ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Στη φυλακή…

Ο λόγος στους αναγνώστες Ο ΔΗΜ. ΓΊΩΤΉΣ, Τζαρτζάνου 15, Λάρισα, γράφει:
«Αγαπητέ Λευτέρη, Σε παρακολουθώ αρκετά χρόνια και για να είµαι ειλικρινής, πορεύτηκα στη ζωή µου µε γνώµονα τα γραφόµενά σου, τις αρχές σου, τις αξίες σου. Πραγµατικά, χωρίς ίχνος κολακείας στάθηκα τυχερός και βοηθήθηκα σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής µου, σε προσωπικό, σε υπηρεσιακό, σε κοινωνικό επίπεδο.
Σ’ ευχαριστώ από καρδιάς.
∆ιάβασα τα τελευταία χρονογραφήµατά σου. Στο πρώτο αναφέρεσαι τόσο γλαφυρά για τις εφηµερίδες. Με άγγιξε τόσο πολύ γιατί και εγώ το ίδιο έκανα σαν µαθητής στις πρώτες τάξεις του Γυµνασίου Αρτας.
Οµως, κάποιος φίλος µου συµµαθητής µου έκανε όχι µόνο τον λαθραναγνώστη, αλλά η φτώχεια, η ανέχεια, η πείνα τον οδήγησαν σε πιο επίµεµπτη πράξη: πήγαινε στον φούρνο που πουλούσε ψωµί άσπρο (το έτρωγαν µόνο οι πλούσιοι) και έλεγε στον φούρναρη ότι τον έστειλε ο κ. Γιώργος “πλούσιος τότε δικηγόρος της Αρτας” να του δώσει µια οκά ψωµί “χασµίσιο”.
Ετσι ζήσαµε στη δεκαετία του ‘50.
∆εν ήταν κακό παιδί, όµως η λαχτάρα να γευτεί κάτι που δεν το είχε δοκιµάσει ποτέ στη ζωή του, τον οδήγησε σ’ αυτήν τηνπράξη. Αυτός ο άνθρωπος έγινε επιστήµονας, δραστηριοποιήθηκε στον ιδιωτικό τοµέα και έγινε άριστος επιχειρηµατίας.
Στο δεύτερο χρονογράφηµά σου αναφέρεσαι στην αποφορά.
Βάζεις τα πράγµατα στη σωστή τους βάση όπωςακριβώς έχουν, όµως “στου κουφού την πόρτα όσοθέλεις βρόντα” όπως λέει καιη λαϊκή µας παροιµία. ∆εν καταλαβαίνουν τίποτε.
Στο καφενείο πουπηγαίνω καθηµερινά, από όλους τους θαµώνες, αδιακρίτως πολιτικής τοποθέτησης, ακούω την ίδια φράση. ∆εν θα κλείσουν κάποιον φυλακή;
Είχα την αίσθηση ότιο Γιώργος Παπανδρέου θα προχωρούσε στην κάθαρση. Ποιες σκοτεινές δυνάµεις τον εµποδίζουν και δεν προχωρά, δεν το γνωρίζω. Ισως να φοβάται το πολιτικό κόστος µήπως και χάσει την εξουσία, ίσως να εµπλέκονται δικά του κυβερνητικά στελέχη και να τον φρενάρουν. ∆υστυχώς θα αποχωρήσει και αυτός από την εξουσία όπως και οι προηγούµενοι σαν ένας ακόµη αποτυχηµένος πρωθυπουργός».
Ο σ. ΧΊΛΊΑΔΑΚΉΣ, ∆ειράδων 16, Ν. Κηφισιά, γράφει:
«Αγαπητέ Λευτέρη, Στο πρόσφατο φύλλο των “ΝΕΩΝ” διάβασα την επιστολή τουΠέτρου Λινάρδου τον οποίο θεωρώ ωςτον κορυφαίο ιστορικό συγγραφέα και δηµοσιογράφο του Αθλητισµού. ∆εν εγκρίνω στην επιστολή του την προτελευταία λέξη που γράφει αντοχή των φιλάθλων.
Σε παρακαλώ εκ µέρους µου να του τηλεφωνήσεις ότι εµείς οι φίλαθλοι όχι αντοχή αλλά “ζωηρή”αναµονή είχαµε πάντα για να διαβάσουµε τα εξαίρετα αθλητικά του κείµενα». Σηµείωση: Ο Πέτρος Λινάρδος εξακολουθεί να γράφει – δεν σταµάτησε ποτέ – στο «Βήµα της Κυριακής». Συνεχίστε λοιπόν ναδιαβάζετε τα εξαιρετικά κείµενά του.












