Εφαλτήριο η θέση του προέδρου του ΕΒΕΑ για την ικανοποίηση πολιτικών φιλοδοξιών

Στη διάρκεια των τελευταίων 30 χρόνων, η θέση του προέδρου του ΕΒΕΑ ήταν εφαλτήριο για να ικανοποιήσουν τις πολιτικές τους φιλοδοξίες και δύο εκ των προέδρων του και ένας παρ’ ολίγον. Φυσικά με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Πρόκειται για τους Λάζαρο Εφραίμογλου, που έλκει την επιχειρηματική του καταγωγή από την κλωστοϋφαντουργία και τον Γιάννη Παπαθανασίου από τον κλάδου εμπορίου, ο οποίος ήταν τελευταίος υπουργός Οικονομίας των κυβερνήσεων Καραμανλή. Και παρ’ ολίγον να ασχοληθεί με την πολιτική και ο νυν πρόεδρος του ΕΒΕΑ κ. Μίχαλος αλλά τελικώς προτίμησε τη θέση του προέδρου του Επιμελητηρίου.

Ολα αυτά όμως ανήκουν στο παρελθόν, στην εποχή της τρόικας και των μνημονίων, με την συρρίκνωση του τομέα των μικρομεσαίων, ο «θεσμοθετημένος σύμβουλος της Πολιτείας» φαίνεται πως αποτελεί παρωχημένο είδωλο «ένδοξων εποχών». Ο ΣΕΒ και ο πρόεδρός του κ. Δασκαλόπουλος δεν χρειάζονται το ΕΒΕΑ – δεν το χρειάστηκε ούτως ή άλλως από τότε που ανέλαβε πρόεδρος. Ο λόγος του όχι μόνο είναι ισχυρός, αλλά υπάρχουν και εξαιρετικά ευήκοα ώτα για να τον ακούσουν.

Επειδή όμως ως θεσμός το Επιμελητήριο είναι διεθνής και έχει λόγο στις οικονομικές εξελίξεις, κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις μπορεί να αποτελέσει ένα αξιόπιστο «επιχειρηματικό κέντρο», το οποίο θα είναι και οικονομικά αυτάρκες. Και με βάση ορισμένες πολιτικές προϋποθέσεις (π.χ. κυβέρνηση Σαμαρά) η δυνατότητα παρέμβασής τους στα κέντρα των αποφάσεων θα ήταν αποτελεσματική. Λεπτομέρεια: ο Μίχαλος είναι μέλος της ΚΕ της ΝΔ.