Ευρωομόλογο: Δυο κόμματα εμάλωναν…

Ευρύτατο πεδίο πολιτικής συναίνεσης διαμορφώνεται γύρω από το ευρωομόλογο, καθώς όλα τα κόμματα, πλην ΚΚΕ, συμφωνούν και πιέζουν, το καθένα με τον τρόπο του και τις δυνατότητές του, προς αυτήν την κατεύθυνση την Ευρωπαϊκή Ενωση. Αλλά, ακόμη και μπροστά σε αυτόν τον κοινό στόχο, κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση κατάφεραν να αναδείξουν τη διαφωνία τους…

Επί της ουσίας, όπως αναγνωρίζουν επιτελικά στελέχη τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και της ΝΔ, δεν υπάρχει αντιπαράθεση και γι’ αυτό η διαφωνία επικεντρώθηκε στο ποιο κόμμα έχει την πατρότητα της πρότασης – εν ολίγοις, ποιος εμφάνισε πρώτος στο τραπέζι το ευρωομόλογο ως αντίδοτο στην κρίση χρέους που προκαλεί ασφυξία στη χώρα. Τα ίδια στελέχη εκτιμούν ότι ο καβγάς φούντωσε στην παρούσα συγκυρία κυρίως επειδή η ιδέα του ευρωομολόγου κερδίζει συνεχώς έδαφος στην ευρωπαϊκή σκηνή και είναι ορατό το ενδεχόμενο να προστεθεί προσεχώς στα όπλα κατά των κερδοσκοπικών πιέσεων προς τις χώρες του ευρώ, έστω κι αν αντιδρούν σθεναρά οι Γερμανοί. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, εξελίχθηκε σε κεντρικό ζήτημα της πολιτικής αντιπαράθεσης στις αρχές της εβδομάδας, ενώ από την αντίδραση της ΝΔ, μάλιστα, προεξοφλείται ότι η διελκυστίνδα θα συνεχιστεί. Παρά την προσπάθεια του γαλάζιου επιτελείου να εμφανιστεί ο Αντώνης Σαμαράς ως πρωτοπόρος στη μάχη για το ευρωομόλογο, η αξιωματική αντιπολίτευση ακολούθησε την κυβέρνηση, που είχε φέρει έναν χρόνο νωρίτερα το ζήτημα στα κοινοτικά όργανα. Μέχρι πρότινος, μάλιστα, ουδείς προσέγγιζε το ζήτημα ως πεδίο τριβών, απεναντίας είχε δοθεί έμφαση στην κοινή στόχευση των δύο κομμάτων. Ο Γιώργος Παπανδρέου είχε παρουσιάσει επισήμως από τον Δεκέμβριο του 2009 την έκδοση ευρωομολόγου ως μια δραστική λύση στο ελληνικό πρόβλημα, χωρίς να βρει συμμάχους στην ευρωζώνη. Στις 13 Ιανουαρίου 2010, όταν βρισκόταν σε εξέλιξη ο αγώνας δρόμου για να εξασφαλιστεί η δανειοδότηση της χώρας είχε αναφέρει ότι «η έκδοση ευρωπαϊκών ομολόγων είναι ζήτημα για το οποίο θα μπορούσε να υπάρξει ένα μέτωπο δημοκρατικών δυνάμεων, και όχι μόνο εντός Ελλάδας αλλά και στην Ευρωπαϊκή Ενωση» – και στο ζήτημα αυτό επανερχόταν τους επόμενους μήνες σε κάθε ευκαιρία. Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση δεν υπέβαλε την πρόταση από θέση ισχύος, αλλά ο Πρωθυπουργός κατάφερε, μέσω και της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, να έχει σύμμαχο στη προσπάθεια και το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα. Υπέρ του ευρωομολόγου εξασφαλίστηκε και ψήφισμα της Ολομέλειας του Ευρωκοινοβουλίου, ύστερα από σχετική έκθεση που υπέβαλε η ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ και αντιπρόεδρος του Σώματος, Αννυ Ποδηματά, ενώ στις 3 Ιανουαρίου 2011 ο κ. Παπανδρέου συνέστησε ειδική επιτροπή υπό τη Βάσω Παπανδρέου, που ανέλαβε να συγκεντρώσει υπογραφές ευρωπαίων πολιτών για να προωθήσει την έκδοση ευρωομολόγου.

Στις 5 Ιανουαρίου 2011, με επιστολή του στον κ. Μπαρόζο, η οποία κοινοποιήθηκε στον κ. Γιούνκερ και τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, Βίλφρεντ Μαρτένς, δυναμικά μπήκε στη μάχη του ευρωομολόγου και ο κ. Σαμαράς, τονίζοντας ότι «είναι η μόνη διέξοδος από την κρίση χρέους» και «ο καλύτερος τρόπος να αποφύγουμε τη διασπορά των συνεπειών από τη σημερινή κρίση σε άλλα κράτη – μέλη».