Τον Μάιο του 1888 το πρώτο τρένο έφτασε στην πόλη

Το βαγόνι-καπνιστήριο του αυτοκρατορικού συρμού που δώρισε η αυτοκράτειρα Ευγενία της Γαλλίας στον σουλτάνο Αμπντούλ Ασίζ το 1870 ταυτίστηκε χρονικά με την κατασκευή του σιδηροδρομικού δικτύου, το οποίο συνέδεσε την Κωνσταντινούπολη με τη Δυτική Ευρώπη μέσω των βαλκανικών εδαφών.

Το 1869 ο υπουργός Δημοσίων Εργων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Νταβούντ Πασάς υπέγραψε συμφωνία με τον γερμανοεβραίο βαρόνο Μορίς Χιρς, ο οποίος ίδρυσε την εταιρεία Αυτοκρατορικοί Σιδηρόδρομοι της Τουρκίας και ανέλαβε το μεγάλο έργο.

Τα ξεκίνησαν το 1870 και τέσσερα χρόνια αργότερα περατώθηκε το τμήμα Θεσσαλονίκη – Σκόπια (243 χλμ.) που την επόμενη χρονιά επεκτάθηκε μέχρι τη Μητροβίτσα (118 χλμ). Ομως ο ρωσοτουρκικός πόλεμος του 1877-78 καθυστέρησε τα έργα. Το 1878 υπογράφηκε η Συνθήκη του Βερολίνου, με την οποία η Σερβία, το Μαυροβούνιο, η Ρουμανία και η Βουλγαρία κηρύχτηκαν ανεξάρτητα κράτη. Πέντε χρόνια αργότερα υπογράφηκε η Σύμβαση των Τεσσάρων (Αυστροουγγαρία, Σερβία, Βουλγαρία, Οθωμανική Αυτοκρατορία), από την οποία, όπως αναφέρεται στο βιβλίο του Δ. Παπαδημητρίου, προέκυπτε η υποχρέωση για κάθε κράτος να κατασκευάσει σιδηροδρομικό δίκτυο στα όριά του. Οι σχεδιασμοί είχαν αλλάξει και έτσι κόμβος διέλευσης προς το ευρωπαϊκό δίκτυο ορίστηκε το Βελιγράδι. Τα έργα ολοκληρώθηκαν το 1888 και τον Μάιο εκείνης της χρονιάς το πρώτο τρένο έφτασε στη Θεσσαλονίκη. Εως τότε, το σιδηροδρομικό δίκτυο στην απελευθερωμένη Ελλάδα δεν έφτανε ούτε μέχρι τα σύνορα του νεοσύστατου κράτους, στη Θεσσαλία.