Η ιστορία είναι κλασική και πάντα στα αφιερώματα των Ολυμπιακών Αγώνων προκαλεί έκπληξη: ένας πιτσιρίκος Γάλλος κατέκτησε χρυσό μετάλλιο εκτελώντας χρέη πηδαλιούχου στην ολλανδική ομάδα της δικώπου. Ο προκάτοχός του είχε βαρύνει από το φαγητό και δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του. Οι Ολλανδοί πήραν όποιον βρήκαν μπροστά τους και κατέκτησαν το χρυσό μετάλλιο. Ο μικρός εξαφανίστηκε μετά τον τερματισμό για άγνωστους λόγους και έχασε την ευκαιρία το ίδιο βράδυ να στολίσει τον τοίχο του σπιτιού του με ένα χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο. Αν έχεις τύχη…
Μπέρδεμα στην πετονιά
Οι Γάλλοι δεν είχαν μπει στο νόημα των Ολυμπιακών Αγώνων (όπως ας πούμε οι Αμερικανοί χρόνια μετά) και είδαν την όλη ιστορία σαν ένα πανηγυράκι. Υπήρχε, για παράδειγμα, αγώνισμα ψαρέματος με πετονιά ή υποβρύχια κολύμβηση με εμπόδια! Η δε προχειρότητά τους έμεινε ιστορική αφού στον Μισέλ Τεατό, νικητή του Μαραθωνίου, το μετάλλιο απονεμήθηκε 12 χρόνια μετά, ενώ η χρυσή ολυμπιονίκης στο γκολφ Μάργκαρετ Αμποτ μέχρι που έκλεισε τα μάτια της υποστήριζε πως είχε νικήσει σε κάποιο άσημο τουρνουά!
Να σημειώσουμε ότι ο επαγγελματισμός των αμερικανών αθλητών έσωσε το γόητρο των αγώνων. Υπάρχουν μαρτυρίες για θεατές που παρακολουθούσαν με θαυμασμό τους Αμερικανούς, τον τρόπο της προπόνησής τους, το στιλ της εκκίνησης και γενικά την παρουσία τους. Τίποτα δεν είναι τυχαίο τελικά!