Η «κληρονομιά» του διαδόχου

Ο Αλέκος Αλαβάνος, γαλουχημένος με το σύνθημα «Οχι στην ΕΟΚ των μονοπωλίων», ανέκαθεν έβλεπε τα πράγματα αντεστραμμένα. Οσο οι συζητήσεις μιλούσαν για διεύρυνση της έννοιας της Ευρώπης τόσο εκείνος οχυρωνόταν πίσω από σύνορα, εθνοκεντρικά συνθήματα, στρατηγικές απομονωτισμού – και αναγκαστικά εθνικά στερεότυπα. Ο Νίκος Κωνσταντόπουλος, αντιθέτως, απέχει από τις κινηματικές στρατηγικές πολλών συνιστωσών, αλλά είναι σταθερά προσανατολισμένος σε μια ρητορική αντιαμερικανισμού, «ιδιοπροσωπίας» των Βαλκανίων και ηθικολογίας. Το κράμα της ιδεολογίας του περιέχει, εξάλλου, λίγο Ελύτη, άντε και λίγο οικογενειοκρατία (πώς αλλιώς θα βρισκόταν η κόρη του πάνω από όλα τα στελέχη όλων των συνιστωσών στην Α’ Αθήνας;)