ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΣΜΟΣ (Ο):

Πλέι οφ με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, λοιπόν: ένα ματς κάθε δύο μέρες, ντάλα καλοκαίρι, με τις ομάδες να μην έχουν παίκτες για να συμπληρώσουν αξιοπρεπώς τις αποστολές τους και τους ποδοσφαιριστές να κόβουν στη μέση τις άδειές τους ή να αναβάλουν τους γάμους τους για να επιστρέψουν στο γήπεδο από μία αποχή περίπου δύο μηνών. Πλέι… ωχ, για την ακρίβεια. Ισως ο ιδανικότερος τρόπος για να κλείσει αυτή η σεζόν είναι όπως ακριβώς άρχισε και κύλησε: κωμικοτραγικά. Η διαδικασία θυμίζει τα πρώτα χρόνια των εργοστασιακών πρωταθλημάτων. Μετά το πρώτο – δεύτερο ματς, άλλος έβρισκε γκόμενα και προτιμούσε ένα πιο… ξεκούραστο σπορ για τις ελεύθερες ώρες του, άλλος πάθαινε θλάση έτσι απροπόνητος που ήταν και έκανε δύο μήνες να ξαναπερπατήσει, κι άλλος απλώς βαριόταν να τρέχει στα βουνά και στα λαγκάδια «χωρίς κέρδος κέρατα». Ετσι, οι φουκαράδες που ήταν συνεπείς στα ραντεβού έψαχναν ανάμεσα σε γνωστούς και αγνώστους για… εθελοντές, μπας και συμπληρωθούν οι ενδεκάδες. Με τον ίδιο ερασιτεχνισμό μία επαγγελματική κατηγορία θα αναδείξει την ομάδα που θα στείλει στη Σούπερ Λιγκ – τρομάρα της.