«Δεν πρέπει να ξεχνάμε το τεκμήριο της αθωότητας»

Τα περιθώρια για την προσωρινή κράτηση των κατηγορουμένων έχουν στενέψει για τους δικαστές, ιδίως μετά την ψήφιση του νόμου, το 2010, που θέτει συγκεκριμένες πλέον προϋποθέσεις για να οδηγηθεί κάποιος στη φυλακή. «Η προφυλάκιση τα τελευταία χρόνια», όπως λέει ο πρόεδρος της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων Χαράλαμπος Αθανασίου, «αποτελεί πλέον εξαιρετικό μέτρο. Ο δράστης θα πρέπει να έχει διαπράξει το ίδιο ή παρόμοιο αδίκημα, να έχει αμετάκλητη καταδίκη γι’ αυτό και να μην έχει γνωστή διαμονή».

Απαντώντας ωστόσο ο κ. Αθανασίου σε όσους σπεύδουν να κατακρίνουν τη Δικαιοσύνη θεωρώντας ότι η φυλακή είναι μονόδρομος σε αυτές τις υποθέσειςμ επισημαίνει ότι: «Δεν πρέπει να ξεχνάμε το τεκμήριο της αθωότητας, το οποίο είναι κατάκτηση του δυτικού νομικού πολιτισμού, καθιερώθηκε στη χώρα μας και αποτελεί τον θεμέλιο λίθο της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ)».

Στον αντίποδα, ο δικηγόρος Κ. Παπαδάκης επικαλείται συγκεκριμένα παραδείγματα ανθρώπων που έχουν κατηγορηθεί για κακουργήματα στη διάρκεια των διαδηλώσεων, έμειναν επί μήνες στη φυλακή και στο τέλος ομόφωνα αθωώθηκαν για όλες τις εγκληματικές πράξεις που τους έφεραν αντιμέτωπους με τη Δικαιοσύνη.

«Προφανώς, δεν είναι δυνατόν όλοι οι συλληφθέντες να είναι αθώοι, όπως και εκ προοιμίου δεν μπορεί όλοι να θεωρούνται ένοχοι», συμπληρώνει από την πλευρά του ένας παλαιός εισαγγελέας, ο οποίος έχει ασκήσει πολλές ποινικές διώξεις για συναφείς υποθέσεις. Την παράμετρο των ατελών δικογραφιών, που ουσιαστικά είναι… βούτυρο στο ψωμί των συλληφθέντων επισημαίνει και ο πρόεδρος της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων. «Πράγματι μπορεί να υπάρχουν ένοχοι που διαφεύγουν και να αθωώνονται λόγω αμφιβολιών. Τα δικαστήρια δεν μπορούν με τις αποφάσεις και την αυστηρότητά τους να γίνονται η αιτία να τρωθεί η τιμή και η υπόληψη ενός κατηγορουμένου, αν δεν έχουν συγκεκριμένα αποδεικτικά στοιχεία που με βεβαιότητα να δείχνουν την ενοχή τους», τονίζει ο κ. Αθανασίου.