Η πράσινη σκυτάλη

Καιρός ήταν να κάνει στην πάντα τα χωρατά ο Γιάννης Βαρδινογιάννης. Γιατί οι προθεσμίες είναι για να τηρούνται. Και τα «καυτά» θέματα δεν πρέπει να σέρνονται εσαεί.

Η κατάσταση είναι η εξής: εδώ και ημέρες ο Παναθηναϊκός έμοιαζε με όμηρο του Τσάκα. Απίστευτο αλλά αληθινό. Οι πάντες ασχολούνταν με τον περιβόητο Βλάση, τι έκανε, τι είπε, τι φορούσε, αν τα γυαλιά του ήταν μάρκα ή από το παζάρι και διάφορα άλλα. Φυσικά και με τον πρίγκιπα, ο οποίος επί του παρόντος παραμένει αόρατος. Ο Τσάκας υποστηρίζει πως κάνει διακοπές μαζί του σε άγνωστο μέρος, αλλά ο Αραβας κρατά άμυνα καλύτερα και από τον… Μπουμσόνγκ! Δεν υποκύπτει, λέει όχι στη δημοσιότητα, αρνείται (κατά τον Τσάκα) να μιλήσει στον Τύπο και δίνει ραντεβού για τις επόμενες ημέρες. Από Δευτέρα (που λέει και ένα τραγουδάκι!). Συνήθως έτσι συμβαίνει με τους επενδυτές του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ζουν στον πλανήτη της αναβλητικότητας. Είτε αποφεύγουν να καταθέσουν χρήματα για την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου, είτε δεν εμφανίζονται στα ραντεβού με τους διοικητικούς, είτε κάνουν μια προσφορά (συνήθως πριμ ύστερα από μια νίκη) και μην τους είδατε! Εξασφάλισαν τη λεζάντα, το χειροκρότημα και «αντίο σας». Ακοπα και ωραία.

Να είναι τέτοια περίπτωση ο Αραβας με την κελεμπία; Ουδείς γνωρίζει. Στα διάφορα fora, ωστόσο, πρώτοι οι πράσινοι οπαδοί διακωμωδούν το όλο στόρι. Γιατί πολύ απλά περιμένουν καλύτερη τύχη για την ομάδα και όχι σκοτεινές διαδικασίες που δεν γνωρίζουν πού θα καταλήξουν.

Ο Γιάννης Βαρδινογιάννης με το «τέλος» που είπε χθες έκανε ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Ακόμη και αν ο Αραβας, ο πρίγκιπας του Τσάκα, επανέλθει, οφείλει να τσεκάρει τα πάντα, να διαπιστώσει το αν είναι αληθινό ή όχι το ενδιαφέρον, αν υπάρχουν χρήματα, πού θα δοθεί ο Παναθηναϊκός.

Αλλωστε, σε μια διαδικασία «παράδοσης – παραλαβής», το ζητούμενο δεν είναι να αποχωρήσει ο ένας, αλλά να δώσει τη σκυτάλη σε σίγουρα χέρια.