Οι πρώτες συλλαβές του Ντιτσί

Στην αρχή, βγάζει απλά ήχους ακαταλαβίστικους, όπως κάνουν τα βρέφη που αρθρώνουν τις πρώτες τους συλλαβές. Λίγα λεπτά αργότερα, βγάζει από το στόμα του μία λέξη στα αγγλικά: «ρεντ» (κόκκινο). Και αμέσως μετά μια άλλη: «μποξ» (κουτί). Ετσι, το ρομπότ που έχουν απέναντί τους οι επιστήμονες αρχίζει και σχηματίζει τις πρώτες του λέξεις, όπως ακριβώς το μωρό λέει για πρώτη φορά μαμά.

Πρόκειται για το ανθρωπόμορφο ρομπότ, που κατασκεύασαν επιστήμονες στην Αγγλία, με στόχο όχι μόνο να το κάνουν να καταφέρει να μιλήσει, αλλά και να κατανοήσουν τη διαδικασία εκμάθησης της γλώσσας από τα μωρά. Η δουλειά τους μπορεί επίσης να οδηγήσει σε ρομπότ που μιλούν πιο ανθρώπινα.

Ανάμεσα στις ηλικίες των 6 και 14 μηνών, τα παιδιά αρχίζουν και σχηματίζουν λέξεις και ξεκινούν έτσι να μιλούν. Αυτή τη διαδικασία οι ερευνητές προσπάθησαν να την εφαρμόσουν όταν έφτιαξαν το λογισμικό του ρομπότ.

Η Κάρολιν Λάιον από το Πανεπιστήμιο του Χέρφορντσαϊρ στη Βρετανία και η ομάδα της προγραμμάτισαν το ρομπότ iCub, το οποίο ονόμασαν Ντιτσί, ώστε να ξέρει όλες τις συλλαβές της αγγλικής γλώσσας, περίπου 40.000. Ετσι, το ρομπότ, όταν μιλάει, τις βάζει μόνο του σε μία σειρά που δε βγάζει νόημα και ακούγεται σαν μωρουδίστικα. Αυτό όμως πριν οι ερευνητές αναθέσουν σε 34 άτομα να το εκπαιδεύσουν, σαν να είχαν μπροστά τους ένα μικρό παιδί. Ενας ένας οι δάσκαλοί του τού μιλούσαν για οκτώ λεπτά δίνοντας έμφαση σε συγκεκριμένες λέξεις. Επειτα από κάθε οκτάλεπτο, οι επιστήμονες αποθήκευαν τη μνήμη του και την έσβηναν από το ρομπότ, ώστε κάθε δάσκαλος να ξεκινήσει από την αρχή.

Μόλις ξεκινούσε το μάθημα, το ρομπότ, που ήταν προγραμματισμένο πρώτα να ακούει και μετά να μιλάει, άρθρωνε συλλαβές ακούγοντας τον δάσκαλο. Βάσει του προγραμματισμού του, επαναλάμβανε τις συλλαβές που άκουγε συχνότερα, όπως ακριβώς κάνουν τα μωρά.

«Οταν τα μωρά ακούνε τους ίδιους ήχους ξανά και ξανά, τους προτιμούν γιατί τους είναι πιο οικείοι», εξηγεί η Λάιον.

Οι δάσκαλοι ενθάρρυναν το ρομπότ κάθε φορά που έλεγε μία από τις λέξεις, που προσπαθούσαν να του μάθουν. Το ρομπότ ήταν προγραμματισμένο να αναγνωρίζει τα ενθαρρυντικά τους σχόλια – λέξεις όπως «μπράβο», «σωστά» κ.λπ. Ετσι, στο τέλος της οκτάλεπτης συνομιλίας του με κάθε δάσκαλο είχε μάθει όλες τις καινούργιες λέξεις – κλειδιά.