Η Ρώμη έδειξε την έξοδο κινδύνου

Γέφυρα από τον ευρωπαϊκό Νότο προς το Βερολίνο αναλαμβάνει να ρίξει η Ρώμη ενόψει της Συνόδου Κορυφής του Ιουνίου, όπου η πολυπόθητη ανάπτυξη αναμένεται να έχει την τιμητική της. Το «ναι» της Ανγκελα Μέρκελ προς το Σύμφωνο Ανάπτυξης που πρότεινε ο επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Μάριο Ντράγκι, αλλά και η δήλωση του εκπροσώπου της ότι ο ιταλός Πρόεδρος της Δημοκρατίας Τζόρτζιο Ναπολιτάνο «έχει απόλυτο δίκιο όταν μιλάει για ανάπτυξη» είναι η θεωρία. Η πράξη περιλαμβάνει μια σειρά από συναντήσεις που πραγματοποιήθηκαν το τελευταίο διάστημα ανάμεσα σε αξιωματούχους της ιταλικής και της γερμανικής κυβέρνησης με στόχο την αναζήτηση κοινού εδάφους. Πρωταγωνιστές σε μία από αυτές τις συναντήσεις ήταν ο υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Ιταλίας Εντσο Μοαβέρο Μιλανέσι και ο διπλωματικός σύμβουλος της γερμανίδας Καγκελαρίου Νικολάους Μέγερ-Λάντρουτ. Η ιταλική πλευρά διαπίστωσε μια – έστω και δειλή – μετατόπιση των Γερμανών από το δόγμα της δημοσιονομικής πειθαρχίας που επιτυγχάνεται με αυστηρή λιτότητα. «Η Γερμανία έχει κατανοήσει ότι η λιτότητα πρέπει να οδηγήσει στην ανάπτυξη και στην απασχόληση», εξηγούσε στα ιταλικά μέσα ενημέρωσης κυβερνητικός αξιωματούχος.

Το καλό κλίμα επιβεβαίωσε με δηλώσεις του χθες από τις Βρυξέλλες ο Μάριο Μόντι. Ο ιταλός Πρωθυπουργός μίλησε στο European Business Summit για την ανάπτυξη. Οταν στο περιθώριο της εκδήλωσης ρωτήθηκε από τους δημοσιογράφους για τις επαφές ανάμεσα στη Ρώμη και στο Βερολίνο απάντησε: «Συνεργαζόμαστε στενά με τη Γερμανία. Προς το παρόν δεν έχουμε κάτι συγκεκριμένο». Ο Μόντι υπενθύμισε ότι η Ιταλία ήταν μία από τις πρώτες χώρες που έθεσαν το θέμα της ανάπτυξης στην ευρωπαϊκή ατζέντα. «Πρέπει να εντείνουμε τη συνεργασία σε ένα στρατηγικό πλαίσιο ανάπτυξης, χωρίς να υπάρξει σύγκρουση με τη δημοσιονομική πειθαρχία στην οποία φθάσαμε χάρη στη συμβολή της Γερμανίας και της Ευρωπαϊκής Ενωσης», σημείωσε. Προειδοποίησε πάντως ότι στην Ευρώπη του Δημοσιονομικού Συμφώνου και της κρίσης δεν έχουν καμία θέση «απατηλές πολιτικές παλαιού στυλ», όταν η ανάπτυξη περνούσε μέσα από την αύξηση των ελλειμμάτων.

Αυτή η μαγική συνταγή ακόμη αναζητείται. Καθώς όμως η Καγκελάριος Μέρκελ χάνει δύο πολύτιμους συμμάχους, τον γάλλο Πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί και τον ολλανδό Πρωθυπουργό Μαρκ Ρούτε, το Βερολίνο εμφανίζεται πρόθυμο να σβήσει μερικές από τις κόκκινες γραμμές που είχε τραβήξει τα τελευταία δύο χρόνια. Οπως σημειώνει ο αναλυτής Αντόνιο Πολίτο στην εφημερίδα «Corriere dela Sera», η γερμανική κυβέρνηση δεν θα ήθελε σε καμία περίπτωση να απομονωθεί από τους ευρωπαίους εταίρους της. «Το μόνο που έχουμε να προσφέρουμε στην Ευρώπη είναι η λιτότητα;» διερωτάται ο γερμανικός Τύπος. Το Βερολίνο προτίθεται να απαντήσει σε αυτό το ερώτημα με ένα νέο Σύμφωνο που θα οδηγεί τις χώρες της Ευρώπης σε μεγαλύτερη σύγκλιση όχι μόνο των δημόσιων οικονομικών τους, αλλά και των οικονομιών τους.

Ο ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΣ. Η σύγκλιση αυτή φαίνεται να περνάει μέσα τα ευρωπαϊκά ομόλογα, που δεν πρέπει να συγχέονται με τα ευρωομόλογα και η έκδοση των οποίων αποτελούσε μία από τις κόκκινες γραμμές του Βερολίνου. Η Ρώμη επιθυμεί διακαώς την έκδοση ομολόγων για τη χρηματοδότηση μεγάλων έργων, των λεγόμενων projectbonds, αλλά και νέα κεφάλαια για την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων. Ενας πακτωλός χρημάτων που θα προσφέρει μερικές βαθιές ανάσες στις ευρωπαϊκές οικονομίες.