«Ο Πελέ ήταν άπιαστος» και ο «Ντιέγκο ήταν καλλιτέχνης»

Το ερώτημα «Πελέ ή Μαραντόνα» στη φιλοσοφική του εκδοχή μπορεί να μην απαντηθεί ποτέ. Ωστόσο, στον κόσμο του ποδοσφαίρου τα πράγματα είναι πολύ πιο ξεκάθαρα. Η ιταλική «Corriere della Sera» κατέγραψε τις απόψεις δύο παλαίμαχων άσων του ποδοσφαίρου, οι οποίοι είναι ταυτόχρονα χαρακτηριστικοί εκπρόσωποι των δύο στρατοπέδων.

Ο Τζιάνι Ριβέρα ψηφίζει Πελέ, ασυζητητί. Ο ίδιος είναι εικοστός στην κατάταξη της Διεθνούς Επιτροπής Ιστορίας και Στατιστικής του Ποδοσφαίρου (IFFHS), μιας λίστας με τους 100 καλύτερους εν ζωή ποδοσφαιριστές του κόσμου – η οποία πάντως συντάχθηκε υπό την εποπτεία του… Πελέ. «Δεν έχω δει ξανά κάποιον τόσο καλό με το δεξί όσο και με το αριστερό. Ως παίχτης ήταν άπιαστος. Προικισμένος, κυριολεκτικά, με ακροβατικές δυνατότητες, μπορούσε να παραμείνει στον αέρα για ένα κλάσμα του δευτερολέπτου περισσότερο από τους αντιπάλους του, γεγονός που τον καθιστούσε ανίκητο στο ψηλό παιχνίδι. Και επιπλέον, όσο καλός ήταν μέσα στο γήπεδο άλλο τόσο καλός ήταν και εκτός».

Στο άτυπο debate της «Corriere della Sera» ο Αλντο Σερένα, μεγάλος άσος του ιταλικού ποδοσφαίρου, επιχειρηματολογεί για την υπεροχή του Μαραντόνα. Για τον Σερένα ο Ντιέγκο ήταν καλλιτέχνης. Λέει δε χαρακτηριστικά: «Δεν έχω ξαναδεί παίκτη να κερδίζει μόνος του ένα Παγκόσμιο Κύπελλο, όπως έκανε ο Μαραντόνα το 1986. Ηταν αναμφίβολα ένας καλλιτέχνης του ποδοσφαίρου. Ηταν καλύτερος από τον Πελέ γιατί, εκτός από τεχνική, είχε και φαντασία. Εντελώς απρόβλεπτος και ταχύτατος, ο Μαραντόνα σκοράριζε με την ίδια ευκολία με την οποία βοηθούσε τους συμπαίκτες του να σκοράρουν, με τις εξαιρετικές ασίστ που τους έδινε. Το ποδόσφαιρο που έπαιζε ο Μαραντόνα ήταν ένα ρομαντικό ποδόσφαιρο. Ο Μαραντόνα ήταν μια ιδιοφυΐα του ποδοσφαίρου».