Ο Γιώργος πήρε… μπλοκάκι
Η κυβέρνηση με πρώτο τον Πρωθυπουργό τρέχει για να κερδίσει το χαμένο πεντάμηνο. Ο Γιώργος Παπανδρέου, μπορεί, λένε, μέχρι τώρα σε στιγμές συναισθηματικής φόρτισης να δήλωνε ότι «δεν τον ενδιαφέρει η καρέκλα» και πως «το μόνο που τον νοιάζει είναι να σωθεί η χώρα». Από τη στιγμή όμως που δρομολογήθηκε μια λύση για την Ελλάδα, τώρα σκέφτεται και το δικό του μέλλον
Δύο Υπουργικά Συμβούλια μέσα στην εβδομάδα, δύο προσωπικές επιστολές στους υπουργούς, μία συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και από κοντά τηλεφωνήματα, mails, επαφές, διυπουργικές συσκέψεις – ο Γιώργος Παπανδρέου μοιάζει να έχει ξεχάσει ότι είμαστε στα τέλη Ιουλίου και από μεθαύριο αρχίζει ο Αύγουστος. Παράλληλα, η εντολή «κομμένες οι διακοπές για φέτος» στους υπουργούς και προφανώς σε όλη την κλίμακα της κυβερνητικής μηχανής, ασφαλώς δεν έκανε ευτυχή κανέναν από τους αποδέκτες. Από την άλλη, όμως, έδωσε την αίσθηση ότι για κάποιους λόγους η κυβέρνηση άρχισε να τρέχει!
Ο ΧΡΟΝΟΣ ΠΙΕΖΕΙ. Και δεν τρέχει απλώς, στην πραγματικότητα σπριντάρει και μάλιστα με τέτοιο ρυθμό, που δημιουργεί την εντύπωση πως όλο αυτό – δεν μπορεί – κάτι κρύβει. Η επίσημη κυβερνητική εκδοχή, όπως τουλάχιστον την αποτυπώνει στις αναφορές της αρμόδια κυβερνητική πηγή, είναι πως η κυβέρνηση πιέζεται χρονικά για να υλοποιήσει τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει με το Μνημόνιο και το Μεσοπρόθεσμο. Υποστηρίζεται επίσης ότι η επιτάχυνση αυτή είναι αποτελεσματικός τρόπος για να κερδηθεί το χαμένο πεντάμηνο, δηλαδή από τις αρχές του χρόνου μέχρι τις κίτρινες κάρτες που μας έβγαλε η τρόικα τον Μάιο για καθυστερήσεις, αναβολές και αναποτελεσματικότητα στην επίτευξη των στόχων.
Ολα αυτά μοιάζουν λογικά. Με τη βαθιά υστέρηση εσόδων που αντιμετωπίζει η χώρα και την παράλληλη αδυναμία ελάττωσης των δαπανών, η διαδικασία υλοποίησης του Μεσοπρόθεσμου καθώς και των δεσμεύσεων που έχουν αναληφθεί από το Μνημόνιο, φαντάζει μονόδρομος. Είναι όμως μόνο αυτό, που κάνει την κυβέρνηση να τρέχει;
ΟΙ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ. Στη γνωστή επιστολή σε καθέναν υπουργό χωριστά, όπως αποκάλυψαν «ΤΑ ΝΕΑ», ο Γιώργος Παπανδρέου δεν καθορίζει μόνο τις προτεραιότητες του κυβερνητικού έργου ανά υπουργείο, αλλά θέτει και ασφυκτικό χρονοδιάγραμμα. Οπως επισημαίνει ρητά, όλα όσα προκρίνει ως προτεραιότητες, θα πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί έως τα τέλη Αυγούστου, δηλαδή σε κάτι λιγότερο από 30 ημέρες αν σκεφθεί κανείς ότι μεσολαβεί η αργία του Δεκαπενταύγουστου. Μια γρήγορη ματιά στις προτεραιότητες αυτές, τις οποίες το Μέγαρο Μαξίμου έδωσε στη δημοσιότητα προκειμένου προφανώς να πιεστούν ακόμη περισσότερο οι υπουργοί, αποκαλύπτει ότι μέσα σε αυτό το διάστημα θα πρέπει να έχουν δημοσιοποιηθεί, κατατεθεί στη Βουλή ή ακόμη και ψηφιστεί σημαντικές παρεμβάσεις, όπως: το ενιαίο μισθολόγιο, οι βαθιές αλλαγές στο πολιτικό σύστημα, το θεσμικό πλαίσιο για τα δημοψηφίσματα, οι συγχωνεύσεις και η κατάργηση φορέων του Δημοσίου, η αναδιοργάνωση των φοροεισπρακτικών μηχανισμών του κράτους, η νέα περαίωση οφειλών προς το Δημόσιο, η επιτάχυνση του ΕΣΠΑ, το νέο σχέδιο για την Κερατέα, η ψήφιση του νόμου για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, το ξεμπλοκάρισμα των μεγάλων έργων, το νέο πρόγραμμα για την αντιμετώπιση της ανεργίας, η λίστα φαρμάκων, οι συνενώσεις των νοσοκομείων και η αναδιάρθρωση της αγροτικής παραγωγής κ.ά.
«ΜΑΣ ΕΛΕΓΧΕΙ ΟΛΟΥΣ». Μέλος της Κυβερνητικής Επιτροπής με το οποίο συνομίλησαν «ΤΑ ΝΕΑ», ανέφερε ότι «πρώτη φορά είδα τον Πρωθυπουργό να κρατάει μπλοκάκι και να ελέγχει όλους μας για το τι έχουμε κάνει μέχρι τώρα και τι θα κάνουμε από εδώ και πέρα». Ανέφερε ακόμη ότι στις συνεδριάσεις της Κυβερνητικής Επιτροπής, «πρώτη φορά γίνεται σημαντική δουλειά, κάνουμε ουσιαστικές συζητήσεις για όλα και το σημαντικό είναι ότι δεν βγαίνει τίποτε προς τα έξω». Η αλήθεια είναι ότι πράγματι οι υπουργοί είναι εξαιρετικά φειδωλοί για το τι συζητείται στις συνεδριάσεις της δεκαμελούς Κυβερνητικής Επιτροπής.
Από το γεγονός αυτό αλλά και διάφορα άλλα, αυτοί που γνωρίζουν τα πράγματα και τις καταστάσεις υποστηρίζουν ότι ο Γιώργος Παπανδρέου αλλάζει στρατηγική. Θεωρώντας ότι η διαχείριση της κρίσης έχει μπει σε έναν δρόμο και πως με τον έναν ή τον άλλο τρόπο κατάφερε να σώσει την Ελλάδα από τη χρεοκοπία, τώρα αρχίζει και σκέπτεται το αύριο, το δικό του, της κυβέρνησής του, του ΠΑΣΟΚ.