Τρέχοντας στο άπειρο

Πάντα η ταχύτητα ασκούσε ιδιαίτερη γοητεία στον άνθρωπο που θεωρείται και είναι από τα πιο αργοκίνητα ζώα του πλανήτη. Η προσπάθειά του να μετακινηθεί γρηγορότερα απ’ ό,τι θα έκανε χρησιμοποιώντας τα πόδια του, του έφερε στο κατώφλι του το άλογο, την άμαξα, το ποδήλατο, το αυτοκίνητο, το τρένο, το αεροπλάνο… Πάντα όμως διαισθανόμενος τη συμπλεγματική διαφορά του από όλες τις εφευρέσεις του, προσπαθούσε να αποδείξει πως και αυτός μπορεί! Μπόρεσε ώς ένα σημείο. Ο πρώτος νικητής σε κούρσα 100 μέτρων στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896, ο Μπουρκ, χρειάστηκε 12” για να κόψει το νήμα. Ο τελευταίος, 112 χρόνια μετά, χρειάστηκε μόλις 9” και 69 δέκατα για να κάνει το ίδιο. Και η προσπάθεια συνεχίζεται. Ο Γιουσέιν Μπολτ μελέτησε τη θεωρία της σχετικότητας και έμαθε, μέσες άκρες, ότι επιτυγχάνοντας την ταχύτητα του φωτός ο χρόνος αγγίζει το άπειρο. Και ο πανύψηλος Τζαμαϊκανός τούτο προσπαθεί να πετύχει από την ημέρα που κάλπασε στους στίβους. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου ξεπέρασε δύο ασύλληπτα παγκόσμια ρεκόρ στα 100 μέτρα: 9.69 και στα 200 μέτρα: 19.30. Ο Μπολτ… έστειλε τα κινέζικα ρολόγια για επισκευή. Το πάθος του Τζαμαϊκανού να τρομάζει τον χρόνο συνεχίστηκε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Βερολίνου, έναν χρόνο αργότερα. 9.58 στα 100 μέτρα, 19.19 στα 200! Είναι ο σπουδαιότερος σπρίντερ όλων των εποχών; Είναι! Και όσοι αβασάνιστα θα πουν «Ποιος ξέρει τι φάρμακα παίρνει», θα πάρουν την απάντησή τους: δεν υπάρχει αθλητής επιπέδου Ολυμπιακών Αγώνων που να μην ενισχύει τον οργανισμό του με χημικές ουσίες, δεν υπάρχει αθλητής που να μετέχει στην 8άδα τελικού των 100 μέτρων που να μην έχει διεγερθεί τουλάχιστον ψυχολογικά. Ο Μπολτ όμως είναι αυτός που ξεχωρίζει από όλους τους υπόλοιπους. Ο σωματότυπός του είναι διαφορετικός από αυτόν που είχαμε συνηθίσει σε αθλητές ταχυτήτων. Είναι ψηλός: 1,96, έχει μακριά πόδια, έχει και μύες. Ολα αυτά συντελούν στη διαφορετικότητα του σπρίντερ και τον κάνουν να υπερέχει έναντι των υπολοίπων. Το ρεκόρ του Μπεν Τζόνσον στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ ήταν 9.79 και καταρρίφθηκε ύστερα από δύο ημέρες από τον 2ο Καρλ Λιούις, με τη συμβολή απαγορευμένων ουσιών. Αν το 9.58 του Μπολτ ήταν προϊόν φαρμακευτικής «προπόνησης» να είστε σίγουροι πως οι Αμερικανοί θα είχαν βρει τον τρόπο να παγιδεύσουν τον πανύψηλο Τζαμαϊκανό και την παρέα του. Επίσης να είστε σίγουροι πως όλο αυτό το διάστημα από τους Αγώνες του Πεκίνου, αλλά και του Βερολίνου, τα καθαρά χέρια των τέκνων του Τζορτζ Ουάσιγκτον λερώνονται στήνοντας παγίδες. Το φαινόμενο της Τζαμάικας που σάρωσε στους Αγώνες του Πεκίνου δεν άρεσε στις ΗΠΑ καθόλου, μα καθόλου. Τα τρία χρυσά μετάλλια του Μπολτ (ακόμα ένα στη σκυταλοδρομία 4Χ100) έχουν θολώσει τον νου των αυτόκλητων κυρίαρχων του παγκόσμιου συστήματος που αναζητούν το αντίδοτο στο δηλητήριο που τους πότισαν τα παιδιά του Μπομπ Μάρλεϊ. Ζούμε στην εποχή της αμφισβήτησης και των θεωριών συνωμοσίας, εύλογα λοιπόν συζητείται με επιφυλάξεις η εκρηκτική παρουσία του Μπολτ και άλλων αθλητών στους στίβους. Απάντηση δεν υπάρχει, για την ώρα… Προς το παρόν θαυμάζουμε, χειροκροτούμε, προσδοκούμε τα ακόμη καλύτερα και αφήνουμε την αμφισβήτηση μόνη στις εξέδρες, ή στον καναπέ, να προβληματίζεται. Και όσο αυτά συμβαίνουν, ο Γιουσέιν Μπολτ ετοιμάζεται να σταθεί στη γραμμή της εκκίνησης των 100 μέτρων το βράδυ της Κυριακής 5 Αυγούστου στο Λονδίνο, να πάρει μια βαθιά ανάσα και να φυλακίσει τον χρόνο στα πνευμόνια του.

Αλλωστε ο Τζαμαϊκανός το έχει αποδείξει: ούτε ο χρόνος ούτε οι αντίπαλοί του τον τρομάζουν, οι άλλοι τρομάζουν απ’ αυτόν και ο χρόνος αποσυντονίζεται σε όλα τα ρολόγια της γης!