Η σωτηρία της χώρας
Γιάννης Τζάνης
ΠΡΩΗΝ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΠΑΡΑΠΟΤΑΜΟΥ
Η τελευταία διετία, με τα θετικά της και τα αρνητικά της, είναι σίγουρο ότι θα σημαδέψει τη χώρα μας για τα επόμενα χρόνια. Για τη σημερινή όμως κατάσταση δεν ευθύνεται μόνο η πολιτική που εφαρμόστηκε αυτή τη διετία.
Γνωρίζουμε όλοι ότι στην πατρίδα μας, μετά τη Μεταπολίτευση, δυστυχώς ούτε οι νόμοι εφαρμόστηκαν, όπως ορίζεται από το Σύνταγμα και τη δημοκρατία, ούτε οι θεσμοί λειτούργησαν και η χώρα βάδιζε χωρίς κανόνες και χωρίς κανένα σχεδιασμό για το μέλλον. Και αυτό επειδή όλοι όσοι μας κυβέρνησαν αυτά τα χρόνια έβαζαν το κομματικό συμφέρον πάνω από το συμφέρον της πατρίδας.
Ετσι, το ελληνικό κράτος οδηγήθηκε στη σημερινή κατάσταση της φτώχειας και της ανυποληψίας που βιώνουμε όλοι οι Ελληνες. Σήμερα προέχει η σωτηρία της χώρας, γι' αυτό πρέπει έστω και αυτή την ύστατη ώρα, έστω και για μία μόνο φορά, τα πολιτικά κόμματα να αφήσουν στην άκρη το μέτρημα των «κουκιών» και να στηρίξουν ανεπιφύλακτα την κυβέρνηση Παπαδήμου που δίνει μια νότα αισιοδοξίας για το μέλλον αυτής της χώρας.
Αν όμως κάποιοι ούτε τώρα σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και δεν ξεπεράσουν τον στείρο κομματισμό τους, οδηγώντας τη χώρα σε πρόωρες εκλογές, είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι αυτοί μεν θα εισπράξουν στην κάλπη την οργή και την αγανάκτηση του ελληνικού λαού, η χώρα όμως θα χρεοκοπήσει και θα βυθιστεί για πολλά χρόνια στα Τάρταρα.
Οι τιμές των ελληνικών προϊόντων
Γ. Ν. Χαρμαντάς
ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ
Τόσο στις λαϊκές όσο και στους λοιπούς χώρους πώλησης, ακόμη και ο πιο αδιάφορος μπορεί να διαπιστώσει ότι τα ελληνικά προϊόντα είναι αισθητά ακριβότερα από τα εισαγόμενα, ακόμη και από εκείνα που προέρχονται από τα βάθη του Κόλπου του Μεξικού, από την Απω Ανατολή και από το νότιο ημισφαίριο.
Το φαινόμενο αυτό δεν οφείλεται στην απληστία των ελλήνων παραγωγών, είτε αυτοί ανήκουν στον εμπορικό είτε στον βιομηχανικό τομέα. Γενικά οι ελληνικές παραγωγικές επιχειρήσεις πάσχουν από νανισμό και οι γεωργικές από μικροτεμαχισμό, σε αντίθεση με εκείνες των μεγάλων χωρών τις οποίες χαρακτηρίζει ο πολυεθνικός γιγαντισμός.
Μια ατομική ελληνική επιχείρηση με τζίρο 900.000 ευρώ, εάν περιορισθεί σε βιομηχανικό ή χονδρεμπορικό κέρδος τού συνήθους για άλλες χώρες 5%-7%, θα έχει προ φόρων ετήσια κέρδη 45.000-63.000 ευρώ. Υστερα, δε, από τους φόρους του 35%-40% θα της έμενε καθαρό εισόδημα τόσο όσο εισπράττει και ένας δίχως σκοτούρες υπάλληλος. Αντίθετα, αν ο ιδιοκτήτης της τοποθετούσε τα μεικτά κεφάλαιά του σε προθεσμιακές καταθέσεις, θα εισέπραττε πολύ περισσότερα από τόκους και με τους φίλους του θα έπαιζε τάβλι.
Ετσι, ο έλληνας παραγωγός, ο οποίος αναλαμβάνει τον επιχειρηματικό κίνδυνο με τις αναπόφευκτες σκοτούρες, για να αποζημιώνεται για το έλκος του εξαιτίας των αντιπαραθέσεων με τους «κοινωνικούς εταίρους», με τους υπαλλήλους των ελεγκτικών δημόσιων υπηρεσιών, τη δύσπιστη και κατά κανόνα αυταρχική ΔΟΥ, συν τα κανόνια των πελατών, το κέρδος του θα έπρεπε να είναι τουλάχιστον 20%-30%, ώστε να του μένει ένα καθαρό ποσόν, το οποίο να δικαιώνει το έλκος και να του επιτρέπει να κάνει κάποιες επεκτάσεις ή βελτιώσεις.
Αυτά είναι και ο βασικός παράγοντας που ανεβάζει τις τιμές των εγχώριων προϊόντων πιο ψηλά από εκείνες των εισαγομένων, παρόλο που τα δεύτερα έχουν καθ' οδόν επιβαρυνθεί με πολλά και ποικίλα έξοδα. Η θεραπεία, φυσικά, είναι η σύμπηξη των ομοειδών επιχειρήσεων σε μεγάλες μονάδες, κάτι που δυστυχώς για τους ατομιστές και καχύποπτους έλληνες επιχειρηματίες είναι αηδιαστικό και απευκταίο σαν το θεραπευτικό ρετσινόλαδο.
Οι αμοιβές του ΕΟΠΥΥ
Αργύρης Αργυρίου
ΓΕΝΙΚΟΣ - ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΣ ΙΑΤΡΟΣ
Επειδή ακούστηκε ότι οι ιατροί που θα συμβληθούν με τον ΕΟΠΥΥ θα πληρώνονται με 2.000 ευρώ τον μήνα θα ήθελα να αναφέρω τα εξής:
Αυτά τα 2.000 είναι μεικτά. Από αυτά τα 2.000 θα πρέπει να αφαιρέσουμε περίπου το 23% του ποσού (δηλαδή 460 ευρώ) που θα πληρώσουμε σαν φόρο που μας αντιστοιχεί. Μετά πρέπει να αφαιρέσουμε 213 ευρώ/μήνα που πληρώνουμε για την υγειονομική και συνταξιοδοτική ασφάλισή μας (ο ΕΟΠΥΥ δεν θα καλύπτει τους ελευθεροεπαγγελματίες ιατρούς ασφαλιστικά).
Τέλος, πολύ σημαντικό είναι ότι ο ΕΟΠΥΥ δεν αναλαμβάνει τα έξοδα του εργασιακού μας χώρου. Βάζουμε λοιπόν για έξοδα του ιατρείου (θέρμανση, κλιματισμός, νερό, φώτα, σταθερό τηλέφωνο, Internet, κινητό τηλέφωνο, κοινόχρηστα, αναλώσιμα, καθαρίστρια) με μέτριους υπολογισμούς 350 ευρώ τον μήνα.
Οπότε στην πραγματικότητα αυτά που θα παίρνουμε από τον ΕΟΠΥΥ θα είναι 2.000 - (460 + 213 + 350) = 977 ευρώ. Αυτό βέβαια στην περίπτωση που ο ιατρός έχει δικό του ιδιόκτητο ιατρείο. Πολλοί όμως συνάδελφοι νοικιάζουν. Αν βάλουμε με μέτριους υπολογισμούς και ένα ενοίκιο 400 ευρώ, τότε στο χέρι μάς μένουν 577 ευρώ/μήνα.
Και αυτά με την προϋπόθεση ότι θα μας επισκέπτεται ο μέγιστος αριθμός των ασθενών που επιτρέπεται να εξετάσουμε στα πλαίσια του ΕΟΠΥΥ, δηλαδή 50 ασθενείς/εβδομάδα, αλλιώς θα μας μένουν ακόμη λιγότερα. Και χωρίς να βάζουμε έξοδα για γραμματέα.
Ούτε κουβέντα φυσικά για αναρρωτική άδεια, άδεια κύησης, άδεια μητρότητας, γονική άδεια, διακοπές ή δώρο Χριστουγέννων και Πάσχα.
Η προφυλάκιση Εφραίμ
Αχιλλέας Ζήσης
ΠΡΩΗΝ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Παρακολουθώ με ανησυχία όσα γράφονται και λέγονται τελευταίως στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο για την προσωρινή κράτηση του φερομένου ως ενεχομένου στο λεγόμενο «σκάνδαλο του Βατοπεδίου» ιερομονάχου Εφραίμ. Σε σχετικές δηλώσεις αποδοκιμασίας (για την προσωρινή κράτησή του) προέβησαν ή φέρονται ότι προέβησαν και πρόσωπα του πολιτικού κόσμου, της ελληνικής και κυπριακής εκκλησιαστικής ιεραρχίας και ίσως και πρόσωπα άλλης ορθόδοξης χώρας.
Βέβαια η προσωρινή κράτηση ενός οποιουδήποτε προσώπου είναι το έσχατο μέσο που πρέπει να χρησιμοποιείται κατά την προδικασία και μόνο στις περιπτώσεις που ορίζει ο νόμος, που στην περίπτωση αυτή πρέπει να ερμηνεύεται ευνοϊκά προς τον κατηγορούμενο, ακόμη δε και συσταλτικά. Δεν γνωρίζω τη δικογραφία, ώστε με βάση τα στοιχεία της να μπορώ να έχω γνώμη αν καλώς ή κακώς διατάχθηκε εν προκειμένω η προσωρινή κράτηση του εν λόγω προσώπου. Συνεπώς οι κρίσεις που αφειδώλευτα εκφέρονται από όλους τους παραπάνω θα έπρεπε να αποφεύγονται ή τουλάχιστον να συνοδεύονται και από ανάλογες επιφυλάξεις. Το αντίθετο είναι ανεπίτρεπτο και μάλλον δείχνει διάθεση επέμβασης στη Δικαιοσύνη, δεδομένου ότι η υπόθεση είναι ακόμη εκκρεμής.
Πέραν τούτων όμως μου κάνει εντύπωση πόσοι άνθρωποι ευαισθητοποιήθηκαν για την περίπτωση Εφραίμ, ηγουμένου καλογέρων της πλουσιότατης (όπως φαίνεται τουλάχιστον) Μονής Βατοπεδίου, ενώ κανείς συνήθως δεν ταράσσεται από όποιες ενέργειες της Δικαιοσύνης κατά προσώπων από τα οποία κανείς δεν εξαρτά συμφέρον, ακόμη και αν αποδειχθούν εν τέλει εσφαλμένες. Η εντιμότητα όμως επιβάλλει να ξεσηκώνονται ο Τύπος και κάθε ευαίσθητος άνθρωπος και να ζητούνται ευθύνες από τους κρίνοντες τότε μόνον όταν πλέον η υπόθεση δεν είναι εκκρεμής και η αλήθεια κατέστη με οποιονδήποτε αξιόπιστο τρόπο γνωστή, πολύ δε περισσότερο και επισήμως. Τότε μάλιστα πρέπει και να κρίνονται οι κρίνοντες τόσο υπηρεσιακώς όσο και κοινωνικώς και μάλιστα χωρίς να παραλείπεται τούτο ή να ξεχνιέται.
Αν δεν υιοθετήσουν όλοι και κυρίως οι αρμόδιες υπηρεσίες και ο Τύπος τέτοιες απόψεις και πρακτικές, φοβούμαι ότι ποτέ δεν πρόκειται να σοβαρευτούμε, ούτε ποτέ θα οικοδομήσουμε αξιόπιστους θεσμούς και οι συνέπειες για τη χώρα μας θα έρχονται η μία μετά την άλλη, εμείς δε, έκπληκτοι δήθεν, θα διερωτώμεθα σε τι τάχα φταίξαμε!!!
Η συνταγογράφηση φαρμάκων
Σπυρίδων Καψόπουλος ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΣ
Μέχρι και σήμερα, για να μου γράψουν τα τακτικά μηνιαία φάρμακά μου - 28 χάπια έχει η συσκευασία -, πήγαινα στο νοσοκομείο με 5 ευρώ εισιτήριο από το ταμείο και με εξυπηρετούσε το τμήμα που με παρακολουθούσε τακτικά. Φρόντιζα να πηγαίνω δύο ή τρεις ημέρες πριν τελειώσουν, χωρίς να χρειάζεται να κλείσω ραντεβού.
Τώρα μου δήλωσαν ότι πρέπει να κλείνω ραντεβού στο 1535, όπως όταν χρειάζομαι εξέταση. Αυτή η νέα ρύθμιση παρουσιάζει όμως τρία μεγάλα προβλήματα. Πρώτον, ο υπάλληλος στο 1535 μου έκλεισε ραντεβού για τις 7 Φεβρουαρίου. Τα χάπια της συσκευασίας, και αν ακόμη έχω 3-4 χάπια καβάτζα, δεν φτάνουν ώς τις 7 Φεβρουαρίου. Τα νοσοκομεία δεν επιτρέπεται να συνταγογραφούν φάρμακα πέραν του μηνός. Συνεπώς θα μείνω χωρίς φάρμακα το ελάχιστο για μία εβδομάδα. Είναι αυτή λύση για το πρόβλημα της πολυφαρμακίας και της αυξημένης φαρμακευτικής δαπάνης;
Δεύτερον, όταν κλείνω ραντεβού για να μου γράψουν τα μηνιαία μου φάρμακα - που είναι ζήτημα πέντε λεπτών για τους ιατρούς του τμήματος -, στερώ την εξέταση, που πιθανώς επείγει, από κάποιον άλλο ασθενή. Δηλαδή παίρνω τη σειρά του. Είναι αυτό λύση στο πρόβλημα της συμφόρησης των δημόσιων νοσοκομείων;
Τρίτον, η νέα αυτή ρύθμιση κάνει ευχερέστερη την εξυπηρέτηση των ιδιωτικών - προσωπικών ασθενών των ιατρών μέσα στα νοσοκομεία, αφού ο συνολικός αριθμός των επισκέψεων δεν διακρίνεται σε απασχόληση ενός πενταλέπτου (για τη συνταγογράφηση γνωστού ασθενούς) και σε απασχόληση ενός και πλέον εικοσαλέπτου (για την εξέταση ενός ασθενούς με μελέτη του φακέλου του ή δημιουργία ενός νέου φακέλου ασθενούς).
Είναι γνωστή η εικόνα σε όσους έχουν την ατυχία να επισκεφθούν τα εξωτερικά ιατρεία των χειρουργικών κλινικών των δημόσιων νοσοκομείων, των κυρίων ή κυριών που με τα βαλιτσάκια τους ή τα σακ βουαγιάζ περιμένουν να εισαχθούν σαν δήθεν έκτακτα περιστατικά τις ημέρες εφημερίας, καταλαμβάνοντας (με το αζημίωτο για τους γιατρούς) τη θέση κάποιου άλλου που μπορεί να περιμένει μάταια τη σειρά του, έχοντας ίσως και μεγαλύτερη ανάγκη.
Ελπίζω να αλλάξει αυτή η νέα ρύθμιση της συνταγογράφησης με κάποιον τρόπο ώστε να διακρίνονται οι ασθενείς που χρήζουν ιατρικής εξέτασης από εκείνους που απλά θέλουν φαρμακευτική συνέχιση της ήδη γνωστής θεραπείας τους.
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από