Ο εκκεντρικός πρωταθλητής

Ακόμα και σήμερα, τρεις δεκαετίες μετά, είναι δύσκολο να γίνει κατανοητό. Φανταστείτε τον Γουέιν Ρούνι ή τον Ραφαέλ Ναδάλ να αποφασίζουν ξαφνικά να σταματήσουν το ποδόσφαιρο ή το τένις και να εξαφανιστούν από τους αθλητικούς χώρους.

Το 1981, ο Μπγιορν Μποργκ κατέκτησε το Ρολάν Γκαρός στο Παρίσι (νίκησε στον τελικό τον Ιβαν Λεντλ) και έφτασε στον τελικό στο Γουίμπλεντον και το Αμερικάνικο όπεν στη Νέα Υόρκη. Και στους δύο τελικούς όμως, ηττήθηκε από τον Τζον Μακ Ενρο. Αυτό ήταν και το τέλος της ιστορίας. Ο Μποργκ ανακοίνωσε την αποχώρησή του από τα γήπεδα και αυτό προκάλεσε σοκ στο χώρο του τένις.

Ο Σουηδός για τα πέντε επόμενα χρόνια δεν εμφανιζόταν σε κανένα χώρο του τένις και δεν πήρε στα χέρια του τη ρακέτα. Επίσης, πέρασαν σχεδόν είκοσι χρόνια χωρίς να επισκεφτεί τις εγκαταστάσεις του Γουίμπλεντον. Πείστηκε να ταξιδέψει και πάλι στο προάστιο του Λονδίνου το 2000, στη γιορτή για τους μεγάλους αθλητές της διοργάνωσης. Κι από τότε, φάνηκε πως κάτι άλλαξε, αφού εφέτος, επισκέπτεται το Γουίμπλεντον για πέμπτη φορά!

«Αυτό είναι αλήθεια» λέει σαφώς μετανιωμένος, περπατώντας στους χώρους των εγκαταστάσεων. Η διαφορά σήμερα από τον ψυχρό Σουηδό εκείνης της εποχής είναι το ζεστό χαμόγελο.

Η καλύτερη εξήγηση που μπορεί να δώσει ο Μποργκ για εκείνη την ξαφνική του αποχώρηση από τα γήπεδα του τένις είναι ότι του έλειπε το κίνητρο.

Παίζοντας επαγγελματικά από την ηλικία των 14 χρόνων, αφιερώθηκε στο τένις όσο μπορούσε. Κι όλοι γνωρίζουν τις δυσκολίες που έχει η ζωή ενός τενίστα, με συνεχόμενα ταξίδια, με αρκετές ώρες πτήσης, με συνεχόμενες προπονήσεις και αγώνες.

Ο Μποργκ παντρεύτηκε, χώρισε δύο φορές, δημιούργησε τη δική του επιχείρηση, αλλά οι δουλειές δεν πήγαν καλά. Κάποια στιγμή, υποβλήθηκε σε πλύση στομάχου και οι φήμες για απόπειρα αυτοκτονίας ήταν έντονες. Ο ίδιος, πάντα διέψευδε κάτι τέτοιο, υποστηρίζοντας ότι ήταν τροφική δηλητηρίαση.

«Οταν σταμάτησα να παίζω τένις, προσπάθησα να κάνω άλλα πράγματα στη ζωή μου. Θετικά και αρνητικά, αλλά απλά, προσπάθησα να μάθω πράγματα για τη ζωή. Εως τότε, η ζωή μου ήταν προπονήσεις, ξενοδοχεία, αγώνες, αεροδρόμια, ταξίδια. Είναι πολύ δύσκολο να κάνει κάποιος πράγματα τα οποία δεν έχει συνηθίσει. Είχα ευκαιρίες να κάνω κι άλλα, όμως τότε δεν ημουν έτοιμος. Γενικά, μετά το τένις, πέρασα μιά διαδικασία εκμάθησης. Γι’ αυτό και τελικά έμαθα πολλά» είπε ο Μποργκ.

«Πέρασαν κάποια χρόνια χωρίς να σκεφτώ για τένις. Δεν άγγιξα ρακέτα για πέντε χρόνια. Γυμναζόμουν κάθε ημέρα, αφού ήθελα να είμαι σε καλή κατάσταση, αλλά έπαιζα χόκεϊ στον πάγο, ποδόσφαιρο ή έκανα τζόγκινγκ».

Ο Μποργκ εξήγησε και γιατί δεν ταξίδεψε στο Γουίμπλεντον για σχεδόν είκοσι χρόνια: «Πράγματι, δεν πήγα εκεί για αρκετά χρόνια, αλλά αυτό δεν έχει να κάνει με τη διοργάνωση. Δεν αισθανόμουν έτοιμος να ταξιδέψω πάλι εκεί. Το Γουίμπλεντον είναι η αγαπημένη μου διοργάνωση, άλλωστε σε αυτή κατέκτησα τον πρώτο μου τίτλο. Κάποιος είπε πριν από μερικά χρόνια ότι δεν μ’ άρεσε το Γουίμπλεντον. Ηταν μεγάλη ανοησία. Σίγουρα, πολλά έχουν αλλάξει σε αυτή τη διοργάνωση, αλλά πάντα έχει την ίδια ατμόσφαιρα και το ίδιο γρασίδι».