[Διαστάσεις] Οπως το Βατικανό

Στις 23 Σεπτεμβρίου 2010, ο Μπαράκ Ομπάμα έλεγε καταχειροκροτούμενος στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ: «Ο Οργανισμός θα δεχθεί του χρόνου ένα νέο μέλος: το κυρίαρχο κράτος της Παλαιστίνης, που θα συμβιώνει ειρηνικά με το Ισραήλ». Την ερχόμενη Παρασκευή, έναν ακριβώς χρόνο μετά τη δήλωση εκείνη, ο παλαιστίνιος πρόεδρος θα ζητήσει ακριβώς αυτό. Γιατί, λοιπόν, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα ασκήσουν βέτο; Εκαναν κάτι κακό οι Παλαιστίνιοι; Αθέτησαν κάποια υπόσχεσή τους; Οχι. Ηττήθηκε το Δημοκρατικό Κόμμα σε μια εκλογική αναμέτρηση στο ένατο διαμέρισμα της Νέας Υόρκης.

Οταν ο Ομπάμα ανέλαβε την προεδρία, ένας από τους πρώτους ανθρώπους που πήρε τηλέφωνο ήταν ο Μαχμούντ Αμπάς. Πίστευε τότε – και πιστεύαμε κι εμείς μαζί του – ότι θα έμενε στην ιστορία ως ο πρόεδρος που έλυσε το Παλαιστινιακό. Ο Νετανιάχου έμοιαζε εύκολος αντίπαλος, δεν είχε το κύρος ενός Πέρες ή ενός Ράμπιν, και η εμμονή του στον εποικισμό των παλαιστινιακών εδαφών σε συνδυασμό με τη συμμαχία του με τους ακροδεξιούς ενέτεινε την απομόνωση της χώρας του. Αλλά οι απειλές της Ουάσιγκτον δεν έφεραν αποτέλεσμα. Και το πανίσχυρο εβραϊκό λόμπι άρχισε να δείχνει την ενόχλησή του. Τον περασμένο Φεβρουάριο, σε μια τηλεφωνική συνομιλία που διήρκεσε 55 λεπτά, ο Ομπάμα προσπάθησε να πείσει τον Αμπάς να μη ζητήσει «σε αυτή τη συγκυρία» την ανεξαρτησία της Παλαιστίνης. Εκείνος δεν δέχθηκε: με τις διαπραγματεύσεις να μη σημειώνουν καμιά πρόοδο, τι θα μπορούσε να κερδίσει περιμένοντας «μιαν άλλη συγκυρία»;

Τον Μάιο, ο αμερικανός πρόεδρος ανακοίνωσε την απόφασή του να ασκήσει βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Αλλά ήταν πια αργά για όλους. Οι Παλαιστίνιοι δεν μπορούσαν να κάνουν πίσω. Και ο Ομπάμα είχε αποκτήσει τη ρετσινιά ότι δεν είναι φιλοϊσραηλινός. Για τον Μιτ Ρόμνεϊ μάλιστα, έναν από τους υποψηφίους του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος για το χρίσμα, ο πρόεδρος «σαμποτάρισε τη διαπραγματευτική ικανότητα του Ισραήλ»…

Η χαριστική βολή δόθηκε στη Νέα Υόρκη, όπου οι Δημοκρατικοί έχασαν μια έδρα της Βουλής την οποία κατείχαν εδώ κι έναν αιώνα. Στην περιοχή ζει μια ισχυρή εβραϊκή κοινότητα. Κι όπως δήλωσε ο Δημοκρατικός πρώην δήμαρχος της πόλης Εντ Κοχ, που είχε προκαλέσει αίσθηση ζητώντας από τους ψηφοφόρους να καταψηφίσουν το κόμμα του, «κανείς δεν μπορεί να πετά ατιμώρητα το Ισραήλ κάτω από το λεωφορείο».

Κι έτσι, η Παλαιστίνη δεν θα γίνει πλήρες μέλος των Ηνωμένων Εθνών. Αν επαληθευτούν οι εκτιμήσεις, θα αποσπάσει την απλή πλειοψηφία της Γενικής Συνέλευσης και θα αποκτήσει καθεστώς παρατηρητή χωρίς δικαίωμα ψήφου, ανάλογο μ’ εκείνο του Βατικανού. Αμέσως μετά θα της επιβληθούν κυρώσεις από το Ισραήλ και θα διακοπεί η οικονομική ενίσχυση ύψους 600 εκατομμυρίων δολαρίων τον χρόνο από την Ουάσιγκτον. Οσο για τον Ομπάμα, ε, μάλλον με όλες αυτές τις παλινωδίες θα επιβεβαιώσει το σενάριο του προέδρου της μιας θητείας.