Το ηλεκτρονικό κουβάρι και ο… Γερμανός οδήγησαν στους πειρατές

Η διάθεση, μέσω της ιστοσελίδας, εκατοντάδων ψηφιοποιημένων αρχείων ξενόγλωσσων βιβλίων και ολόκληρων συλλογών, όπως τα άπαντα του «Χάρι Πότερ» ή του Στίβεν Κινγκ, αλλά κυρίως αμερικανικών (συλλογές των Τζον Γκρίσαμ, Τομ Κλάνσι), φαίνεται πως έφερε τις Αρχές στα ίχνη των διαχειριστών του greekddl.com. Πληροφορίες από Αρχές των ΗΠΑ, όπου οι νόμοι για τα πνευματικά δικαιώματα είναι αυστηρότεροι και οι περισσότερες εταιρείες πνευματικών έργων έχουν εκεί την έδρα τους, φέρεται να οδήγησαν στη σύλληψη των ελλήνων διαχειριστών, οι οποίοι αφέθηκαν ελεύθεροι με περιοριστικούς όρους – ένας από αυτούς, γνωστός εκδότης νομικών βιβλίων, επειδή είχε παρέλθει το Αυτόφωρο.

Αμερικανικές κεραίες είχαν πιάσει τα σήματα του greekddl.com και για έναν επιπλέον λόγο: ήταν ένα από τα μεγαλύτερα ελληνικά site διακίνησης πνευματικών έργων (βιβλία, ταινίες, μουσική, προγράμματα υπολογιστών, παιχνίδια, σειρές) που χρησιμοποιούσε για να προωθεί τα έργα στους χρήστες κατά κύριο λόγο την ιστοσελίδα-πάροχο μοιράσματος αρχείων Megaupload. Με την οποία μάλιστα είχε και συμφωνία για οικονομικότερες προσφορές συνδρομών (μηνιαίες, τριμηνιαίες και ετήσιες) προς τους χρήστες του greekddl. com.

Ωστόσο ο Megaupload του ογκώδους 38χρονου Γερμανού Κιμ «Dotcom» Σμιτς έκλεισε από τις αμερικανικές Αρχές πρόσφατα ως παράνομο και πειρατικό, καθώς παρείχε links για το κατέβασμα αρχείων πνευματικών έργων (κυρίως ταινίες και μουσική) δίχως να πληρώνει πνευματικά δικαιώματα στις εταιρείες παραγωγής (κινηματογραφικά ή τηλεοπτικά στούντιο και δισκογραφικές εταιρείες).

Οσο αυτό αφορούσε την ευρωπαϊκή ή την ασιατική αγορά – η δεύτερη, λόγω Ρώσων και Κινέζων πιστεύεται πως είναι εκείνη με τη μεγαλύτερη δραστηριότητα στα θεωρούμενα πειρατικά κατεβάσματα – ο χερ Σμιτς δεν είχε κανένα πρόβλημα να μεγαλώνει εντυπωσιακότατα την περιουσία του ή να συλλέγει πανάκριβες Ρολς Ρόις κουπέ, Μαζεράτι και ροζ Κάντιλακ του ’50 (συνολικά 18 πολυτελή αυτοκίνητα, αξίας κοντά 5 εκατ. δολαρίων, βρέθηκαν στην κατοχή του όταν συνελήφθη στη Νέα Ζηλανδία, σε βίλα 23 εκατ. δολαρίων), χάρη στα 150 εκατ. συνδρομητών του διεθνώς.

Οταν όμως επεκτάθηκε στην αμερικανική αγορά – και στις αντίστοιχες ιστοσελίδες -, εκεί οι εταιρείες και οι κυνηγοί πειρατών δεν κάθησαν με σταυρωμένα τα χέρια. Κατάφεραν μάλιστα, ύστερα και από πιέσεις των εταιρειών παραγωγής πνευματικών έργων, να εκδώσουν διεθνή εντάλματα για τον «Dotcom», ο οποίος συνελήφθη τελικά τον Ιανουάριο στο «Safe Room» (καταφύγιο;) της βίλας του σε εξωτική τοποθεσία της Νέας Ζηλανδίας, όπου είχε ταμπουρωθεί με μια καραμπίνα με πριονισμένη κάννη στα χέρια!

Και αυτό την ώρα που έκλειναν – αφ’ εαυτού τους για να μην κατηγορηθούν – άλλες, ανάλογες με το Megaupload ιστοσελίδες μοιράσματος αρχείων όπως τα Filesonic και Fileserve, παρότι φέρονταν να πληρώνουν ποσοστά των εισπράξεών τους (από συνδρομές που κόστιζαν στους χρήστες μεταξύ 7,99 και 9,99 ευρώ τον μήνα και έως 60 ευρώ τον χρόνο) για πνευματικά δικαιώματα σε αρμόδιους φορείς είσπραξης, όπως συμβαίνει και με άλλες αντίστοιχες που παρέμειναν: rapidshare, easybytez, netload, oron, megashares, filepost… (κάποιες αποφεύγουν την «αυστηρή» αμερικανική αγορά για τον φόβο των Ιουδαίων).

Για την ιστορία, η συνδρομή δίνει τη δυνατότητα γρήγορου κατεβάσματος συμπιεσμένων (σε μορφή zip ή rar) αρχείων (ταινίες, τραγούδια, e-books κ.ά.) στον υπολογιστή των χρηστών. Μία ταινία μπορεί να αποτελείται από ένα έως δέκα zip και σε HD υψηλής ευκρίνειας μορφή από 20 έως 100 zip, που αποσυμπιέζονται σε ένα αρχείο.

Η εναλλακτική μορφή κατεβάσματος αρχείων που πρώτη μπήκε στο στόχαστρο των διωκτικών Αρχών ύστερα από κινήσεις των εταιρειών παραγωγής ταινιών και δισκογραφικών (καθώς δεν εισπράττονται καν δικαιώματα από τους χρήστες) είναι τα torrents, που λειτουργούν με τη λογική του peer-to-peer, ήτοι με την ανταλλαγή αρχείων μεταξύ ηλεκτρονικών υπολογιστών χρηστών. Το πρώτο κλείσιμο ήταν για το Napster, πρόγραμμα ανταλλαγής αρχείων κυρίως μουσικής, τον Ιούλιο του 2001 (το 2002 αναγκάστηκε να κηρύξει πτώχευση, είχε μια πρόταση εξαγοράς έναντι 2,43 εκατ. δολαρίων, αγοράστηκε σε πτωχευτική δημοπρασία από τη Roxio και τελικά πουλήθηκε έναντι 121 εκατ. στην αμερικανική Best Buy το 2008, προτού συγχωνευθεί με το επί πληρωμή πρόγραμμα Rapsody).

Οι αμερικανικές Αρχές που συνέχισαν να κυνηγούν και τις πλατφόρμες ανταλλαγής torrents αλλά και ιστοσελίδες μοιράσματος αρχείων, δεν έμειναν στη σύλληψη του «Dotcom» και το κλείσιμο του Μegaupload. Αρχισαν να ξεδιπλώνουν το εξαιρετικά μπερδεμένο κουβάρι των ιστοσελίδων σε όλο τον κόσμο, οι οποίες συνεργάζονταν με τον εν λόγω πάροχο μοιράσματος αρχείων. Κάπως έτσι φαίνεται πως γεννήθηκαν και οι υποψίες για το greekddl.com (δεν είναι τυχαίο ότι έφτασαν ειδικά σε αυτό, ενώ λειτουργούν εκατοντάδες άλλα στην Ελλάδα και πολλές χιλιάδες στην υφήλιο).

Το greekddl.com μάλιστα, αντίθετα από άλλα sites, για να μην εντοπιστεί δεν εμφάνιζε στην ιστοσελίδα τα links ή συνδέσμους του Megaupload για τα αρχεία, αλλά ενεργοποιούνταν μόνο με τη χρήση ειδικού προγράμματος (downloader ή «κατεβαστηριού») που ο χρήστης έπρεπε να εγκαταστήσει στον υπολογιστή του.

Και αυτό, ενώ μια παράλληλη έρευνα για τα παράνομα τυχερά παιχνίδια, στην Ελλάδα, είχε οδηγηθεί στην ίδια ιστοσελίδα, η οποία πέρα από όλα τα άλλα εμφάνιζε αυτόματα – χωρίς εντολή του χρήστη – ιστοσελίδες ή υπερσυνδέσμους (hyperlinks) τζόγου.