Αργεντίνοι οδηγοί

Στον πίνακα με τις ασίστ που υπάρχει στην ιστοσελίδα της διοργανώτριας αρχής του πρωταθλήματος (Superleague), το όνομα του Αριελ Ιμπαγάσα απουσιάζει. Οι αριθμοί δεν αποτυπώνουν την πραγματικότητα ούτε την καταλυτική παρουσία του Αργεντίνου στο παιχνίδι του Ολυμπιακού.

Ο Ιμπαγάσα ουσιαστικά έκανε χθες στη Νέα Σμύρνη τρεις τελικές πάσες. Με όλους τους τρόπους. Η δε τελευταία, το πώς έβγαλε μόνο τον Αμπντούν σε θέση έξω δεξιά, θύμισε μαέστρους του παρελθόντος. Αν ο Ιμπαγάσα χορεύει έτσι (έστω και ανενόχλητος από τους παίκτες του Πανιωνίου ) στα 35 του, φαντάζεστε τι θα έκανε νεότερος με περισσότερες δυνάμεις.

Ενας άλλος Αργεντίνος, ο Σεμπάστιαν Λέτο, φροντίζει σε κάθε αγωνιστική να θυμίζει το μεγάλο λάθος του Ολυμπιακού. Τέτοιον παίκτη δεν τον διώχνεις. Και μετανιώνεις διπλά αν τον δεις αργότερα με τη φανέλα του μεγάλου αντιπάλου. Συμβαίνει αυτό και ο Λέτο, όντας πρώτος σκόρερ της Λίγκας, έφτασε ήδη σε ρεκόρ καριέρας, οδηγεί τον αναγεννημένο ΠΑΟ και επιβεβαιώνει πως το σύγχρονο ποδόσφαιρο είναι αποτέλεσμα ομαδικής δουλειάς και ώρες ώρες δεν μετρούν τόσο τα κλασικά φορ αλλά οι εναλλαγές θέσεων και ρόλων.

Αν ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός φτάνουν σε limit up και αποτελούν εξαιρέσεις στον ιό της αποτυχίας που χτύπησε τους ισχυρούς της Ευρώπης (Μπαρτσελόνα, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Μπάγερν, Τσέλσι), η ΑΕΚ είναι στο limit down. Σε κάθε της δύσκολη έξοδο μετρά γκολ. Από τρία σε Ξάνθη, Τούμπα και Ηράκλειο. Για να μην αναφερθούμε στα ευρωπαϊκά ραντεβού που πληγώνουν τους πάντες. Τι φανερώνει αυτό; Οι παίκτες της δεν μαθαίνουν από τα λάθη τους. Δεν βελτιώνονται. Οι δε «αρχηγοί» δυσκολεύονται να σηκώσουν το ανάστημά τους. Ο Λυμπερόπουλος, με λίγες κινήσεις στην επίθεση. Ο Δέλλας έδειξε να παλεύει μήπως και πιάσει τον Σουμπίνιο στην επέλαση του Βραζιλιάνου για το τρίτο γκολ του ΟΦΗ. Μάταιος κόπος. Σαν να κυνηγάει χίμαιρες ο Δέλλας. Γιατί είναι ανέφικτο να σταματήσει κάποιος το αμείλικτο ρολόι του χρόνου.