Στην επίθεση με το όπλο του Ομπάμα

Τρεις ημέρες πριν από τον πρώτο γύρο των γαλλικών προεδρικών εκλογών οι οιωνοί δεν είναι καλοί για τον Πρόεδρο-υποψήφιο Νικολά Σαρκοζί. Δημοσκόπηση της CSA τον εμφάνισε χθες να χάνει από τον Σοσιαλιστή αντίπαλό του με πέντε μονάδες την Κυριακή και με 16 μονάδες στον δεύτερο γύρο στις 6 Μαΐου. Αλλη δημοσκόπηση, του ινστιτούτου OpinionWay, εμφάνισε τους δύο μεγάλους μονομάχους ισόπαλους στον πρώτο γύρο – με τον Φρανσουά Ολάντ όμως να κερδίζει τελικά με 55% έναντι 45%.

ΠΗΔΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΠΛΟΙΟ. Σειρά δημόσιων αποσκιρτήσεων από το στρατόπεδο της Κεντροδεξιάς, από την πρώην υφυπουργό Οικιστικής Πολιτικής Φαντελά Αμαρά έως τον πρώην επίτροπο κατά της φτώχειας Μαρτέν Ιρς, ενισχύουν την εντύπωση του βυθιζόμενου πλοίου. «Δεν φοβάμαι τίποτε, παρά μόνο μια πολύ υψηλή αποχή εκείνων που νιώθουν παραμελημένοι από τη σημερινή κυβέρνηση», δήλωσε χθες σε συνέντευξή του ο Φρανσουά Ολάντ. Πράγματι, η δημοσκόπηση του OpinionWay θέλει την αποχή να φθάνει την Κυριακή στο 26%. Εχουν όμως γνώση οι Σοσιαλιστές φύλακες. Αντλώντας έμπνευση από την επιτυχημένη προεκλογική εκστρατεία του Μπαράκ Ομπάμα το 2008, το στρατόπεδο Ολάντ έχει κινητοποιήσει έναν πρωτοφανή στρατό εθελοντών που σκοπεύουν να χτυπήσουν έως τις 6 Μαΐου πέντε εκατομμύρια πόρτες – έχουν ήδη ξεπεράσει τα μισά του στόχου τους. Την ιδέα την έφεραν από τις ΗΠΑ στο Παρίσι, και δη στην έδρα του Σοσιαλιστικού Κόμματος στην οδό Σολφερινό, τρεις νεαροί Γάλλοι που ήταν φοιτητές στο Χάρβαρντ και στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης όταν εξελέγη πρόεδρος ο Ομπάμα: οι Βενσάν Πον, Αρτούρ Μιλέρ και Γκιγιόμ Λιεζέ. «Κάποιοι υποψήφιοι χρησιμοποιούν εθελοντές στις τοπικές εκλογές, πρώτη φορά όμως πραγματοποιείται τόσο συστηματική, ευρεία εκστρατεία στη Γαλλία», δήλωσε ο Πον στους «Financial Times». Κοπιάροντας τη «μέθοδο Ομπάμα» οι «Αμερικανοί», όπως τους αποκαλούν χαριτολογώντας οι συναγωνιστές τους, χρησιμοποίησαν το Ιντερνετ ώστε να συγκεντρώσουν συνολικά 70.000 νεαρούς εθελοντές οι οποίοι εκπαιδεύτηκαν από 6.000 «διοργανωτές πεδίου» και άρχισαν το πόρτα – πόρτα. Στόχος τους δεν είναι τόσο να προσηλυτίσουν υποστηρικτές του Νικολά Σαρκοζί ή άλλων υποψηφίων (αν και ο Ολάντ προσπαθεί να ανακόψει τη διαρροή ψήφων προς τον υποψήφιο του Μετώπου της Αριστεράς Ζαν-Λικ Μελανσόν, ο οποίος έρχεται τέταρτος, λίγο πίσω από την ακροδεξιά Μαρίν Λεπέν, και εισέπραξε χθες μέσω της εφημερίδας «Humanite» τη στήριξη «1.000 διανοουμένων»), αλλά να μεγιστοποιήσουν τη στήριξη προς τον Σοσιαλιστή υποψήφιο. «Το κλειδί», δήλωσε ο Λιεζέ, «είναι οι περιοχές όπου γνωρίζουμε ότι υπάρχουν πολλοί παραδοσιακοί ψηφοφόροι της Αριστεράς με τάση να απόσχουν».

Το ερώτημα είναι κατά πόσο αυτή η μέθοδος θα φέρει αποτέλεσμα – όπως έφερε για τον Ομπάμα. Οι «Αμερικανοί» εκτιμούν ότι κάθε επτά πόρτες που ανοίγουν στους εθελοντές μπορούν να εξασφαλίσουν μία ψήφο. Αν αυτό ισχύει, η μέθοδος πόρτα – πόρτα μπορεί να μεταφραστεί σε εκατοντάδες χιλιάδες επιπλέον ψήφους.

ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΔΙΑΡΡΟΗ. Μετρώντας πλέον αντίστροφα για τη στιγμή της κρίσης, διαμάχη έχει ξεσπάσει στη Γαλλία όσον αφορά την ώρα που θα ανακοινωθούν την Κυριακή οι πρώτες εκτιμήσεις για τα αποτελέσματα. Οι τελευταίες κάλπες θα κλείσουν στις 8 μ.μ. τοπική ώρα, 9 μ.μ. ώρα Ελλάδας. Σύμφωνα με τη νομοθεσία, τότε και μόνο τότε μπορούν να δοθούν στη δημοσιότητα έξιτ πολ και προβλέψεις: σε περίπτωση που δοθούν νωρίτερα προβλέπονται πρόστιμα έως και 75.000 ευρώ. Στην εποχή του twitter και του facebook, όμως, ο έλεγχος των διαρροών γίνεται πολύ πιο δύσκολος. Πόσω μάλλον αφού τα βελγικά και ελβετικά ΜΜΕ υπόσχονται να δώσουν τα πρώτα αποτελέσματα από τις 7 μ.μ. ώρα Ελλάδας. Η Επιτροπή Ελέγχου της Προεκλογικής Εκστρατείας προειδοποίησε χθες ότι έχει ήδη συγκροτήσει έναν «μηχανισμό επιτήρησης», «μια ομάδα περίπου 10 ατόμων», που θα επιβάλλει κυρώσεις ακόμη και στους χρήστες που θα προωθούν «παράνομα» twits άλλων. Παράλληλα, απείλησε τα βελγικά και ελβετικά μέσα πως «αν μεταδώσουν πληροφορίες από γαλλικό έδαφος, υπόκεινται στη γαλλική νομοθεσία». Πολλές και έντονες είναι οι αντιδράσεις εντός και εκτός Ιντερνετ – ακόμη και η γαλλική εφημερίδα «Liberation» άφησε να εννοηθεί ότι μπορεί να σπάσει το εμπάργκο.