Η κυβέρνηση της δεύτερης ευκαιρίας

ΠΟΛΛΟΙ είναι αυτοί – στο επίπεδο της ελληνικής ελίτ – οι οποίοι δεν έχουν συγχωρήσει στον Φώτη Κουβέλη την άρνησή του να συμμετάσχει σε κυβέρνηση συνεργασίας χωρίς τον ΣΥΡΙΖΑ μετά τις εκλογές της 6ης Μαΐου. Αυτή τη φορά όμως η ΔΗΜΑΡ έχει καθαρή θέση. Δεν πρόκειται να αφήσει τη χώρα χωρίς κυβέρνηση. Ακόμη περισσότερο: δεν επιβεβαιώνονται οι Κασσάνδρες που έλεγαν ότι οι ψηφοφόροι του Κουβέλη θα εγκαταλείψουν τη ΔΗΜΑΡ για να πάνε άλλοι στο ΠΑΣΟΚ και άλλοι στον ΣΥΡΙΖΑ. Η ΔΗΜΑΡ έχει απώλειες αλλά και στη Βουλή θα μπει και πολύ καλύτερα φαίνεται να αντέχει από τους Ανεξάρτητους Ελληνες, το ΚΚΕ ή τη Χρυσή Αυγή.

Από εκεί και πέρα, υπάρχει μια γραμμή ανάλυσης που λέει ότι ο δικομματισμός δύσκολα μπορεί να πάει χειρότερα από την 6η Μαΐου. Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, πολιτικές και δημοσκοπικές, η ΝΔ ανεβαίνει και περνάει το 25%. Την ενισχύουν ψηφοφόροι που έχουν ενεργοποιηθεί από το δίλημμα: ευρώ ή δραχμή. Η ΝΔ ανασυντίθεται πολιτικά, ενώ η επιστροφή της Ντόρας Μπακογιάννη ενισχύει τον φιλοευρωπαϊκό προσανατολισμό. Κάπως έτσι, το κόμμα του Αντώνη Σαμαρά μπορεί να έρθει ξανά πρώτο και με καλύτερο ποσοστό. Αν το ΠΑΣΟΚ πάει στα ίδια ή πάει λίγο καλύτερα, τότε έχουμε το ιδανικό σενάριο. Ενα άθροισμα ποσοστών κοντά στο 40% που να δίνει συνολικά πάνω από 160 βουλευτές. Με στήριξη Κουβέλη η κοινοβουλευτική πλειοψηφία γίνεται ευρύτερη.

Είναι με βάση αυτή τη συλλογιστική που δέχθηκε πρόσκληση από τον Φρανσουά Ολάντ ο Βαγγέλης Βενιζέλος να πάει στο Παρίσι. Μένει να φανεί πώς θα λειτουργήσουν στην πράξη οι προσωπικές ισορροπίες στο τρίγωνο Σαμαρά – Μπακογιάννη – Βενιζέλου. Ντόρα και Βαγγέλης έχουν σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ τους – κάτι που δεν μοιράζονται με τον Αντώνη. Αντιθέτως, ο μειλίχιος Φώτης Κουβέλης είναι συμβατός με όλους. Στην περίπτωση του ΠΑΣΟΚ, κρίσιμο είναι αν θα μπουν στελέχη του στην κυβέρνηση. Ο Βενιζέλος δεν το θέλει. Επιθυμούν όμως, σύμφωνα με δημόσιες δηλώσεις τους, να μπουν στην κυβέρνηση στελέχη όπως ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης και ο Ανδρέας Λοβέρδος.