Οι παρέες που γράφουν Ιστορία

Τον τελευταίο χρόνο, είναι πολλοί οι πολίτες που παρενέβησαν και συνεχίζουν να παρεμβαίνουν στα δημόσια πράγματα του τόπου, συνιστώντας κινήσεις και ομάδες, διακινώντας κείμενα, οργανώνοντας εκδηλώσεις. Κοινή συνισταμένη της παρέμβασης όλων αυτών, η υποστήριξη και προώθηση των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων (οικονομικές, φορολογικές, παραγωγικές, πολιτικές και, ασφαλώς, η δρομολογημένη εκπαιδευτική μεταρρύθμιση) και, μαζί, των μεταρρυθμιστών που θα μπορούσαν να κρατήσουν την Ελλάδα στην Ευρώπη και να συμβάλουν σε ευρωπαϊκή λύση της κρίσης, σε αντίθεση με όσους προωθούν, ηθελημένα ή αθέλητα, από πρόθεση ή από αδυναμία, την «εθνική μας μοναξιά».

Ανάμεσα στις προσωπικότητες που δραστηριοποιήθηκαν το τελευταίο διάστημα, ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Νίκος Αλιβιζάτος. Ηταν από τα πρόσωπα που στις αρχές του περασμένου Ιουνίου συντονίστηκαν κάτω από ένα κοινό κείμενο, «των 32» όπως αποκλήθηκε, από τον αριθμό όσων αρχικά το είχαν υπογράψει – ανάμεσά τους ο Διονύσης Σαββόπουλος, η Κική Δημουλά, ο Βασίλης Παπαβασιλείου, ο Γιάννης Κουνέλλης, ο Απόστολος Δοξιάδης, ο Αρίστος Δοξιάδης, συγγραφείς όπως ο Θανάσης Βαλτινός, η Αθηνά Κακούρη, ο Πέτρος Μάρκαρης, ο Τάκης Θεοδωρόπουλος, καθηγητές όπως ο Γιάννης Βούλγαρης, ο Στάθης Καλύβας, ο Ορέστης Καλογήρου, η Βάσω Κιντή, ο Σταύρος Τσακυράκης, ο Παύλος Σούρλας, ο Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου…

«Οι περισσότεροι μας έλεγαν: τι κάνετε, τι μπορείτε να επηρεάσετε, είναι τρέλα. Οταν όμως “ο εχθρός επιτίθεται”», προσθέτει γελώντας, «ενώνεσαι με τους ανθρώπους με τους οποίους συμφωνείς στα στοιχειώδη για να τον αντιμετωπίσεις», εξηγεί σήμερα ο Νίκος Αλιβιζάτος το κίνητρο εκείνης της πρωτοβουλίας.

Ο ΕΧΘΡΟΣ.Ποιος ήταν, εν προκειμένω, ο εχθρός; Η απάθεια, το μικροκομματικό πνεύμα, τα συνασπισμένα συμφέροντα που εμπόδιζαν τις μεταρρυθμίσεις. Και από κοντά, ο λαϊκισμός, η συνωμοσιολογία, η ανορθολογική αντιμετώπιση της πραγματικότητας, που είχε μετατραπεί σε κυρίαρχο λόγο των πολιτικών και μεγάλου μέρους των μέσων ενημέρωσης. «Ο τόπος χρειάζεται μια ηγεσία ευθύνης και εθνικής ανασυγκρότησης που, σε συνεργασία με τους ευρωπαίους εταίρους μας, θα κάνει τα απαραίτητα για τη σωτηρία», τονιζόταν σε εκείνο το κείμενο. Στόχος του, όπως λένε σήμερα οι εμπνευστές του, να υποστηριχθούν τα μεταρρυθμιστικά, τα εξωστρεφή ρεύματα που βρίσκονταν στη ΝΔ, στο ΠΑΣΟΚ ή στη Δημοκρατική Αριστερά.

Οι εξελίξεις δεν δικαίωσαν «τους 32», οι οποίοι αναδιάταξαν τις δυνάμεις τους και πολλοί από αυτούς συνέχισαν τη μάχη. Στις 22 Ιανουαρίου, επιτροπή πρωτοβουλίας διοργάνωσε την εκδήλωση «Η Ελλάδα τώρα», στο κτίριο της παλιάς Βουλής, με ομιλητές την τότε υπουργό Παιδείας Αννα Διαμαντοπούλου, τον βουλευτή της ΝΔ Κωστή Χατζηδάκη, τον δήμαρχο της Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρη, τον Νίκο Αλιβιζάτο και τον Λουκά Τσούκαλη. Από τους «32», πρόσωπα όπως ο Απόστολος Δοξιάδης δεν συμμετείχαν σε αυτή την εκδήλωση, είχαν προστεθεί ωστόσο άλλα όπως οι καθηγητές Μάνος Ματσαγγάνης, Αντώνης Μανιτάκης (σήμερα υπηρεσιακός υπουργός Εσωτερικών), Δημήτρης Μαρωνίτης και Κίμων Χατζημπίρος, ο Ανδρέας Παππάς κ.ά.

ΣΕ ΝΕΑ ΟΜΑΔΑ. Ο Απόστολος Δοξιάδης είχε πρωτοστατήσει στη δημιουργία μιας νέας ομάδας παρέμβασης, του Κοινωνικού Συνδέσμου – που έκανε την πρώτη εμφάνισή της τον περασμένο Οκτώβριο. Με την ενεργό παρουσία του πρώην υπουργού των κυβερνήσεων Σημίτη Γιώργου Φλωρίδη, κάποιοι έκαναν λόγο ακόμα και για τη μαγιά της δημιουργίας ενός νέου κόμματος. Οι προσδοκίες δεν επιβεβαιώθηκαν. Στην πορεία και ενώ πολλοί συζητούσαν ενδεχόμενη μετεξέλιξη του εγχειρήματος σε κόμμα, ορισμένοι αποχώρησαν και ο Κοινωνικός Σύνδεσμος έμεινε περισσότερο ως χώρος συζητήσεων, μια λέσχη φιλοευρωπαϊστών με φιλελεύθερες ιδέες, που θα ήθελαν να απενοχοποιηθεί η επιχειρηματικότητα και η ιδιωτική πρωτοβουλία, αλλά επίσης διεκδικούν το κοινωνικό κράτος – κάτι που ούτως ή άλλως θα συρρικνωθεί αν η χώρα απομακρυνθεί από την ευρωζώνη ή και από την Ευρώπη. Και ορισμένοι από τους πρωτεργάτες, όπως ο Απόστολος Δοξιάδης, υποστήριξαν στις προηγούμενες εκλογές τη Δράση.