Στα χέρια των ελληνικών Αρχών

15 Σεπτεμβρίου 1945, Κέντρο Αλλοδαπών Πειραιά. Μια ομάδα παλιννοστούντων ομήρων που επαναπατρίζεται στην Ελλάδα μετά τον Πόλεμο δίνει τα στοιχεία της.

Η ταυτότητα του αινιγματικού ψηλόλιγνου τύπου με το όνομα «Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης» δεν έχει ακόμη αποκαλυφθεί. Στην αρχή δεν μιλάει πολύ, ανακρίνεται από τον αστυνόμο Αβραάμ Βαλσαμάκη αν και τελικά ομολογεί στον ανακριτή Δουκάκη πως είναι Γερμανός.

Αυτό όμως δεν λέει τίποτε για το έτσι κι αλλιώς ύποπτο άτομο με τα γυαλιά που νωρίτερα έχει διαπράξει το λάθος να δηλώσει ως τόπο διαμονής γενικόλογα τον Βαρδάρη της Θεσσαλονίκης και όχι κάποια συγκεκριμένη διεύθυνση. Τότε είναι που κάποιος χτυπάει την πόρτα και μένει άφωνος μόλις τον αντικρίζει. «Είναι ο γερμανός λοχίας Σούμπερτ! Τον γνώρισα στα Χανιά. Ναι. Πρέπει να είναι ο Σούμπερτ. Πώς βρέθηκε στα χέρια σας αυτό το θηρίο; Εκαψε χωριά, τουφέκισε αθώους…», λέει έντρομος ο ναυτικός πράκτορας που συμπτωματικά περνάει από το γραφείο του Δουκάκη στο Κέντρο Αλλοδαπών γιατί έχει κληθεί να καταθέσει σε υπόθεση δωσιλόγου.

Δεύτερος μάρτυρας είναι ο συνταγματάρχης Οικονόμου που φωνάζει: «Συγχαρητήρια, κύριε αστυνόμε. Εχετε στα χέρια σας τον περιβόητο Σούμπερτ». Ακολουθεί η συλλογή πληροφοριών σε Κρήτη και Μακεδονία για την περιβόητη δράση του και ο Σούμπερτ εξαντλημένος απ’ τις ανακρίσεις τελικά λυγίζει: «Εχω μια ψυχή. Πάρτε την το γρηγορότερο να τελειώνωμε». Απ’ τον Πειραιά μεταφέρεται στις Φυλακές Αβέρωφ για να δικασθεί αργότερα ως εγκληματίας πολέμου και τελικά να εκτελεσθεί.

Ποιος ήταν όμως ο Φριτς Σούμπερτ που σκιαγραφεί η μελέτη του καθηγητή πανεπιστημίου στον Καναδά Θανάση Φωτίου «Η ναζιστική τρομοκρατία στην Ελλάδα» (Εκδ. Επίκεντρο); Είναι εκείνος που συγκρότησε τάγματα συνεργατών σε Μακεδονία και Κρήτη. Πάνω απ’ όλα όμως υπήρξε μια περίπτωση Γερμανού που καθοδήγησε Ελληνες να δολοφονήσουν Ελληνες.