Μεταμόσχευση-εξπρές σε 48 ώρες
Ο 24χρονος Μπίλι Σιούελ (δεξιά) με τον φίλο του Λουκ Γκάμπαλ. Ευτυχώς για τον πρώτο οι βρετανοί γιατροί που ανέλαβαν τη μεταμόσχευση ήπατος πέταξαν μακριά τους γραφειοκρατικούς κανονισμούς με την ίδια άνεση που οι δύο νέοι έβγαλαν τα ρούχα τους
Ρεκόρ ταχύτητας και αξιοπιστίας πέτυχαν βρετανοί επιστήμονες, οι οποίοι ξεπέρασαν τον σκόπελο της γραφειοκρατίας και κατάφεραν με επιτυχία να ολοκληρώσουν τη διαδικασία της μεταμόσχευσης ήπατος, με δότη κάποιον που δεν ήταν συγγενής πρώτου βαθμού, σε δύο μόνο ημέρες.
Η ζωή του 24χρονου Μπίλι Σέγουελ κρεμόταν από μια κλωστή, καθώς έπασχε από ηπατική ανεπάρκεια που εξελισσόταν ιδιαίτερα γρήγορα. Η μόνη λύση ήταν η μεταμόσχευση και οι γιατροί τού έδιναν μονάχα κάποιες ημέρες ζωής. Οι συγγενείς του δεν ήταν απολύτως συμβατοί και ο οργανισμός του πιθανότητα θα απέρριπτε το μόσχευμα. Η τύχη όμως του χαμογέλασε, καθώς ο κολλητός του φίλος, ο Λουκ Γκαμπλ, ήταν πιο κατάλληλος δότης. Δεν ήταν όμως συγγενής, όπως προβλέπουν οι νόμοι στη Βρετανία (αλλά και την Ελλάδα και τις περισσότερες χώρες του κόσμου). Επιπλέον, ο Λουκ δέχθηκε να δωρίσει το 60% του ήπατός του στον φίλο του.
Για να επιτευχθεί όμως αυτό, έπρεπε γιατροί, δότης και ασθενής να επιδοθούν σε έναν μαραθώνιο υψηλών ταχυτήτων, καθώς όχι απλώς χρειάζονται ιατρικές εξετάσεις για τη συμβατότητα και ειδική ψυχολογική προετοιμασία για τον δότη, αλλά και έγκριση από Επιτροπή Ηθικής για τη λήψη μοσχεύματος από άτομο που δεν ήταν συγγενής πρώτου βαθμού.
Ετσι, με συνοπτικές διαδικασίες οι δύο νεαροί βρέθηκαν σε διπλανά χειρουργεία και οι επεμβάσεις τελούνταν ταυτόχρονα, ώστε να διασφαλιστεί ότι θα γίνει άμεσα η μεταμόσχευση. Η επέμβαση στον δότη διήρκεσε έξι ώρες, ενώ στον δέκτη εννέα. «Ο φίλος του ήταν ο μοναδικός δότης και η μοναδική του ελπίδα να μείνει στη ζωή», σχολιάζει ο Μαξ Μαλάγκο, ο γιατρός που ήταν υπεύθυνος για το «συγχρονισμένο χειρουργείο».
«Η ανάγκη μεταμόσχευσης ήταν επιτακτική, αφού δεν υπήρχε άλλος χρόνος για τον Μπίλι. Επομένως δεν υπήρχε ούτε χρόνος για γραφειοκρατικές διαδικασίες, ούτε για ψυχολογική στήριξη του δότη», εξηγεί ο ίδιος. Προσθέτει μάλιστα πως ήταν η πρώτη φορά που έγινε τέτοιου τύπου μεταμόσχευση ήπατος, τόσο σύντομα και με τόσο μεγάλη επιτυχία, καθώς η γραφειοκρατία είναι μεγάλη για όσους δεν είναι συγγενείς.
Ο Μπίλι διαγνώστηκε με ηπατική ανεπάρκεια λίγο πριν από τα Χριστούγεννα. Εναν μήνα μετά εισήχθη στο νοσοκομείο και η κατάσταση της υγείας του παρουσίασε καλπάζουσα επιδείνωση. «Μέσα σε μερικές ημέρες αρρώστησα πολύ άσχημα, δεν με κρατούσαν τα πόδια μου», εξηγεί ο Μπίλι Σέγουελ. Ετσι, αρκετά μέλη της οικογένειάς του και η σύντροφός του είχαν δηλώσει εθελοντές δότες. Δεν κατάφερε, όμως, να πάρει τμήμα ούτε καν από το ήπαρ της αδελφής του. Κι αυτό επειδή δεν συνέτρεχαν δύο προδιαγραφές: οι ιστοί δεν ήταν ίδιοι για να γίνουν δεκτοί από τον οργανισμό του, αλλά και το μέγεθος και το σχήμα του τμήματος του οργάνου που θα λάμβανε δεν ταίριαζαν.
Το συκώτι είναι το μοναδικό μεγάλης σημασίας όργανο που έχει την ικανότητα να αναγεννάται ολοκληρωτικά και μάλιστα γρήγορα. Αυτό σημαίνει πως και οι δύο άνδρες σε περίπου τέσσερις μήνες θα έχουν σχηματίσει ένα νέο υγιές συκώτι.