Το λάθος με
τον Μακελελέ
Ο Στέλιος Γιαννακόπουλος (δεξιά) ένιωθε συχνά
τον «Μεγάλο Αδελφό» να τον παρακολουθεί. Λόγω
των καλών στατιστικών του είχε καταφέρει να ανανεώσει το συμβόλαιό του με την αγγλική ομάδα
Πολλές από τις ομάδες που εμπιστεύτηκαν το ένστικτό τους και όχι τα δεδομένα, έχασαν.
Οπως η Ρεάλ Μαδρίτης με την περίπτωση του Κλοντ Μακελελέ.
Οι Μερένγκες πούλησαν τον Γάλλο στην Τσέλσι έναντι 20 εκατ. ευρώ. «Δεν θα μας λείψει», δήλωνε τότε ο πρόεδρος της Ρεάλ Φλορεντίνο Πέρεθ για να δικαιολογήσει την απόφασή του.
«Η τεχνική του είναι μέτρια, δεν είναι γρήγορος και αδυνατεί να κλέψει την μπάλα από τους αντιπάλους, ενώ το 90% από τις πάσες του πηγαίνουν είτε πίσω είτε στα άκρα. Δεν είναι καλός στις κεφαλιές και σπάνια δίνει την μπάλα πιο μακριά από τα τρία μέτρα. Οι νεώτεροι παίκτες θα κάνουν τον Μακελελέ να ξεχαστεί γρήγορα».
Η κριτική του Πέρεθ δεν ήταν τελείως εσφαλμένη, ωστόσο η Ρεάλ είχε κάνει ένα τεράστιο λάθος.
Ο Μακελελέ είχε πέντε καταπληκτικά χρόνια στην Τσέλσι και τη βοήθησε να κατακτήσει πολλούς τίτλους.
Αν η Ρεάλ είχε μελετήσει τους αριθμούς, ίσως να αντιλαμβανόταν τι ήταν αυτό που έκανε τον Μακελελέ μοναδικό.
Οι περισσότεροι παίκτες είναι πολύ δραστήριοι και διαθέτουν μεγάλη ένταση όταν επιτίθενται. Λίγοι όμως είναι αυτοί που είναι δυνατοί προς την αντίθετη κατεύθυνση. Στην περίπτωση του Μακελελέ το 84% των προσπαθειών του με μεγάλη ένταση αφορούσαν φάσεις που ο αντίπαλος είχε την μπάλα και ήταν δύο φορές μεγαλύτερη από κάθε άλλον στην ομάδα.
Η ίδια κριτική θα μπορούσε να ασκηθεί και στον Γιάγια Τουρέ της Μάντσεστερ Σίτι. Οποιος τον βλέπει, πιστεύει πως είναι αργός. Οι αριθμοί όμως λένε το αντίθετο.