[Πρόσωπα] «Βάδιζε χτυπώντας το ταμπούρλο»

Στα 68 της, η Αλίς Σβάρτσερ είναι μια επιτυχημένη γυναίκα, η φεμινίστρια με τη μεγαλύτερη επιρροή στη Γερμανία. Λίγες γυναίκες κατάφεραν να ανέβουν τόσο ψηλά στη γερμανική κοινωνία αποκλειστικά με τις δικές τους δυνάμεις και χωρίς τη βοήθεια ανδρών – ούτε η Μέρκελ δεν καλύπτει αυτές τις προδιαγραφές, έγραψε πρόσφατα γι’ αυτή το «Στερν». Τώρα η Αλίς Σβάρτσερ, που στη χώρα της βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με τον πρώην καγκελάριο Χέλμουτ Σμιτ ή τον φιλόσοφο Γιούργκεν Χάμπερμας, αφηγείται την προσωπική ιστορία της σ’ ένα βιβλίο που κυκλοφορεί μεθαύριο με τίτλο «Lebenslauf» («Βιογραφία», Εκδ. Kiepenheuer).

Η Σβάρτσερ είναι εκδότρια και διευθύντρια του φεμινιστικού περιοδικού «Emma», το οποίο ίδρυσε το 1977. Είναι επίσης μια επιτυχημένη συγγραφέας, αρθρογράφος της ταμπλόιντ «Μπιλντ», ειδική σε θέματα μόδας και θαυμάστρια της Ανγκελα Μέρκελ. Η ιστορία της ζωής της είναι μια ιστορία συνεχούς ανόδου, η οποία διαρκεί εδώ και δεκαετίες. Ομως οι Γερμανοί ξέρουν γι’ αυτήν μόνο διάφορα στερεότυπα – πως τάσσεται κατά της μαντίλας, πως της αρέσουν τα ρούχα του Ισέι Μιγιάκε, αλλά ντύνεται και σε πολυκαταστήματα, πως ήταν θαυμάστρια της Ρόμυ Σνάιντερ, πως δεν της αρέσουν τα βιβλία της Σαρλότ Ρος. Γι’ αυτό η Σβάρτσερ αποφάσισε να αφηγηθεί τη ζωή της, τη νιότη, τους θριάμβους και τις αποτυχίες της, τα χρόνια της μάθησης, τη συναισθηματική ζωή της. Στο βιβλίο που θα κυκλοφορήσει μεθαύριο, η σημαντικότερη φεμινίστρια της Γερμανίας αφηγείται την προσωπική ιστορία της.

Η Αλίς γεννήθηκε το 1942 στο Βούπερταλ. Διέκοψε τις σπουδές της και πήγε να εγκατασταθεί στο Σβάμπινγκ, την πιο ζωντανή συνοικία του Μονάχου. Ηταν 20 ετών και διψασμένη για εμπειρίες. Λίγο αργότερα έφυγε για το Παρίσι με οτοστόπ. Εκεί εργάστηκε σε οικογένειες ως εσωτερική βοηθός και αποφάσισε να γίνει δημοσιογράφος. «Ο κινητήρας όλων των πράξεών μου είναι η δικαιοσύνη», υπογραμμίζει. «Χωρίς αυτή, θα είχα την εντύπωση πως απέτυχα στη ζωή μου».

Σύντομα απέκτησε ό,τι ήθελε: ένα θαυμάσιο διαμέρισμα στο Μονπαρνάς, δουλειά και τον ωραίο Μπρυνό, με τον οποίο διαδήλωσε κατά του πολέμου του Βιετνάμ και γιόρτασε, παρόλο που είναι Γερμανίδα, την 20ή επέτειο από την Απελευθέρωση. Το πρώτο της άρθρο για την υπόθεση των γυναικών το έγραψε το 1967, αφού προηγουμένως έκανε έρευνα στα μπορντέλα και τους δρόμους. Αναδείχθηκε σε πρωτοπόρο του φεμινιστικού κινήματος και συμμετείχε σε όλες τις μάχες του φεμινισμού στη Γερμανία και τη Γαλλία. Μεταξύ άλλων, αγωνίστηκε κατά της υποχρέωσης που είχαν ώς το 1977 οι γυναίκες να ζητούν την άδεια από τον σύζυγο για να εργαστούν και υπέρ της νομιμοποίησης των αμβλώσεων. Και εξακολουθεί να ζει σύμφωνα με τον στίχο του Χάινριχ Χάινε: «Βάδιζε χτυπώντας το ταμπούρλο, πάντα, μπροστά, αυτή είναι η σοφία».