ΓΝΩΜΗ Τα σκάνδαλα αλλάζουν τους κανόνες για τον Τύπο

Το διευρυνόμενο σκάνδαλο των τηλεφωνικών υποκλοπών προκαλεί επανεκτίμηση της ισορροπίας ανάμεσα στην ελευθερία του Τύπου και την ιδιωτική ζωή στη Βρετανία, την ώρα που η Γαλλία αντιμετωπίζει τις συνέπειες της παράδοσής της να προστατεύει τους ισχυρούς. Αν ο Ντομινίκ Στρος-Καν απαλλαγεί τώρα, που η εις βάρος του υπόθεση της σεξουαλικής επίθεσης στη Νέα Υόρκη μοιάζει να εξασθενεί, άραγε οι Γάλλοι θα έχουν δικαίωμα – αλλά και την όρεξη – να μάθουν περισσότερα από αυτά που θα προκύψουν από τα αμερικανικά δικαστήρια; Και αν απλοί άνθρωποι στη Βρετανία αισθάνονται ότι τα μυστικά τους θα πρέπει να προστατεύονται επίσης, πώς πρέπει να προστατευθούν από ανενδοίαστους δημοσιογράφους που κλέβουν τα πιο προσωπικά φωνητικά μηνύματά τους;

Τα ερωτήματα υπογραμμίζουν τις αντιθέσεις ανάμεσα σε κουλτούρες που στο παρελθόν κατέστησαν τη Βρετανία ναό της ηχηρής αποκάλυψης και τη Γαλλία παράδεισο διακριτικότητας. Σε αμφότερες τις χώρες, η συζήτηση έχει φτάσει απ’ ό,τι φαίνεται σε μια κρίσιμη καμπή. Και οι κανόνες είναι γεμάτοι αμφισημίες, καθώς βασίζονται σε δύο κατά τα φαινόμενα αλληλοσυγκρουόμενες διατάξεις της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων: η μία υποστηρίζει το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή, η άλλη το δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης.

Τις τελευταίες ημέρες στη Γαλλία και τη Βρετανία μοιάζει να έχουν αποτύχει και τα δύο μοντέλα, αφήνοντας σε αμφότερες τις χώρες τους δημοσιογράφους να προσδιορίσουν τον ρόλο που οφείλουν να διαδραματίζουν.