Μονομαχία επί της οθόνης

Κλεισμένος σε μια αίθουσα με μία κάμερα απέναντί του περνάει πολλές ώρες τις τελευταίες ημέρες ο Φρανσουά Ολάντ ενόψει του αποψινού «ντεμπά» με αντίπαλο τον Νικολά Σαρκοζί. Η προπόνηση περιλαμβάνει ασκήσεις ετοιμότητας απέναντι σε τυχόν αιφνιδιασμούς και πιθανά χτυπήματα κάτω από τη ζώνη. «Ξέρουμε ότι θα είναι δύσκολο αλλά εκείνος είναι συγκεντρωμένος, δεν φοβάται τίποτα», δηλώνει ο Ακιλινό Μορέλ, ειδικός σύμβουλος και συντάκτης των ομιλιών του Σοσιαλιστή υποψηφίου που δίνει συνεχώς το «παρών» στην αίθουσα των προπονήσεων. Στο άλλο στρατόπεδο, ο Νικολά Σαρκοζί ξέρει ότι η τηλεοπτική μονομαχία είναι ένα από τα τελευταία του χαρτιά. Γι’ αυτό ο απερχόμενος Πρόεδρος είχε ζητήσει τρία «ντεμπά». «Τρία; Γιατί όχι τέσσερα, πέντε ή δέκα;» ήταν η άκρως ειρωνική απάντηση του Ολάντ. Λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές οι αντίπαλοι δεν μπορούν παρά να διαφωνούν στα πάντα. Στο επιτελείο του Ολάντ θεωρούν τη μονομαχία «κρίσιμη, αλλά όχι αποφασιστικής σημασίας». Στο στρατόπεδο του Σαρκοζί πιστεύουν ότι μπροστά στις κάμερες ο Πρόεδρος μπορεί να ανατρέψει τα προγνωστικά.

Η Ιστορία, πάντως, φαίνεται να δικαιώνει τους πρώτους – μαζί και οι αναλυτές. Η μοναδική τηλεοπτική μονομαχία που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο αποτέλεσμα των εκλογών ήταν εκείνη του 1974. Ηταν το πρώτο «ντεμπά» και κρίθηκε σε μία φράση του Βαλερί Ζισκάρ ντ’ Εστέν: «Κύρε Μιτεράν, δεν έχετε εσείς το μονοπώλιο της καρδιάς». Η κάλπη έβγαλε νικητή τον γκολικό υποψήφιο με μόλις 424.000 ψήφους διαφορά. Πριν από μερικές ημέρες ο Ντ’ Εστέν αποκάλυψε ότι είχε μιλήσει με τον Μιτεράν για εκείνη τη βραδιά. Ο Σοσιαλιστής υποψήφιος είχε εξομολογηθεί στον πρώην αντίπαλό του ότι εκείνη η ατάκα τού είχε στοιχίσει «τουλάχιστον 300.000 ψήφους». Ο Μιτεράν θα έπαιρνε τη ρεβάνς επτά χρόνια αργότερα μιλώντας στην καρδιά των κομμουνιστών: «Οι κομμουνιστές εργαζόμενοι μπορούν να παράγουν, να πληρώνουν φόρους, να πεθαίνουν στον πόλεμο, αλλά δεν μπορούν να συμμετέχουν στον σχηματισμό μιας πλειοψηφίας».

Μια ατάκα – του Νικολά Σαρκοζί αυτή τη φορά – έπαιξε τον δικό της ρόλο στην τηλεοπτική μονομαχία του 2007 όταν συνέστησε σε μια οργισμένη Σεγκολέν Ρουαγιάλ να μην εκνευρίζεται γιατί «ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας απαιτείται να είναι ψύχραιμος». Περίπου είκοσι εκατομμύρια τηλεθεατές είχαν ακούσει με τα αυτιά τους εκείνη την ατάκα. Δεν ήταν τα 25 εκατομμύρια του 1974 ή τα 30 εκατομμύρια του 1981 και του 1988. Αλλά ούτε και τα 16 εκατομμύρια του 1995, όταν οι μονομάχοι ήταν ο Ζακ Σιράκ και ο Λιονέλ Ζοσπέν. Σήμερα, επτά στους δέκα ψηφοφόρους δηλώνουν ότι θα στηθούν μπροστά στις τηλεοπτικές οθόνες για να παρακολουθήσουν το αποψινό ντεμπά. Ο Ακιλινό Μορέλ εμφανίζεται βέβαιος ότι η αίσθηση χιούμορ και η ψυχραιμία που διακρίνουν τον Φρανσουά Ολάντ θα αποδειχθούν δύο πολύτιμα όπλα απέναντι στις επιθέσεις του αντιπάλου του. Σε κάθε περίπτωση, οι Σαρκοζί και Ολάντ είναι παιδιά της τηλεόρασης, γνωρίζουν τα μυστικά της μικρής οθόνης. Τόσο που δεν χρειάστηκαν εικονικό αντίπαλο για να προπονηθούν.