Στο άκουσμα της Ρεάλ είχε… τάση για εμετό

Για τους Ελληνες ο Χρίστο Στόιτσκοφ είναι οικεία μορφή. Γνώριμός μας, καθόσον πρόκειται για Βαλκάνιο, άρα με όλα τα ελαττώματα και τα προτερήματα της φυλής μας.

Αντιδραστικός και εγωιστής, απότομος και ατομιστής, ο Στόιτσκοφ μπορούσε να ντριμπλάρει μια ολόκληρη ομάδα προτού δώσει μια πάσα της προκοπής. Στον αντίποδα, μοιάζει ώρες ώρες με ιδιαίτερη καρδιά. Η δε είδηση που προέκυψε κάπου έναν χρόνο νωρίτερα είναι ενδεικτική: ο θρύλος της Βουλγαρίας, ο Χρίστο Στόιτσκοφ, υιοθέτησε ένα αγοράκι από το Περού και το ανακοίνωσε μάλιστα ο ίδιος στον περουβιανό τηλεοπτικό σταθμό RPP.

Κάποιες λεπτομέρειες για τη διαδικασία ανέφεραν πως όλα έγιναν μέσω ενός πρακτορείου από την Ισπανία, το οποίο έχει βοηθήσει στο παρελθόν και άλλους ισπανούς παίκτες στο συγκεκριμένο θέμα. Οσο για τον Βούλγαρο, δήλωσε πως δεν μετρά στη ζωή μόνο το χρήμα, όσο η αγάπη και οι ευκαιρίες που πρέπει να πάρει ένα παιδί.

Ηταν στιγμές και ατάκες ολότελα συγκινητικές, ανθρώπινες, μακριά από τα μίση που υπάρχουν μέσα στους αγωνιστικούς χώρους ή γύρω από αυτούς. Ο Στόιτσκοφ με το αξύριστο πρόσωπο μοιάζει αγρίμι της φύσης στο χορτάρι – έξω όμως μπορεί να είναι κάπου κάπου γλυκός. Αν μιλά για τη ζωή. Γιατί όταν τον καλούσαν να σχολιάσει τα ντέρμπι του μίσους, τα ντέρμπι με τη διαφορετική ιδεολογία ανάμεσα στη Μπαρτσελόνα και τη Ρεάλ, ήταν πολύ ωμός στις τοποθετήσεις του: «Θα προτιμούσα να ανοίξει η γη και να με καταπιεί παρά να πάω ποτέ στη Ρεάλ. Και μόνο που μιλώ γι’ αυτούς, μου έρχεται να ξεράσω»!