Ωρα για υπέρβαση

Η πιο μεγάλη ώρα είναι τώρα για τον Ολυμπιακό.

Ισως να έφτασε η στιγμή που αξίζει η ομάδα του Πειραιά να διεκδικήσει κάτι δυνατό στη διοργάνωση του Europa Legue.

Η απόδοση του Ολυμπιακού στη Μόσχα και η νίκη επί της Ρούμπιν έπεισαν και τους πλέον δύσπιστους πως αυτό το σύνολο έχει «ταυτότητα Βαλβέρδε». Γιατί ο Ολυμπιακός αποτελεί μια σύγχρονη ευρωπαϊκή ομάδα: μπορεί να δίνει το μάξιμουμ ακόμη και όταν καλείται να αγωνιστεί στη μία το μεσημέρι. Προσαρμόζεται σε χρόνο ρεκόρ σε καιρικές συνθήκες και πλαστικό χλοοτάπητα. Βγάζει ευκαιρίες, δημιουργεί προϋποθέσεις για γκολ, εφαρμόζει πρέσινγκ κοντά στην αντίπαλη περιοχή και γενικά θέλει να έχει το πάνω χέρι σε κάθε στιγμή του ματς. Αυτό είναι και το μότο του Βαλβέρδε. Ομάδα με στυλ, πάνω από πρόσωπα. Διότι ο Ολυμπιακός μεγαλώνει και μαθαίνει να παίζει χωρίς να εξαρτάται απόλυτα από τον οποιονδήποτε παίκτη. Ναι μεν σπουδαίοι οι Μέλμπεργκ , Αβραάμ και Ιμπαγάσα, η ομάδα όμως τα κατάφερε και δίχως τα ηχηρά της ονόματα. Η δουλειά μπορεί να γίνει από αρκετούς και βέβαια το ισχυρό σύνολο δεν αφήνει να φανούν τα κενά.

Ο Ερνέστο Βαλβέρδε, με τη μεθοδικότητά του, παραδίδει συνεχή μαθήματα διαχείρισης τού έμψυχου δυναμικού τού Ολυμπιακού. Εχει αυξήσει τις λύσεις στο roster, με την έννοια ότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να πέσει στα βαθιά ακόμη και ο Παπάζογλου και να δηλώσει πανέτοιμος.

Ισως ο προπονητής να αρέσκεται να κάνει μεταγραφές συμπατριωτών του, να θέλει να βλέπει συχνά τον Μαρκάνο στην ενδεκάδα, να κάνει λάθη τύπου Γέστε. Το σίγουρο είναι πως ο Βαλβέρδε αποτελεί ένα μοντέλο προπονητή που μοιάζει πολυτέλεια για το ελληνικό ποδόσφαιρο αυτή την εποχή. Η μετάλλαξη του Ολυμπιακού από ένα φοβισμένο σύνολο στην Ευρώπη, σε ομάδα -αρπακτικό είναι ασφαλώς δικό του επίτευγμα.

Ο δρόμος για τις «16» ανοίγει. Μετά, κανένα όνειρο δεν απαγορεύεται.