηπέδων που το μόνο που την κρατάει ζωντανή είναι η ιστορία και οι άδολοι οπαδοί της, προσπαθώντας να αφαιμάξουν την ύστατη σταγόνα δόξας που της απέμεινε… Η ΑΕΚ μοιάζει γριά ετοιμοθάνατη και ο επιθανάτιος ρόγχος της ακούγεται όλο και πιο έντονα. Οι επίδοξοι σωτήρες της θυμίζουν επηρμένο χειρουργό κατά την έξοδό του από το χειρουργείο μετά την επέμβαση: «Ολα πήγαν καλά», λέει με ύφος περισπούδαστο, εισπράττοντας τα χαμόγελα (και όχι μόνο) των οικείων, για να συμπληρώσει ανερυθρίαστα: «Ομως η ασθενής δεν θα αντέξει, μέχρι το βράδυ θα έχει καταλήξει…». Η ΑΕΚ, ρακένδυτη, ανέστια, καταχρεωμένη, πληγωμένη ανεπανόρθωτα από φίλους και εχθρούς, προδομένη από οπαδούς που πρότασσαν τα στήθη τους για τη σωτηρία της, ψυχορραγεί έχοντας στο προσκεφάλι της αμούστακα παιδιά να της παραστέκουν και στο κατώφλι της ρομαντικούς φίλους να την κλαίνε.

Το 1964, στις ΗΠΑ, ο γενικός χειρουργός Λούθερ Τέρι εκδίδει την πρώτη έκθεση για τις βλαπτικές παρενέργειες του καπνίσματος, ο Λίντον Τζόνσον ορκίζεται 36ος πρόεδρος των ΗΠΑ, η Κορίνα Τσοπέη στέφεται η ωραιότερη γυναίκα στον κόσμο στα καλλιστεία της Μις Υφήλιος, παραδίδεται στην κυκλοφορία ο πρώτος κλάδος του τμήματος Μέγαρα – Κινέτα (διάβαση Κακιάς Σκάλας) της νέας Εθνικής Οδού Αθηνών – Κορίνθου και ο Νικίτα Χρουστσόφ ανατρέπεται στην ΕΣΣΔ και ο Λεονίντ Μπρέζνιεφ αναλαμβάνει γραμματέας του κόμματος. Το 1964 η ΑΕΚ αρχίζει το πρωτάθλημα με δύο ήττες συνεχόμενες που ακολουθούνται από μια τρίτη.

2012 και η ΑΕΚ βάζει μπρος τη χρονομηχανή και γυρίζει 48 χρόνια πίσω: δυο ήττες στο ξεκίνημα και η τρίτη είναι ζήτημα χρόνου. Το πισωγύρισμα είναι πια τραγικό και η ομάδα των προσφύγων της Μικρασίας θυμίζει τουρκεμένη πόλη.

Τώρα πια στον σύλλογο, που αποπνέει άρωμα καταγώγιου του Μεσοπολέμου, μαστροποί και πολιτικές διαλαλούν σάπια θέλγητρα. Αφήστε την ετοιμόρροπη να γκρεμιστεί με αξιοπρέπεια και γαλήνη, τέτοια ιστορία δεν της πρέπει ατίμωση και εξευτελισμός. Αν είναι να «φύγει», να «φύγει» γρήγορα γιατί η παρατεταμένη αγωνία πονάει πιο πολύ αυτούς που την αγαπούν και τη θαύμαζαν κάποτε. Η πτώση είναι αναπόφευκτη, ας μην την επιδεινώνουν οι κάθε λογής μνηστήρες που στην προσπάθειά τους να λάμψουν πλάι στο σκήνωμά της ασελγούν εις βάρος της. Αφήστε την ΑΕΚ να αναληφθεί στους ποδοσφαιρικούς ουρανούς, μην την κουράζετε άλλο! Τα οικονομικά μορφώματά της απομύζησαν την αίγλη, οι αυτόκλητοι θαυματοποιοί την οδήγησαν στα πιο ερεβώδη μονοπάτια της ιστορίας της και τώρα οι δήθεν μεγαλόσχημοι του ελληνικού πρωταθλήματος την περιμένουν, λαβωμένο αγρίμι, να ασελγήσουν πάνω της και κατόπιν να θριαμβολογήσουν.

Μόνο εκείνα τα αμούστακα παιδιά συλλογίζομαι που ντύνονται κάθε Κυριακή στα κιτρινόμαυρα με δέος, βαυκαλιζόμενα πως η αίγλη μιας άλλης εποχής παραμένει ανέσπερη, λησμονώντας πως ο Μπάρλος έχει πεθάνει από καιρό, ο Μίμης Παπαϊωάννου έχει γεράσει ανεπανόρθωτα, ο Μπάγιεβιτς δεν μένει πια… εδώ και κυρίως ο Μαύρος δεν είναι ο θεός που όλοι ευαγγελίζονταν. Καλή ψυχή!