Αγνωστες πλευρές και απόψεις της Τζάκι Κένεντι φέρνει στη δημοσιότητα μια από τις ελάχιστες συνεντεύξεις που έδωσε μετά τη δολοφονία του συζύγου της. Σε αυτήν αναφέρεται στον πρόεδρο της Γαλλίας Σαρλ ντε Γκολ, τον οποίο είχε γοητεύσει κατά την επίσκεψη του προεδρικού ζεύγους των ΗΠΑ στο Παρίσι, ως «εγωμανή» και «μοχθηρό» ενώ δεν επιφυλάσσει θερμά λόγια ούτε για την Ιντιρα Γκάντι (που θα γινόταν λίγο αργότερα η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός της Ινδίας) την οποία χαρακτηρίζει «ξερακιανή, πικρή, επίμονη, μια απαίσια γυναίκα». Η συνέντευξη που ολοκληρώθηκε σε επτά συναντήσεις στις αρχές του 1964 – είναι μία από τις τρεις συνεντεύξεις που έδωσε η Τζάκι μετά τη δολοφονία του Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι – κυκλοφορεί αύριο σε βιβλίο και CD.
Η 35χρονη πρώην πρώτη κυρία συνομιλεί με τον Αρθουρ Σλέσινγκερ τζούνιορ, τον ιστορικό και σύμβουλο του Κένεντι, για την προεδρία του συζύγου της, τον γάμο τους και τον ρόλο της στην πολιτική ζωή. Οι συζητήσεις, διάρκειας οκτώμισι ωρών, δεν είχαν δημοσιοποιηθεί μέχρι σήμερα σύμφωνα με την επιθυμία της Τζάκι, η οποία δεν ξαναμίλησε ποτέ μετά για εκείνα τα χρόνια μέχρι τον θάνατό της το 1994 – και σ’ αυτό οφείλεται κατά μεγάλο μέρος ο μύθος που δημιουργήθηκε γύρω από το όνομά της.
ΒΑΘΙΑ ΘΛΙΨΗ. Το βιβλίο «Ζακλίν Κένεντι: Ιστορικές συνομιλίες για τη ζωή με τον Τζον Φ. Κένεντι» κυκλοφορεί στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για την συμπλήρωση 50 ετών από τον πρώτο χρόνο του Κένεντι στην προεδρία των ΗΠΑ. Εκείνη την εποχή, έξι μήνες μετά τη δολοφονία του Κένεντι στο Ντάλας, η Τζάκι ήταν, σύμφωνα με τις περιγραφές της κόρης της Καρολάιν, «στο ακραίο στάδιο της θλίψης».
Παρ’ όλα αυτά η συζήτησή της με τον Σλέσινγκερ στο σπίτι της είναι χαλαρή και δεν διστάζει να μιλήσει για τα πάντα. Αποκαλύπτει ότι ο σύζυγός της έλεγε για τον αντιπρόεδρό του Λίντον Τζόνσον: «Θεέ μου, φαντάζεσαι τι θα συμβεί στη χώρα εάν ο Λίντον γίνει πρόεδρος;», ενώ ο Τζον Κένεντι θεωρούσε πως για τον Φραγκλίνο Ρούζβελτ «η λέξη τσαρλατάνος δεν είναι αρκετή, παρ’ όλα αυτά ήταν πολύ αποτελεσματικός».
«ΣΥΝΑΡΠΑΣΤΙΚΟΣ ΑΝΔΡΑΣ». Η ίδια χαρακτηρίζει τον Αντρέ Μαλρό, συγγραφέα και υπουργό Πολιτισμού της Γαλλίας εκείνη την εποχή, ως «τον πιο συναρπαστικό άνδρα με τον οποίο μίλησα ποτέ», ενώ δηλώνει εντυπωσιασμένη από τον πρόεδρο της Κολομβίας Αλμπέρτο Λέρας Καμκάργκο, τον οποίο βρήκε «Σκανδιναβό στη θλίψη του». Η Τζάκι εξηγεί ότι δεν θεωρούσε πως έπρεπε να έχει πολιτικές απόψεις διαφορετικές από εκείνες του συζύγου της.
«Ο Τζακ ήταν προφανές τι ζητούσε από μια γυναίκα – μια σχέση όπου ο άνδρας ήταν ο αρχηγός και εκείνη η σύζυγος που τον θαυμάζει και τον στηρίζει. Ενώ ο Αντλάι Στίβενσον (πρώην προεδρικός υποψήφιος των Δημοκρατικών) ήταν γλυκός αλλά ποτέ δεν θα… Πάντα πίστευα ότι οι γυναίκες που φοβούνται το σεξ αγαπούν τον Αντλάι», δηλώνει ενώ η μοναδική άλλη σεξουαλική αναφορά της έχει να κάνει με τη Μαντάμ Νου, τη νύφη του προέδρου του Νότιου Βιετνάμ, και την Κλερ Μπουθ Λους, πρώην μέλος του Κογκρέσου, για τις οποίες ψιθυρίζει στον Σλέσινγκερ: «Δεν θα μου έκανε εντύπωση εάν ήταν λεσβίες».
Η συζήτηση δεν προσφέρει κάποιες συγκλονιστικές αποκαλύψεις, καθώς μάλιστα δεν αναφέρεται σχεδόν καθόλου στη δολοφονία του Κένεντι, ανοίγει όμως ένα παράθυρο στη ζωή του προεδρικού ζεύγους που συνάρπασε τους Αμερικανούς. Τα προβλήματα υγείας του Κένεντι καθώς και οι εξωσυζυγικές του σχέσεις δεν έχουν γίνει ακόμα γνωστά το 1964 και η Τζάκι επιμένει να προβάλει μια εξωραϊσμένη εικόνα ενός γάμου που όπως έγινε γνωστό αργότερα είχε πολλά προβλήματα.