Εξαπατηµένοι καταναλωτές στον πάγκο του ψαρά

Σύµφωνα µε έρευνα αµερικανών γενετιστών, το 20% – 25% όλων των θαλασσινών παγκοσµίως περιγράφεται µε ψεύτικες επιγραφές είτε από τον ιχθυοπώλη είτε από τον ψαρά, ενώ σε µερικά είδη το ποσοστό φτάνει και το 75%.

Πηγαίνετε στην ιχθυαγορά ή το σούπερ µάρκετνα αγοράσετε φιλέτο µάχι µάχιγια σούσι και σας βγαίνει… λιθρίνι; Νοµίζετε ότι αγοράζετε γαρίδες από τοΑιγαίο αλλά στην πραγµατικότητα προέρχονται από ιχθυοκαλλιέργεια στην Ταϊλάνδη; Το πιθανότερο είναι να µην καταλάβετε ποτέ τη διαφορά. Οπως κι αν έχει πάντως, δεν είστε οι µόνοι.

Σύµφωνα µε έρευνα αµερικανών γενετιστών, το 20% – 25% όλων των θαλασσινών παγκοσµίως περιγράφεται µε ψεύτικες επιγραφές είτε από τον ιχθυοπώλη είτε από τον ψαρά. Σε µερικά είδη, το ποσοστό φτάνει το 75%.

Ακριβά ψάρια αντικαθίστανται µε φθηνά και σπάνια είδη µε άλλα εν αφθονία. Οι επιστήµονες βρήκαν για παράδείγµα, πέρκα του Νείλου να παρουσιάζεται ως καρχαρίας, ενώ η τιλάπια είναι ο «πασπαρτού» των ψαριών, αφού µπορεί να «αντικαταστήσει» δεκάδες είδη. Περιβαλλοντολόγοι, επιστήµονες και καταναλωτές διαµαρτύρονται ότι η νοµοθεσία δεν τους προστατεύει από την απάτη και ότι οι Αρχές δεν χρησιµοποιούν την καινούργια τεχνολογίαπου µπορεί να δώσει τη λύση. «Οι καταναλωτές έχουν το δικαίωµα να ξέρουν τι τρώνε και από πού προέρχεται και οι Αρχές δεν δίνουν τη δέουσα σηµασία», λέει στους «New York Times» ο Μάικλ Χίρσφιλντ, επικεφαλής επιστήµονας της µη κερδοσκοπικής οργάνωσης Oceana, που ανακοίνωσε την περασµένη εβδοµάδα τα ανησυχητικά αποτελέσµατα µίας µεγάλης έρευνας: «Πώς η απάτη στα θαλασσινά βλάπτει τους ωκεανούς, τα πορτοφόλια και την υγεία µας».

«Καθώς η κατανάλωση ψαριών αυξάνεται στην Ασία, ειδικά στην Κίνα, η παγκόσµια ζήτηση θα ανεβάσει τις τιµές στη ∆ύση, κάτι που µε τη σειρά του θα κάνει την απάτη πιο ελκυστική», αναφέρεται στην έκθεση.

Πλέον όµως, οι επιστήµονες έχουν στα χέρια τους ένα πανίσχυρο όπλο για να ξεσκεπάσουν την απάτη:τα µηχανήµατα γονιδιακής αλληλουχίας, που βρίσκουν το DNA του κάθε είδους. «Η τεχνική που χρησιµοποιούµε είναι πλέον ρουτίνα, όπως είναι οι εξετάσεις αίµατος ή ούρων», λέει ο ΣτέφανοΜαριάνι, ερευνητής στοUniversity College του ∆ουβλίνου. «Θα µπορούσαµε και θα έπρεπε να κάνουµε συχνούς τυχαίους δειγµατοληπτικούς ελέγχους στα σηµεία πώλησης, όπως κάνουµε µε το ντόπινγκ κοντρόλ στους αθλητές».

Ο Αµερικανικός Οργανισµός Τροφίµων και Φαρµάκων αγόρασε πρόσφατα πέντε τέτοια µηχανήµατα για τα εργαστήριά του και θα τα θέσεισε λειτουργία µέχρι το τέλος του χρόνου. Το τεστ σε εµπορικά εργαστήρια κοστίζει 2.000 δολάρια για την ανάλυση 100 δειγµάτων. Αν όµως ένα εργαστήριο διαθέτει δικό του εξοπλισµό, το τεστ κοστίζει µόλις ένα δολάριο για κάθε δείγµα.

Με τις νέες γενετικές τεχνικές, η αλληλουχία του DNA ενός είδος συγκρίνεται µε τη βάση δεδοµένων, στην οποία προς το παρόν βρίσκονται 8.0

00 είδη ψαριών. Με αυτάτα µηχανήµατα, οι Αρχές θα µπορούν να ελέγχουν χιλιάδες δείγµατα τον χρόνο, αντί των εκατοντάδων που εξετάζουν µέχρι σήµερα.

Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟς Οργανισµός Τροφίµων θα πιστοποιεί την ταυτότητα κάθε ψαριού βάσει του DNA