20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Τα θύµατα σωµατεµπορίας στο Κέντρο της Αθήνας έχουν αυξηθεί τροµακτικά

Η αύξηση των θυµάτων σωµατεµπορίας στο Κέντρο της Αθήνας θα έπρεπε να προβληµατίσει την ελληνική κοινωνία όσον αφορά τη ζήτηση και να κινητοποιήσει το κράτος προς τη λήψη µέτρων και την αυστηρότερη αδειοδότηση των οίκων ανοχής, λέει στα «ΝΕΑ» η Εµµα Μανουσαρίδου.

1 Τι είναι η Νέα Ζωή;
Ενα σωµατείο µη κερδοσκοπικού χαρακτήρα που προσφέρει υποστήριξη σε άτοµατα οποία εργάζονται στην πορνεία αλλά και σε θύµατα σωµατεµπορίας.

2 Πότε ξεκινήσατε τη δράση σας στην Αθήνα;

Το 1998 η ιδρύτρια της οργάνωσης Τζένιφερ Ρόµχιλντ είχε µια τυχαία συζήτηση µε µια τρανσέξουαλ και µια κοπέλα – θύµα σωµατεµπορίας από τη Νιγηρία. Οι ιστορίες τους µας ευαισθητοποίησαν απέναντι στο πρόβληµα και µας βοήθησαν να κατανοήσουµε τις ανάγκες των θυµάτων.

3 Τι κινητοποίησε εσάς;
Εφτασα στην Αθήνα το 1999 ως εθελόντρια σε οργάνωση που υποστήριζε πρόσφυγες.

Εκεί έµαθα για το έργο της Νέας Ζωής. Σπούδασα ψυχολογία στις Ηνωµένες Πολιτείες και πάντα µε ενδιέφερε να βοηθήσω ανθρώπους που έχουν αδικηθεί και τεθεί στο κοινωνικό περιθώριο.

4 Ποιες είναι οι κυριότερες χώρες προέλευσης εκδιδόµενων γυναικών;

Η Ρουµανία καιη Νιγηρία. Κάποιεςέρχονταιαπότη Βουλγαρία, την Αλβανία και χώρες της πρώην Σοβιετικής Ενωσης.

5 Τι τις ωθεί στην πορνεία;
Από τηµια, ωθούνταινα εγκαταλείψουν τη χώρα τους εξαιτίας παραγόντων όπως η φτώχεια, η ανεργία και η διαφθορά. Από την άλλη, ελκύονται στην Ευρώπη από τα ήδη υπάρχοντα κυκλώµατα αλλά και την αυξηµένη ζήτηση για ιερόδουλες.

6 Εχουν αυξηθεί τα θύµατα σωµατεµπορίας στο Κέντρο;

Είναι τροµακτική η αλλαγή. Το 1998 υπήρχαν ελάχιστες γυναίκες στους δρόµους, στην πλειοψηφία χρήστες ναρκωτικών. Σήµερα, εκατοντάδες κορίτσια εργάζονται στους δρόµους και τους οίκους ανοχής.

7 Οι λόγοι;
Η ζήτηση και το κέρδος.

Ολο και περισσότεροι οίκοι ανοχής ανοίγουν στις περιοχές του Μεταξουργείου και της Φυλής. Φαίνεται ότι είναι πολύ πιο εύκολο να ανοίξει κανείς έναν οίκο ανοχής παρά να τον κλείσει η Πολιτεία.

8 Ο αριθµός των θυµάτων σωµατεµπορίας στην Ελλάδα;

Είναι δύσκολο να υπολογιστεί. 9 Ποιες είναι οι συνθήκες εργασίας;

Πέφτουν θύµατα ρατσιστικών επιθέσεων στον δρόµο, τις κυνηγά η Αστυνοµία, ενώ άλλες ξυλοκοπούνται βάναυσα από τους προαγωγούς τους όταν δεν φέρνουν αρκετά χρήµατα στο τέλος της βάρδιας. Υπάρχουν και όσες εργάζονται διπλές βάρδιες, από τις 9 το πρωί µέχρι και τα µεσάνυχτα, συχνά άρρωστες και καταπονηµένες.

10 Πώς καταλήγουν στη Νέα Ζωή;

Απότιςεπαφέςµαςστους χώρους εργασίας τους, τα κορίτσια µάς εµπιστεύονται και έρχονται ζητώντας ιατροφαρµακευτική περίθαλψη – ειδικά σε περιπτώσεις εγκυµοσύνης –, προστασία ή βοήθεια εύρεσης άλλης εργασίας.

11 Ιστορίες που ακούτε συχνά;

Πολλά νεαρά κορίτσια από τη Νιγηρία, ενώ µπορούν να ξεφύγουν από την πορνεία, φοβούνται να επιστρέψουν στη χώρα τους, επειδή έχουν δεθεί µε θρησκευτικές τελετές βουντού. 12 Οι πιο σοκαριστικές περιπτώσεις;

Μας σοκάρει η γρήγορη παραίτηση και εξοικείωση αυτών των γυναικών µε το νέο τους περιβάλλον. Επαναπροσδιορίζουν τους στόχους τους, τις επιδιώξεις τους και τις προσπάθειές τους για επιβίωση. Κάποτε, µια κοπέλα µού είπε ότι εργάζεται πλέον σε «καλές συνθήκες» µόνο και µόνο επειδή ο προαγωγός της είχε πάψει να την χτυπά. 13 Πώς αυτές οι γυναίκες θα αποκαταστήσουν τις ζωές τους;

Χρειάζονται χρόνο, ιατροφαρµακευτική περίθαλψη και ψυχολογική υποστήριξη. Πρακτικά, ανθρώπους µε γνήσιο ενδιαφέρον που θα τις βοηθήσουν να βρουν µια αξιοπρεπή εργασία. 14 Ποιες είναι οι συναισθηµατικές τους ανάγκες;

Οι γυναίκες – αλλά και οι άνδρες που συναντάµε – χρειάζονται καλή φροντίδα παρόµοια µε άλλες περιθωριοποιηµένες οµάδες.

15 Με ποιους τρόπους τις βοηθάτε;

Με επισκέψεις στους οίκους ανοχής καικατ’ ιδίανσυνεδρίες. Επιπλέον, παρέχουµε συµβουλευτική συνδροµή και σύνδεση µεάλλους φορείς. Λειτουργούµε ως πρώτη επαφή και γέφυρα για τη µετάβασή τους σε έναν πιο υγιή τρόπο ζωής.

16 Παρέχετε προστασία;
Οχι, πάντα παραπέµπουµε στην Αστυνοµία.

17 Τα θύµατα σπάνια καταθέτουν στο δικαστήριο. Γιατί;

∆εν καταθέτουν λόγω απειλών. Ωστόσο, αν το κάνουν χαρακτηρίζονται αυτοµάτως θύµατα και τους παρέχεται ιατροφαρµακευτική περίθαλψη και στέγαση, όπως επίσης άδεια παραµονής και εργασίας µέχρι να εκδικαστεί η υπόθεση.

18 Πόσες γυναίκες έχουν καταφέρει να βγουν από την πορνεία µε τη βοήθειά σας;

Πέρυσι 6 κοπέλες βγήκαν από την πορνείακαι πολλέςάλλες δέχτηκαν τη βοήθειά µας.

Ορισµένες ξαναγύρισαν στην πορνεία, είτε υπό τις απειλές των σωµατεµπόρων είτε επειδή δεν βρήκαν τρόπους επιβίωσης. 19 Επόµενο βήµα γι’ αυτές;

Η πλειονότητα των γυναικών – αλλά και των ανδρών που βοηθάµε – επιθυµούν να παραµείνουν στην Ελλάδα. Οπότε, χρειάζονται να µάθουν την ελληνική γλώσσα ώστε να βρουν άλλη δουλειά.

20 Πώς µπορούν να βοηθήσουν οι ελληνικές Αρχές;

Να υποστηρίξουν τους οργανισµούς που εργάζονται µε θύµατα σωµατεµπορίας. Θα έπρεπε ίσως να αναθεωρήσουµε ως κοινωνία τη στάση µας απέναντι στην πορνεία και να προβληµατιστούµε για το θέµα της ζήτησης.