[Διαστάσεις] Τι να κάνετε με 50 ευρώ
Η ντισκοτέκ Olivia Valere, ένα αληθινό ανδαλουσιανό παλάτι
Οι λαοί της Νότιας Ευρώπης βρίσκονται μπροστά σε μια μεγάλη πρόκληση: πώς να αξιοποιήσουν με τον καλύτερο τρόπο τα ελάχιστα ευρώ που διαθέτουν. Πώς να καταπολεμήσουν την ύφεση, διατηρώντας την αξιοπρέπειά τους. Ο δημοσιογράφος Τζον Κάρλιν, που σήμερα εργάζεται στην «Ελ Παΐς», αφού έστειλε για πολλά χρόνια καταπληκτικά ρεπορτάζ από τη Νότια Αφρική για την «Ιντιπέντεντ», έχει δύο ενδιαφέρουσες ιδέες για το τι μπορεί να κάνει ένα θύμα της κρίσης με 50 ευρώ.
Πριν από λίγες ημέρες είδε μια διαφήμιση της ντισκοτέκ Olivia Valere, στη Μαρμπέγια, σύμφωνα με την οποία στον χώρο αυτό συναντιούνται «σοφιστικέ και κοσμοπολίτες πελάτες» και χαίρονται το σεξ σε όλες τις εκφάνσεις του. Αποφάσισε λοιπόν να το διαπιστώσει στην πράξη. Φτάνοντας με δύο φίλους του στη μία το πρωί, σχετικά νωρίς δηλαδή για έναν χώρο που μένει ανοιχτός όλη τη νύχτα, είδε ότι το πάρκινγκ κόντευε να ξεχειλίσει. Η είσοδος κόστιζε 50 ευρώ, εκτός αν περίμενε σε μια ουρά μαζί με μερικές εκατοντάδες ακόμη νεαρούς και νεαρές με την ελπίδα να τους βάλουν τζάμπα. Αποφάσισε να πληρώσει. Μπαίνοντας, νόμιζε ότι αντίκριζε το παλάτι ενός σουλτάνου. Πέρασε με τη σειρά από ένα αίθριο γεμάτο με στρώματα όπου ήταν ξαπλωμένες οι οδαλίσκες τρώγοντας σούσι και πίνοντας σαμπάνια, έναν λαβύρινθο ψηλοτάβανων διαδρόμων με χαμηλά φώτα κι ένα δάσος από πόδια, ένα εξωτικό σαλόνι, άλλο ένα, ώσπου έφτασε στο χαρέμι, μια ψυχεδελική αίθουσα χορού. «Μοιάζει με βιντεοπαιχνίδι, όπου για να προχωρήσεις πρέπει να κάνεις κλικ σε ένα από δύο κουτάκια», είπε ο ένας φίλος του. Το ένα γράφει: «Αν είσαι κάτω των 25 ετών, προχώρα». Το άλλο γράφει: «Αν είσαι άνω των 25 ετών, έχεις Φεράρι, γιοτ και δεν ξέρεις τι σημαίνει η λέξη “υποθήκη”, προχώρα». Αλλιώς, γύρνα σπίτι. Ο Κάρλιν γύρισε σπίτι.
Θυμήθηκε τότε μια άλλη ιστορία, που του τη διηγήθηκε ένας φίλος του μεσίτης. Εμφανίστηκε μια μέρα στο γραφείο του ένας πενηντάρης με μια εκρηκτική Λιθουανή. Εψαχνε να της χαρίσει ένα διαμέρισμα. Βρήκαν ένα που τους άρεσε και κόστιζε 300.000 ευρώ, άφησε προκαταβολή 1.000 ευρώ κι έφυγαν. Ο τύπος δεν ξαναφάνηκε. Ο μεσίτης τού τηλεφώνησε, επέμεινε, τίποτα. Υστερα από μερικούς μήνες τον συνάντησε σε ένα μπαρ. Είχε χάσει την προκαταβολή, αλλά δεν τον πείραζε καθόλου. Οπως του εξήγησε, η Λιθουανή ήταν μια πόρνη πολυτελείας που έπαιρνε 500 ευρώ τη φορά. Πήγε μαζί της 20 φορές σε έναν μήνα. Εκείνη δεν τον χρέωνε, αφού είχε πιστέψει ότι θα της αγόραζε το διαμέρισμα και κατά συνέπεια υπολόγιζε ότι κάθε φορά που ικανοποιούσε τις επιθυμίες του κέρδιζε 15.000 ευρώ (300.000 διά 20). Στο τέλος του μήνα, εκείνος εξαφανίστηκε. Για κάθε θυελλώδη συνεύρεση, είχε ουσιαστικά πληρώσει 50 ευρώ (1.000 διά 20), το ένα δέκατο του ποσού που του είχε ζητηθεί. Απέδειξε, δηλαδή, ότι με λίγη φαντασία και λίγο θράσος την ύφεση την κάνεις κομματάκια.