ΕΧΕΙ ΦΑΣΗ

ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΠΟΔΑ τής εντυπωσιακής Ισπανίας, η Ολλανδία, η Γαλλία και η Αγγλία ήταν οι μεγαλύτερες απογοητεύσεις αυτού του τουρνουά. Για την Ολλανδία είχε φανεί ότι κάτι δεν πάει καλά από την ημέρα που ο Χούντελααρ δήλωσε ότι πρέπει να παίζει βασικός. Στο Euro επιβεβαιώθηκε ότι οι βεντέτες τού Φαν Μάαρβαϊκ – αυτοί που τον έκαναν μάγκα στη Νότια Αφρική -τού είχαν πιάσει τον ποπό. Χωρίς πειθαρχία, η Ολλανδία δεν ήταν παρά μία ομάδα καλών παικτών: καμία σχέση με την Ολλανδία που αγαπήσαμε.

Η ΓΑΛΛΙΑ είχε όλα τα φόντα να πρωταγωνιστήσει: εξαιρετικούς παίκτες, καλό προπονητή, εμπειρία και δίψα για διάκριση. Αλλά οι άνθρωποι δεν μπορούν να γίνουν φίλοι με το ζόρι, ακόμη κι αν υπηρετούν τον ίδιο σκοπό. Οσο τα αποτελέσματα βοηθούσαν, το πρόβλημα κρυβόταν κάτω από το χαλί. Μετά την ήττα από τη Σουηδία, βγήκαν τα μαχαίρια. Και στο επόμενο παιχνίδι – κόντρα στην Ισπανία – οι τρικολόρ δεν σταύρωσαν τρίτη σωστή πάσα.

Η ΑΓΓΛΙΑ έφτασε μακρύτερα από όσο δικαιολογούσε το ρόστερ της χάρη στον ρεαλιστή Χότζον που την κράτησε ταμπουρωμένη, όμως έτσι μίκρυνε ως ομάδα. Η κόρη του πιο ακριβού πρωταθλήματος τής Ευρώπης ήταν – ώρες, ώρες -θλιβερή. Για να αποδειχθεί ότι τα λεφτά δεν φτιάχνουν εθνικές ομάδες. Αντιθέτως, μπορεί να τις χαλάσουν.

SMS
… και στο τέλος νικούν οι Ισπανοί!