ΚΡΙΤΙΚΗ (Η):

Θεσμός που ξεκίνησε από τις τέχνες για να εξελιχθεί σε μία κατ’ επάγγελμα συκοφαντική δυσφήμιση, επί παντός επιστητού, που δεν διώκεται ποινικά. Συνήθως οι κριτικοί μαθαίνουν το αντικείμενο στου κασίδη το κεφάλι. Η Ροζίτα Σώκου, για παράδειγμα, έκρινε νέους και νέες αοιδούς χωρίς – ευτυχώς – η ίδια να έχει τραγουδήσει ούτε στο μπάνιο, και ο Αριστείδης Πρεβελάκης τις υποψήφιες των καλλιστείων χωρίς να έχει υπάρξει ωραία γυναίκα – ούτε καν ωραίος άνδρας. Το ίδιο ισχύει και στα αθλητικά. Με αποτέλεσμα ο Βαλβέρδε να είναι – για τους ίδιους σχολιαστές – «μαέστρος» μετά την εμφάνιση του Ολυμπιακού στο «Emirates» ή τη νίκη επί της Ντόρτμουντ και… τρομπόνι όταν έχασε από τη Μαρσέιγ ή δεν κέρδισε την ΑΕΚ. Κάτι σαν το ανέκδοτο στο οποίο ο ταξιτζής παρακαλεί τον Πόντιο να ρίξει μία ματιά αν δουλεύει το φλας, και εκείνος κατεβαίνει από το αυτοκίνητο και του λέει: Δουλεύει. Οχι, όχι, δεν δουλεύει. Δουλεύει. Δεν δουλεύει…